Гаўдык
| Ґаўдык лац. Gaŭdyk / Haŭdyk | |
| Gaudeck | |
| Паходжаньне | |
|---|---|
| Мова(-ы) | германскія |
| Утворанае ад | Gaudo + суфікс з элемэнтам -к- (-k-) |
| Іншыя формы | |
| Варыянт(ы) | Гаўдзік, Галдык, Гальдык, Калдык, Гаўдзейка |
| Зьвязаныя артыкулы | |
| якія пачынаюцца з «Ґаўдык» | |
Гаўдык (Гаўдзік, Галдык, Гальдык, Калдык), Гаўдзейка — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.
Паходжаньне
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Гаўдэк, Гаўдыг або Гаўдых (Gaudeck[1], Gaudig, Gaudich[2]) — імя германскага паходжаньня[3]. Іменная аснова -гаўд- (-гаўт-, -каўд-) (імёны ліцьвінаў Гаўтоўт, Гаўдземунда, Саргоўд; германскія імёны Gautald, Gaudemund, Saregaud) паходзіць ад германскага *gautaz 'гот'[4] або гоцкага goþs 'добры, годны', godei 'дабро, годнасьць, цнота'[5].
У Прусіі бытавала імя Гаўдык (Гаўдэк): Gaudike (1335[6], 1345 і 1400 гады[7]); Gaudeke (1363 год)[7]; Gaudiko (1394 год)[7]; Gawdeke (1406 год)[7].
Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Gawdikke czu Kalthyneiten (9 лютага 1419 году)[8]; просилъ у насъ Кгивино земли пустое Кговдиковое (21 сьнежня 1445 году)[9]; Моствил Кговдиковичъ (1528 год)[10]; Andrzej Gawdyk, na którego miejscu został spisany Kazimierz Jurewicz Juszkiewicz z Gawdyków (1667 год)[11]; Andreas Gaudzik (31 студзеня 1668 году)[12]; Galdik (1670 год)[13]; na miejscu Andrzeja Audyka z Gałdyków (1690 год)[14]; miasto Szwekzny… Mathyasz Galdyk… Jerzy Galdyk… Adam Galdyk… słuzba Styrpeykow… Michał Galdyk (24 чэрвеня 1695 году)[15]; Georgio Galdik de Telsensi (1800—1812 гады)[16].
Носьбіты
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Гаўдык — літоўскі баярын з Калтыняняў, які ўпамінаецца ў 1419 годзе
- Калдык — жыхар Жамойцкага староства, які ўпамінаецца ў 1537—1538 гадох[17]
- Галена Амбражэеўна Галдыкоўна — расенская зямянка, якая ўпамінаецца ў 1592 годзе[18]
- Габрыяла Станіславаўна Гаўдзіковіча — расенская зямянка, якая ўпамінаецца ў 1592 годзе[19]
Гаўдыкі — літоўскі шляхецкі род, які меў уладаньні на Жамойці.
У XVI ст. існаваў маёнтак Гаўдзейкішкі (Гавдейкишки) у Жамойцкім старостве[20].
Гаўдыкен (Gaudiken у 1429 годзе) — вёска каля Каранова ў Прусіі[21].
Глядзіце таксама
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Eule R. Germanische und fremde Personennamen als heutige deutsche Familiennamen // Festschrift zu dem fünfzigjährigen jubiläum des Friedrichs-realgymnasiums in Berlin. — Berlin, 1900. S. 31.
- ↑ Gottschald M. Deutsche Namenkunde: Unsere Familiennamen nach ihrer Entstehung und Bedeutung. — Berlin, 1982. S. 201.
- ↑ Heintze A. Die deutschen Familien-Namen, geschichtlich, geographisch, sprachlich. — Halle, 1903. S. 141.
- ↑ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 123, 126.
- ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
- ↑ Pierson W. Altpreußischer Namenkodex // Zeitschrift für Preußische Geschichte und Landeskunde. — Berlin, 1873. S. 503.
- 1 2 3 4 Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 29.
- ↑ Codex epistolaris Vitoldi. — Cracoviae, 1882. S. 441.
- ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 225 (6) (1528—1547). — Vilnius, 1995. P. 276.
- ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 523 (1528). — Vilnius, 2006. P. 166.
- ↑ Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 2. — Warszawa, 2015. S. 23.
- ↑ Fejér J. Defuncti secundi saeculi Societatis Jesu. 1641—1740. Vol. 2: D—H. — Roma, 1986. P. 186.
- ↑ Lebedys J. Lietuvių kalba XVII—XVIII a. viešajame gyvenime. — Vilnius, 1976. P. 83.
- ↑ Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 159.
- ↑ Lietuvos inventoriai XVII a. — Vilnius, 1962. S. 397—399.
- ↑ Mickienė I., Černiauskaitė A. Įvardijimai XIX amžiaus pradžioje: Telšių bažnyčios gimimo metrikų studija // Lituanistica. Nr. 3, 2014. P. 172.
- ↑ Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 101, 400.
- ↑ Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 3. ― Вильна, 1904. С. 45.
- ↑ Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 3. ― Вильна, 1904. С. 46.
- ↑ Спрогис И. Я. Географический словарь древней Жомойтской земли XVI столетия. — Вильна, 1888. С. 64.
- ↑ Палмайтис Л. Предложение по научной русификации исконных наименований перешедшей в состав России северной части бывшей Восточной Пруссии. — Европейский институт рассеянных этнических меньшинств, 2003. С. 42.