Перайсьці да зьместу

Русьцейка

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Rosteck
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Rost + суфікс з элемэнтам -к- (-k-)
Іншыя формы
Варыянт(ы) Росьцейка, Ростэк, Рушцейка
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Русьцейка»

Русьцейка (Рушцейка), Росьцейка (Ростэк) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Паходжаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Ростэк (Rosteck) — імя германскага паходжаньня[1]. Іменная аснова руст- (рост-) (імёны ліцьвінаў Расьціла, Ростаўт; германскія імёны Rustil, Rostoldus) паходзіць ад стараверхненямецкага rustjan 'падрыхтаваць, узброіць', rusti 'рыштунак, амуніцыя'[2].

У Прусіі бытавала імя Русьцейка: Rusteyko (1339 і 1340 гады)[3]. У 1616 годзе ў Каралявецкім унівэрсытэце навучаўся Paulus Rosteck, Angerburgensis Borussus, у 1638 годзе — Matthias Rosteck, Reinensis Borussus, у 1642 годзе — Matthias Rosteck, Reinensis Prussus[4], у 1649 год — Raphael Rosteck, Reinensis Borussus[5].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Rosteyke Schipen zoen (23 студзеня 1406 году)[6]; Rusteyke (1407 год)[3]; Михно Рустеиковичъ, хоружии… Вокдатъ Рустеиковичъ… Барътошь Рустеиковичъ (1528 год)[7]; Ширмунта Рустейковича (1540—1543 гады)[8]; Андрей Ростекъ[9], Миколай Рустейковичъ[10] (1567 год); пана Флорияна Рустеиковича (8 лістапада 1591 году)[11]; Адамъ Рустейковичъ, писаръ земскій Жомоитской (2 сьнежня 1592 году)[12]; пана Миколам Еронимовича Рустеика (11 кастрычніка 1597 году)[13]; Stanisław Ruszteyko (1690 год)[14]; Wasko y Paweł Rostok (29 студзеня 1730 году)[15]; Rusteykie (1744 год)[16].

Носьбіты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Ростэкі, Рустэйкі і Руштэйкі — літоўскія шляхецкія роды[17].

Ростэкі або Рустэйкі (Rostek, Rosteck, Rustejko) гербу Трубы — літоўскі шляхецкі род (а таксама на Валыні, Сылезіі і Прусіі)[18].

Ростка або Рустка (Rostke, Rustke) гербу ўласнага — шляхецкі род Рэчы Паспалітай з Паморскага ваяводзтва[19].

У XVI ст. існавалі маёнтак Русьцейкавічы (Рустейковичи) і «пустаўская зямля» Русьцейкаўшчына (Рустейковщина) у Жамойцкім старостве[20].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Eule R. Germanische und fremde Personennamen als heutige deutsche Familiennamen // Festschrift zu dem fünfzigjährigen jubiläum des Friedrichs-realgymnasiums in Berlin. — Berlin, 1900. S. 53.
  2. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1286.
  3. ^ а б Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 84.
  4. ^ Непокупный А. П. Литовская и прусская антропонимия в исследованиях и материалах по немецким фамилиям // Baltistica. T. 9, № 1, 1973. P. 85.
  5. ^ Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. S. 227, 391, 439, 508.
  6. ^ Codex epistolaris Vitoldi. — Cracoviae, 1882. S. 123.
  7. ^ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 159.
  8. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 231 (12) (1540—1543). — Vilnius, 2007. P. 157.
  9. ^ Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 1100.
  10. ^ Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 1274.
  11. ^ Jablonskis K. Lietuvių kultūra ir jos veikėjai. — Vilnius, 1973. P. 85.
  12. ^ Акты, относящиеся к истории Южной и Западной России, собранные и изданные Археографической комиссией. Т. 1. — СПб., 1863. С. 245.
  13. ^ Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 467.
  14. ^ Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 62.
  15. ^ Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске. Вып. 2. — Витебск, 1871. С. 327.
  16. ^ Diecezja Wileńska, 1744, Pawet, 20 лютага 2011 г.
  17. ^ Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Р, Згуртаваньне беларускай шляхты
  18. ^ Polska encyklopedja szlachecka. T. 10. — Warszawa, 1938. S. 274—275.
  19. ^ Polska encyklopedja szlachecka. T. 10. — Warszawa, 1938. S. 275.
  20. ^ Спрогис И. Я. Географический словарь древней Жомойтской земли XVI столетия. — Вильна, 1888. С. 283.