Уладзімер Сьцяпан

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Уладзімер Сьцяпан
Uladzimir Stsiapan 17.02.2015 Minsk.jpg
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 22 студзеня 1958 (61 год)
Касьцюкоўка, Гомельскі раён
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці празаік, паэт, кінасцэнарыст, мастак
Жанр пэйзаж і тэматычная карціна[d]
Мова беларуская

Уладзімер Сьцяпан (сапр. — Уладзімер Аляксандравіч Сьцепаненка; 22 студзеня 1958, Касьцюкоўка, Гомельскі раён) — беларускі празаік, паэт, кінасцэнарыст, мастак. Прадстаўнік урбаністычнай плыні ў сучаснай беларускай літаратуры.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся ў сям’і рабочага. Пасьля школы (1973) скончыў Менскае мастацкае вучылішча (1977) і Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут (1983). Служыў у Савецкай Арміі (1983—1985), быў мастаком аб’яднаньня камісійных крамаў (1985—1987). З 1987 па 2003 год — у творчым аб’яднаньні «Тэлефільм» Беларускага тэлебачаньня. Вёў праграмы «Літаратурная Беларусь», «Ліра», «У жывапісе, графіцы, скульптуры». Некаторы час быў аўтарам і вядучым у праграме «Крок». Займаўся мастацкім афармленьнем твораў беларускіх пісьменьнікаў. Узначальваў творчае аб’яднаньне "Тэлефільм". Па яго сцэнарыях зьняты шэраг дакумэнтальных і мастацкіх стужак.

Сябра былой суполкі «Тутэйшыя» і Саюза беларускіх пісьменьнікаў з 1991. Жыве ў Менску.

Творчасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Друкавацца пачаў у 1982 (газэта «Літаратура і мастацтва»). Яго вершы публікаваліся ў часопісах «Беларусь», «Бярозка», «Крыніца», «Маладосьць», «Неман», зб. «Дзень паэзіі» (1984, 1991). Адзін з аўтараў калектыўных зборнікаў «Крыло», «Жнівеньскі праспэкт» (1988), «Тутэйшыя» (1989), «Паркан», «Літаратура».

Выдаў зборнікі прозы «Сам — насам» (б-ка час. «Маладосьць»), «Вежа» (абедзьве 1990). У 2008 годзе ў часопісе «Маладосьць» друкаваўся прыгодніцкі раман У. Сьцяпана ў суаўтарстве з Максімам Клімковічам «Цень анёла».

На думку Л. Савік, у вершах, эсэ, апавяданьнях аўтар імкнецца спасьцігнуць складаныя таямніцы ўнутранага жыцьця чалавека (апавяданьні «Я — Віця», «Шэры матылёк», «Чаканьні цягніка»), спрабуе ўвасобіць асабісты і сацыяльны досьвед свайго пакаленьня, яго адчужанасьць («Колер хакі», «Шлягер», «Швэдар»).

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Сцяпан Уладзімір // Беларускія пісьменнікі: Біябібліягр. слоўн. У 6 т. Т. 5. Пестрак — Сяўрук / Б 43 Ін-т літ. імя Я. Купалы АН Беларусі; Беларус. Энцыкл.; Нацыянальны навукова-асветны цэнтр імя Ф. Скарыны. Пад рэд. А. В. Мальдзіса; Рэдкал.: І. Э. Багдановіч і інш. — Мн.: БелЭн, 1995. — С. 457. — 480 с ISBN 5-85700-168-4

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]