Уладзімер Дамашэвіч

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Уладзімер Дамашэвіч
Асабістыя зьвесткі
Імя пры нараджэньні Уладзімер Максімавіч Дамашэвіч
Нарадзіўся 17 лютага 1928(1928-02-17)
Сьцяг БССР, 1919 вёска Вадзяціна, Ляхавіцкі раён, Берасьцейская вобласьць, БССР
Памёр 30 красавіка 2014(2014-04-30) (86 гадоў)
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці пісьменьнік, празаік, нарысіст, перакладчык
Кірунак Проза
Мова беларуская мова
Дэбют «Трэці лішні» // «Маладосьць», 1958
Прэміі Заслужаны работнік культуры Беларусі, ляўрэат літаратурнай прэміі імя І.Мележа

Уладзімер Дамашэвіч (сапр. — Уладзімер Максімавіч Дамашэвіч; 17 лютага 1928 — 30 красавіка 2014) — беларускі пісьменьнік, празаік, нарысіст. Заслужаны работнік культуры Беларусі, ляўрэат літаратурнай прэміі імя І.Мележа. Сябра Саюза пісьменьнікаў СССР.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся 17 лютага 1928 у в. Вадзяціна (Ляхавіцкі раён, Берасьцейская вобласьць), у сялянскай сям’і.

Навучаўся на філялягічным факультэце Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту, які скончыў ў 1953 г.

Працаваў у выдавецтвах:

  • «Народная асьвета», «Беларусь» (з 1953 па 1967),
  • на Беларускім радыё (1965),
  • у часопісе «Полымя» літработнікам (з 1967 па 1972),
  • загадчыкам аддзела прозы часопіса «Маладосьць» (з 1973 па 1977),
  • рэдактарам выдавецтва «Мастацкая літаратура» (1977),
  • загадваў аддзелам прозы часопіса «Маладосьць» (з 1978 па 1988).

Сябра Саюза Пісьменьнікаў СССР з 1962 г.

Загадам Прэзыдыюму ВС Рэспублікі Беларусь ад 2 верасьня 1992, атрымаў ганаровае званьне «Заслужаны работнік культуры Рэспублікі Беларусь»[1].

Памёр 30 красавіка 2014 году ў Менску [2].

Творчасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1958 годзе надрукаваў першае апавяданьне, аповесьць «Трэці лішні», у часопісе «Маладосьць».

Выданыя кнігі:

  • «Заклінаю ад кулі» (1960),
  • «Між двух агнёў» (1963),
  • «Абуджэньне» (1968),
  • «Порахам пахла зямля» (аповесьць-хроніка) (1975),
  • «Выбранае» (1977),
  • «У лябірынце вуліц» (1979),
  • «Каб радзіла зямля» (нарыс) (1972),
  • «Кожны чацьвёрты» (аповесьць) (часопісны варыянт у «Маладосьці», 1983),
  • «Першым заўсёды цяжка» (дакумэнтальная аповесьць, з У.Сазановічам,) (1986),
  • Выбраныя творы (1988),
  • «Камень з гары» (раман) (1990).

Сям’я[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Жонка — Мендзялеева. Яе першы муж — праўнук Д.І. Мендзялеева, вядомага расейскага вучонага-хіміка. Яе ўнучка, Хрысьціна Мендзялеева — «Рок-князёўна '97»[3], былая вакалістка беларускага рок-гурту «Hasta La Fillsta»; сёньня жыве ў Бэльгіі, займаецца кінэматографам, і ўжо зьняла дэбютны фільм.

Крыніцы і заўвагі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]