Перайсьці да зьместу

Рамэль

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Ramilo
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Ramo + суфікс з элемэнтам -л- (-l-)
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Рамэль»

Рамэль — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Паходжаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Раміла (Rammilo, Ramilo) — імя германскага паходжаньня[1][2]. Іменная аснова рам- паходзіць ад стараісьляндзкага ram(m)r 'дужы, моцны'[3][a]. Сярод ліцьвінаў бытавалі імёны Рамут, Рамаўт, Рамант (Рамунт). Адзначаліся германскія імёны Ramut, Ramaldus, Ramunt.

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Ramel (Ramela)[5]. Таксама ў Польшчы гістарычна бытавалі германскія імёны Ramko (Ramk), Ramut (Ramot), Ramsz (Ramisz, Ramiesz, Ramusz), Bartram (Bertram), Ingram, Sindram, Witram[6].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: pana Ramlów (30 жніўня 1601 году)[7][b].

Носьбіты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Рамзевічы-Рамэлі — літоўскі шляхецкі род[9].

На гістарычнай Піншчыне існуе вёска Рамель, на гістарычнай ПолаччынеРамелеўшчына.

Заўвагі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Польска-летувіская аўтарка Юстына Вальковяк прызнае за найбольш адэкватнае тлумачэньне іменнай асновы рам- зь летувіскай мовы ramùs 'спакойны'[4] (не адзначаючы, аднак, часу першай фіксацыі адпаведнага слова з такім значэньнем у летувіскіх слоўніках)
  2. ^ Таксама:
    • Рам (адзначалася старажытнае германскае імя Ramo[1]): Буйвид Рамович (1537 год)[8]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1243.
  2. ^ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule. T. III: Les noms de personnes contenus dans les noms de lieux. — Paris, 1985. P. 365.
  3. ^ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 188.
  4. ^ Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 23.
  5. ^ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 7: Suplement. Rozwiązanie licznych zagadek staropolskiej antroponimii. — Kraków, 2002. S. 489.
  6. ^ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 201, 203.
  7. ^ Archiwum Domu Sapiehów. — Lwów, 1892. S. 294.
  8. ^ Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 218, 72.
  9. ^ Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Р, Згуртаваньне беларускай шляхты