Адвечная песьня (спэктакль)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
«Адвечная песьня»
Жанрмузычны спэктакль
Паводлепаэмы Янкі Купалы «Адвечная песьня»
РэжысэрСяргей Кавальчык
Мастак-пастаноўнікУладзімер Ціханаў
КампазытарЦімур Каліноўскі
ХарэографТамара Федасеева
АкторыІгар Сігоў
Тацьцяна Мархель
Віктар Багушэвіч і інш.
Працягласьць90 хв.
КраінаБеларусь
Мовабеларуская
Год прэм’еры25 верасьня 2002
ПастаноўкіРэспубліканскі тэатар беларускае драматургіі
Узнагародыгран-пры фэстывалю ў Волагдзе (2007), дыплёмы фэстываляў у Гомелі (2003) і Хэрсоне (2006)

«Адвечная песьня» — спэктакль, пастаўлены рэжысэрам Сяргеем Кавальчыкам у Рэспубліканскім тэатры беларускае драматургіі і прымеркаваны да 120-годзьдзя з дня нараджэньня Янкі Купалы. Прэм’ера адбылася 25 верасьня 2002 году.

Апісаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Спэктакль акрэсьлены пастаноўнікамі як «першая беларуская фольк-рок-опэра».[1]

Акторы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Водгукі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

« …Пастаноўка скарае магутнай, заразьлівай энэргетыкай, якая знаходзіць жывы водгук у глядзельнае залі. Кола жыцьця працаўніка-беларуса ад нараджэньня да сьмерці вяртае нас да нацыянальных вытокаў…, падводзіць да ўсьведамленьня драматычнага лёсу народу… вобраз Мужыка ў таленавітым выкананьні І. Сігова, … падкрэсьлівае ў яго характары сьветлы, стваральны пачатак. »

— З кнігі «Сучасная беларуская драматургія» (2004)[2]


« Неймаверны захапляльны спэктакль пра тых, хто даваў нам жыцьцё, сілу, гонар і веру, спэктакль пра шлях Беларуса пад гэтым сонцам на гэтай зямлі… Спэктакль, які ўжо праз год пасьля свайго нараджэньня заваяваў Гран-пры на Міжнародным тэатральным фэстывалі «Славянскія тэатральныя сустрэчы». Спэктакль, які шквалам авацый сустрэлі на гастролях у Іркуцку… Убачыўшы яго хоць раз, вы наўрад ці яго забудзеце. »

— Вольга Новік[3]


« Зь першых тактаў музыкі глядач трапляе ў стыхію паэзіі, вакалу, танцу і пантамімы. Нам распавядаюць аб лёсе Чалавека ад нараджэньня да сыходу ў іньшы сьвет. Выканаўца цэнтральнае ролі Мужыка… адразу дорыць адкрыцьцё: бездакорнае валоданьне вершам — якасьць, згубленая сёньня ў тэатры. …Тацьцяна Мархель скарае і голасам, и глыбокім пранікненьнем у сутнасьць народнае песьні, а ўся трупа вельмі ладна і гарманічна падхоплівае. Тая ж трупа вельмі плястычная ў гарэзных танцах. Цікавыя і яркія народныя вобразы ўплеценыя ў дзею спэктаклю, тэмпарытм якога вывераны і няспынна трымае ўвагу гледача. Зладжанасьць усёй дзеі кажа аб разьвітым пачуцьці ансамблю, пачуцьці локцю, а разнастайнасьць сцэнічных сродкаў — аб сынтэтычнасьці. »

— Эвэрт Карсакоў[4]


« Дынамічная, відовішчная рок-опэра «Адвечная песня»… сталася візытоўкай Рэспубліканскага тэатру беларускае драматургіі… Стваральнікі спэктаклю здолелі данесьці да сучаснай моладзевай аўдыторыі паэтычны дух купалаўскага шэдэўра, увесьці гарадзкога гледача ў архаічны ьвет сялянскага побыту, перадаць мэтафізічную сувязь пораў году з асноўнымі этапамі чалавечага жыцьця. Далікатныя, беражлівыя адносіны рэжысэра да тэксту паэмы не перашкодзілі зьяўленню сучасных акцэнтаў (напрыклад, зьяўленню людзей ў супрацьрадыяцыйных касьцюмах з дазыметрамі ў руках), а пэсымістычны купалаўскі фінал увогуле заменены ў спэктаклі на аптымістычны: нават пабачыўшы, што творыцца на сучаснае Беларусі, Мужык не вяртаецца ў труну, а застаецца на зямлі як сімвал незнішчальнасьці і бессмяротнасьці беларускае нацыі, як апора Бацькаўшчыны. Невыпадкова «Адвечная песня» надзвычай спадабалася ўкраінскім гледачам і крытыкам, якія былі прыемна зьдзіўленыя яскравай нацыянальнай формай, выяўленьнем гістарычнага аптымізму і магутнай акторскай энэргетыкай у беларускім спэктаклі. »

— Сяргей Кавалёў[5]

Узнагароды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Адвечная песьня Рэспубліканскі тэатар беларускае драматургіі Праверана 28 кастрычніка 2012 г.
  2. ^ Беларускі саюз літаратурна-мастацкіх крытыкаў. Сучасная беларуская драматургія. — 2004. — С. 144.
  3. ^ В.Новік. Рэцэнзція на спэктакль «Адвечная песьня» / Настаўніцкая газета. — 2005. — 22 верасьня.
  4. ^ Э.Карсакоў. Нататкі аб гастролях Рэспубліканскага тэатру беларускае драматургіі ў Іркуцку.
  5. ^ Рэцэпцыя творчасьці Янкі Купалы і Якуба Коласа ў сучасным беларускім тэатры Czasopis / Villa Sokrates Праверана 28 кастрычніка 2012 г.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]