Аляксей Глебаў

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Аляксей Глебаў
Glebov A. K. marka 2008.jpg
Дата нараджэньня 24 сакавіка 1908
Месца нараджэньня Зьвяровічы, Смаленская губэрня, Расейская імпэрыя
Дата сьмерці 2 кастрычніка 1968
Месца сьмерці Менск
Месца пахаваньня Усходнія могілкі
Грамадзянства Расейская імпэрыя
Расейская імпэрыя
Адукацыя Менская мастацкая вучэльня
Месца вучобы Віцебская народная мастацкая вучэльня
Занятак скульптар
Месца працы Беларускі дзяржаўны тэатральны інстытут
Жанры скульптура
Плынь партрэтная, сюжэтна-кампазыцыйная і манумэнтальная плястыка
Узнагароды
Ордэн Леніна

Аляксе́́й Канстанты́навіч Гле́́баў (нар. 24 сакавіка [ст. ст. 11 сакавіка] 1908, в. Зьвяровічы, цяпер Смаленская вобл., — 2 кастрычніка 1968 году, Менск) — беларускі скульптар, народны мастак БССР (1955 год).

Вучыўся ў Віцебскім Мастацкім тэхнікуме з 1926 да 1930 году ў Міхаіла Керзіна. Пад час вучобы Глебаў стаў любімым вучнем Керзіна. Прывязаўшыся да вучня, Керзін запрасіў яго да ўдзелу ў аздабленьні Дому ўраду ў Менску ў 1933 годзе[1].

З пачаткам Другой Сусьветнай вайны Аляксей Глебаў быў прызваны на фронт, дзе быў цяжка паранены[1].

На працягу 1967 і 1968 гадоў, апошніх гадоў свайго жыцьця, Аляксей Глебаў працаваў над мадэляй помніка Францішку Скарыну. Але сам помнік зьявіўся ў Полацку ўжо пасьля сьмерці мастака[1].

Выкладаў у Беларускім тэатральна-мастацкім інстытуце ў 1955—1968 г.г. Глебаў працаваў у вобласьці партрэтнай, сюжэтна-кампазыцыйнай і манумэнтальнай плястыцы.

Творы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Група «Грамадзянская вайна ў Беларусі» (гліна, 19371940 г.г.), не захавалася
  • Конная статуя Льва Даватара (гіпс, 1945 год), абласны краязнаўчы музэй, Віцебск
  • «Максім Горкі і Янка Купала» (гіпс, 1947 год), музэй Янкі Купалы, Менск.
  • Партрэт В. Уладамірскага (бронза, 1949 год), Мастацкі музэй Беларусі, Менск.
  • Партрэт Янкі Купалы (гіпс, 1949 год), Мастацкі музэй Беларусі, Менск.
  • Георгій Скарына (дрэва, 1954 год), Мастацкі музэй Беларусі, Менск.
  • «Пасьля працы. Улікоўшчыца» (бронза, 1957 год).
  • Група «Сустрэча Уладзіміра Леніна на Фінландзкім вакзале ў красавіку 1917 году» (гіпс, 1957—1958 г.г.), Мастацкі музэй Беларусі, Менск.
  • Рэльеф «Партызаны Беларусі» (бронза, 1954 год), для помніка вайскоўцам Савецкай Арміі і партызанаў у Менску.
  • «Юнацтва», (дрэва, 1963 год).

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]