Малая Летува

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Малая Летува (чырвоным) на мапе этнаграфічных рэгіёнаў Летувы

Мала́я Летува́ (па-летувіску: Mažoji Lietuva, па-нямецку: Kleinlitauen) альбо Пруская Летува (па-летувіску: Prūsų Lietuva, па-нямецку: Preußisch-Litauen) — гістарычны этнаграфічны рэгіён Прусіі, пазьней Усходняй Прусіі ў Нямеччыне, дзе жылі прускія летувісы. Малая Летува была паўночнай часткай гэтай правінцыі і атрымала сваю назву паводле спрадвечна летувіскамоўнага насельніцтва.

Да зьяўленьня ў Прусіі Тэўтонскага ордэна гэтую тэрыторыю насялялі балтыйскія плямёны надровы і скалвы. У выніку войнаў між ордэнам і Вялікім Княствам Літоўскім землі былі спустошаныя, аднак пасьля Мельнскага міру 1422 року сюды вярнуліся ўцекачы і новыя пасяленцы. Упершыню тэрмін Малая Летува зьявіўся паміж 1517 і 1526 рокамі.

За выключэньнем Клайпедзкага краю, які ў 1920 годзе быў перададзены пад мандат Лігі Нацыяў у адпаведнасьці з Вэрсальскай дамовай, і анэксаваны Летувой у 1923 годзе, рэгіён да 1945 году быў часткай Прусіі.

Цяпер невялікая частка Малой Летувы на ўсход ад Нёману разам з Клайпедай знаходзіцца ў межах сучаснай Летувы, малая частка на скрайнім поўдні — у Польшчы, а асноўная тэрыторыя — частка Калінінградзкай вобласьці Расеі.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Литва Малая // Большая Российская энциклопедия: в 30 т. — Москва, 2010. — Т. 17. — С. 628.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Малая Летувасховішча мультымэдыйных матэрыялаў