Прэкуле
| Прэкуле лет. Priekulė | |||||
| Населены пункт | |||||
 | |||||
| |||||
| Краіна | Летува | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Павет | Клайпедзкі | ||||
| Раён | Клайпедзкі | ||||
| Першыя згадкі | XVI стагодзьдзе | ||||
| Горад з | 1948 | ||||
| Геаграфія | |||||
| Плошча | 2,45 км² | ||||
| Вышыня НУМ | 4 м | ||||
| Часавы пас | |||||
| Каардынаты | 55°33′ пн. ш. 21°20′ у. д.HGЯO | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Колькасьць | 1690 чал. (2005) | ||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Тэлефонны код | 46 | ||||
| Паштовы індэкс | LT-96047 | ||||
| Сайт | priekule.lt | ||||
| Прэкуле на мапе Летувы   Прэкуле | |||||
.gif)
Прэ́куле (па-летувіску: Prekulė) — горад у заходняй Летуве, знаходзіцца ў Клайпедзкім раёне Клайпедзкага павету за 20 кілямэтраў ад Клайпеды. Колькасьць насельніцтва налічвае 1,7 тыс. чалавек. Горад знаходзіцца ў этнаграфічным рэгіёне Малая Летува. Праз горад цячэ рака Мінія. Прэкуле зьяўляецца чыгуначнай станцыяй на лініі Клайпеда — Савецк[1].
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Назва Прэкуле ўпершыню ўзгадваецца ў першай палове ХVI стагодзьдзя. Пачаткова паселішча мела назву Памінія (на рацэ Мінія), і гэта была малая вёска з трыма гаспадаркамі. У 1511 годзе тут адкрылася карчма «zur Minnige». У 1540 годзе яе набыў Лукас Прэкал. Ад ягонага прозьвішча пайшла і новая назва паселішча «Прэкола» ці «Прэкуле», якая ўпершыню зьявілася на мапе ў 1548 годзе. У 1587 годзе ў паселішчы быў пабудаваны касьцёл.
У 1609 годзе, падчас Польска-швэдзкай вайны 1600—1611 гадоў паселішча было спаленае польска-літвінскімі войскамі. У 1688 годзе быў пабудаваны новы касьцёл.
У 1905 годзе паселішча, якое цяпер мела назву «Prökuls», знаходзілася ў складзе Прусіі, мела 500 дамоў і было заселенае пераважна лютэранамі. Перад Другой Сусьветнай вайной у паселішчы жыло каля 1200 чалавек.
Пасьля 1921 году Прэкуле апынулася ў складзе Левувы. Статус гораду Прэкуле атрымала ў 1948 годзе.
Глядзіце таксама
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ [http://bse.sci-lib.com/article092448.html // Большая советская энциклопедия, 3-е изд.: в 30 т. / Гл. ред. А.М. Прохоров. — М.: Сов. энциклопедия, 1969—1978.