Кейданы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Кейданы
лет. Kėdainiai
Кейданы
Escudo Kedainiai.gif
Герб Кейданаў
Першыя згадкі: 1372
Горад з: 1590
Краіна: Летува
Павет: Ковенскі
Мэр: Валянтынас Тамуліс[d]
Плошча: 25 км²
Насельніцтва (2017)
колькасьць: 24 177 чал.
шчыльнасьць: 967,08 чал./км²
Часавы пас: UTC+2
летні час: UTC+3
Паштовы індэкс: 57001
Геаграфічныя каардынаты: 55°17′ пн. ш. 23°58′ у. д. / 55.283° пн. ш. 23.967° у. д. / 55.283; 23.967Каардынаты: 55°17′ пн. ш. 23°58′ у. д. / 55.283° пн. ш. 23.967° у. д. / 55.283; 23.967
Кейданы на мапе Летувы
Кейданы
Кейданы
Кейданы
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы
http://www.kedainiai.lt/

Кейда́ны (лет. Kėdainiai) — горад у Летуве, на рацэ Нявежы. Адміністрацыйны цэнтар Кейданскага раёну Ковенскага павету. Насельніцтва на 2017 год — 24 177 чалавек. Чыгуначная станцыя.

Кейданы — магдэбурскае места гістарычнай Жамойці, якое ў 2003 годзе абвясьцілі часткай афіцыйнага летувіскага этнаграфічнага рэгіёну «Аўкштайція».

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Упершыню Кейданы ўпамінаюцца ў 1372 годзе ў Лівонскай кроніцы. У XVI—XVII стагодзьдзях яны знаходзіліся ў валоданьні Радзівілаў. З гэтага часу Кейданы сталі буйным цэнтрам кальвінізму ў рэгіёне. 24 красавіка 1648 году яны атрымалі ад караля і вялікага князя Ўладзіслава Вазы Магдэбурскае права і герб. 17 жніўня 1655 году тут склалі унію паміж Вялікім Княствам Літоўскім і Швэцыяй.

У 1811—1863 гадох Кейданы знаходзіліся ў валоданьні Гутэн-Чапскім. У час вызвольнага паўстаньня (1830—1831) 29 красавіка 1831 году тут адбылася бітва паміж нерэґулярным аддзелам паўстанцаў пад камандаваньнем Маўрыцыя Прозара з аднаго боку й большай колькасьці расейскіх войск.

У 1862 годзе адзначалася, што рада Кейданскай гімназіі выступіла з прапановай увесьці выкладаньне жамойцкай мовы[1].

Гаспадарка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

З 1963 году ў Кейданах працуе хімічны завод «Lifosa», які вырабляе ўгнаеньні.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Замечания на проект устава общеобразовательных учебных заведений и на проект общего плана устройства народных училищ. Ч. 2. — СПб., 1862. С. 365.