Станіслаў Мікуцкі

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Станіслаў Мікуцкі
Нарадзіўся 7 лістапада 1814(1814-11-07)
Ленкія, Беластоцкая вобласьць, Расейская імпэрыя
Памёр 6 верасьня 1890(1890-09-06) (75 гадоў)
Навуковая сфэра філялёгія
Месца працы Варшаўскі ўнівэрсытэт

Станісла́ў Па́ўлавіч Міку́цкі (7 лістапада [ст. ст. 26 кастрычніка] 1814, в. Ленкія, Беластоцкая вобласьць, Расейская імпэрыя6 верасьня [ст. ст. 25 жніўня] 1890) — расейскі філёляг-славіст. Ганаровы доктар філялягічных навук (1878).

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Скончыў гістарычна-філялягічны факультэт Маскоўскага ўнівэрсытэту (1851). З 1863 году працаваў у Варшаўскай бібліятэцы. У 18731888 дацэнт Варшаўскага ўнівэрсытэту.

У 18531856 па даручэньні Пецярбурскай АН дасьледаваў беларускія і літоўскія гаворкі, зьбіраў беларускі фальклёр. Вынікам экспэдыцыяў Мікуцкага сталі 9 навуковых справаздачаў, апублікаваных Аддзяленьнем расейскай мовы і славеснасьці АН у 1853—1856, «Спроба літоўска-расейскага слоўніка» (1854) і інш.

Дасьледаваў сувязь славянскіх моваў з балтыйскімі, з мовамі германскай, кельцкай, індаэўрапейскай групаў. З сабраных матэрыялаў у 1855 склаў слоўнік на 2010 словаў.

Аўтар працаў «Абласныя словы беларускіх старцаў» і «Беларускія песьні і загадкі, запісаныя ў Віцебскай губэрні ў маёнтку Зябкі Дрысенскага павету» (1853).

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]