Плунгяны
| Плунгяны лет. Plungė | |||||
| Населены пункт | |||||
 | |||||
| |||||
| Краіна | Летува | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Павет | Цельшыцкі | ||||
| Першыя згадкі | 1567 | ||||
| Горад з | 1792 | ||||
| Геаграфія | |||||
| Плошча | 11,78 км² | ||||
| Вышыня НУМ | 119 м і 106 м | ||||
| Часавы пас | |||||
| Каардынаты | 55°54′ пн. ш. 21°51′ у. д.HGЯO | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Колькасьць | 18 042 чал. (2017) | ||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Тэлефонны код | 448 | ||||
| Паштовы індэкс | LT-90001 | ||||
| Сайт | www.plunge.lt | ||||
| Плунгяны на мапе Летувы   Плунгяны | |||||
Плунгя́ны (па-летувіску: Plungė) — горад у заходняй Летуве. Горад зьяўляецца адміністрацыйным цэнтрам Плунгянскага раёну Цельшыцкага павету. Насельніцтва налічвае каля 23,1 тыс. чалавек. Праз Плунгяны ідзе чыгунка Клайпеда — Шаўлі. Горад адносіцца да этнаграфічнага рэгіёну Жамойція.
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Першыя гістарычныя згадкі аб Плунгянах адносяцца да 1567 году. Да XVI стагодзьдзя Плунгяны належалі Гаштольдам, а потым перайшлі ў вялікакняскае ўладаньне і сталі цэнтрам староства. Зь дзяржаўнага ўладаньня ў 1773 годзе Плунгяны перайшлі ва ўласнасьць віленскага біскупа Масальскага, а потым да Патоцкіх. Пасьля падзелаў Рэчы Паспалітай Плунгяны былі канфіскаваныя і перададзены Плятону Зубаву. 13 студзеня 1792 году паселішчу быў нададзены статус гораду. У 1873 годзе горад купіў Міхал Агінскі. Ва ўладаньні Агінскіх Плунгяны былі да 1921 году, а потым быў канфіскаваны летувіскай уладай.
Да Другой сусьветнай вайны ў Плунгянах была вялікая габрэйская абшчына, зьліквідаваная падчас Галакосту.