Кібарты
| Кібарты лац. Kibary | |||||
| Населены пункт | |||||
 | |||||
| |||||
| Краіна | Летува | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Павет | Мар’ямпальскі | ||||
| Першыя згадкі | 1561 | ||||
| Горад з | 1856 | ||||
| Геаграфія | |||||
| Вышыня НУМ | 70 м | ||||
| Часавы пас | |||||
| Каардынаты | 54°38′20″ пн. ш. 22°45′20″ у. д.HGЯO | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Колькасьць | 4642 чал. (2018) | ||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Паштовы індэкс | LT-70065 | ||||
| Сайт | kybartai.lt | ||||
| Кібарты на мапе Летувы   Кібарты | |||||
Кіба́рты (лет. Kybartai) — места ў Летуве, на рацэ Ліпане. Цэнтар староства Ваўкавішкаўскага раёну Мар’ямпальскага павету. Знаходзяцца за 16 км на захад ад Ваўкавішкаў, каля граніцы з Калінінградскай вобласьці Расеі.
Кібарты — даўняя вёска гістарычнай Жамойці, якую ўлады Летувы абвясьцілі часткай этнаграфічнага рэгіёну «Сувалкія».
Назва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Кібарт, Кібэрт або Гібэрт (Kibart, Kibbert, Gibert) — імя германскага паходжаньня[1][2].
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Упершыню Кібарты ўпамінаюцца ў 1561 годзе. У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795 год) яны апынуліся ў складзе Прусіі. З 1807 году ўваходзілі ў склад Варшаўскага герцагства.
У 1815 годзе пасад Кібарты ўлучылі ў склад Расейскай імпэрыі. У 1856 годзе яны атрымалі статус места. Значны рост адбыўся па 1861 годзе, калі праз Кібарты праклалі чыгунку Санкт-Пецярбург — Варшава.
Асобы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Ісак Левітан (1860—1900) — расейскі мастак
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 279, 632.
- ↑ Eule R. Germanische und fremde Personennamen als heutige deutsche Familiennamen // Festschrift zu dem fünfzigjährigen jubiläum des Friedrichs-realgymnasiums in Berlin. — Berlin, 1900. S. 30.