Мерач

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Мерач
Merkinė
Праваслаўная царква ў Мерачы, ператвораная ў музэй
Праваслаўная царква ў Мерачы,
ператвораная ў музэй
Магдэбурскае права: 7 сьнежня 1569
Павет: Аліцкі
Раён: Аранскі
Насельніцтва: 1434 (2001)
Геаграфічныя каардынаты: 54°09′50″ пн. ш. 24°11′10″ у. д. / 54.16389° пн. ш. 24.18611° у. д. / 54.16389; 24.18611Каардынаты: 54°09′50″ пн. ш. 24°11′10″ у. д. / 54.16389° пн. ш. 24.18611° у. д. / 54.16389; 24.18611
Мерач на мапе Летувы
Мерач
Мерач
Мерач
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Wikimedia Commons

Мерач (па-летувіску: Merkinė) — колішняе места, цяпер мястэчка ў Аранскім раёне Аліцкага павету Летувы, у месцы ўпадзеньня Мерачанкі ў Нёман. Адміністрацыйны цэнтар Мерацкага староства. Насельніцтва 1434 чал. (2001).

Уваходзіць у Дзукійскі нацыянальны парк.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Першыя пісьмовыя згадкі пра Мерач датуюцца XIV ст. у зьвязку з нападамі крыжакоў[1]. У 1443 годзе завершылася будаўніцтва Мерацкага касьцёла.

7 сьнежня 1569 году атрымаў Магдэбурскае права і герб з выявай аднарога. У пач. XVII ст. тут заснавалі кляштар дамініканаў. У 1676 годзе гетман М. К. Пац заснаваў у Мерачы езуіцкую місію, якую ў 1755 годзе ператварылі ў рэзыдэнцыю. Ад 1696 году працавала езуіцкая школа. У 17421746 гадох езуіты збудавалі драўляны касьцёл Сьв. Крыжа.

У 1648 годзе ў Мерачы памёр кароль польскі і вялікі князь літоўскі Уладыслаў IV.

З 1791 году — цэнтар Мерацкага павету. Пасьля другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) утварылася Мерацкае ваяводзтва.

На пачатку 1920-х гадоў у Мерачы разьмяшчаўся сакрэтны штаб чацьвертай апэратыўнай групы, падпарадкаванай Беларускай сацыял-рэвалюцыйнай партыі. Камандзірам групы быў Вячаслаў Разумовіч пс. «Хмара». Штаб складаўся з ксяндзоў Бакшыца і Блазуеліса, прафэсара гімназіі Карчынскага і Разумовіча. Група супрацоўнічала з Генэральным штабам летувіскай арміі і ў выпадку вайны паміж Польскай Рэспублікай і Летувой мела выступіць на летувіскім баку.

Турыстычная інфармацыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Выдатныя мясьціны[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Страчаная спадчына[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Ратуша
  • Сынагога

Галерэя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Мерач // ВКЛ. Энцыкл. Т. 2. — Менск, 2005. С. 301

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Мерачсховішча мультымэдыйных матэрыялаў