Румшышкі
| Румшышкі лац. Rumšyški лет. Rumšiškės | |||
| Населены пункт | |||
 | |||
| |||
| Краіна | Летува | ||
|---|---|---|---|
| Павет | Ковенскі | ||
| Раён | Кашадарскі | ||
| Часавы пас | |||
| Каардынаты | 54°51′50″ пн. ш. 24°13′00″ у. д.HGЯO | ||
| Насельніцтва | |||
| Колькасьць |
| ||
| Румшышкі на мапе Летувы   Румшышкі | |||
Румшышкі (лет. Rumšiškės) — мястэчка ў Летуве, на правым беразе Нёману. Цэнтар староства Кашадарскага раёну Ковенскага павету.
Румшышкі — мястэчка гістарычнай Ковеншчыны.
Назва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Румш (Rumsch) — імя германскага паходжаньня[1].
Яшчэ этнограф і мовазнаўца Яўхім Карскі зьвяртаў увагу на тое, што ў латыскай Курляндыі, «большасьць беларускіх населеных месцаў заканчваюцца на -ішкі»[2], пазьней у рэчышчы палітыкі летувізацыі падобныя тапонімы на -ішкі азначылі як «гістарычна балтыйскія» і нават «тыпова летувіскія»[3]. Тым часам менскі дасьледнік Алёхна Дайліда зазначае, што «ва ўсходнегерманскіх мовах быў пашыраны суфікс -isk-: такім парадкам, так менаваная „лінія Сафарэвіча“ (мяжа перавагі паселішчаў з назовамі на -ішкі ў Панямоньні) не абавязкова зьнітаваная з балтамі»[4].
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]У 1557 годзе ўпамінаюцца як мястэчка. У сярэдзіне XVII ст. моцна пацярпелі ад пажараў.
Насельніцтва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- 1859 год — 969 чалавек[5]
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Eule R. Germanische und fremde Personennamen als heutige deutsche Familiennamen // Festschrift zu dem fünfzigjährigen jubiläum des Friedrichs-realgymnasiums in Berlin. — Berlin, 1900. S. 42.
- ↑ Карский Е. Ф. Белорусы. Т. 1. — Минск, 2006. С. 559.
- ↑ Зайкоўскі Э. Балты цэнтральнай і ўсходняй Беларусі ў сярэднявеччы // Спадчына. № 1, 1999. С. 61—72.
- ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 31.
- ↑ Słownik geograficzny... T. X. — Warszawa, 1889. S. 11.