Пералая

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Пералая
лет. Perloja
Касьцёл
Касьцёл
Perloja COA.gif
Герб Пералаі


Краіна: Летува
Павет: Аліцкі
Раён: Аранскі
Насельніцтва: 586 чал. (2011)
Часавы пас: UTC+2
летні час: UTC+3
Геаграфічныя каардынаты: 54°12′40″ пн. ш. 24°25′08″ у. д. / 54.21111° пн. ш. 24.41889° у. д. / 54.21111; 24.41889Каардынаты: 54°12′40″ пн. ш. 24°25′08″ у. д. / 54.21111° пн. ш. 24.41889° у. д. / 54.21111; 24.41889
Пералая на мапе Летувы
Пералая
Пералая
Пералая
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Пералая (лет. Perloja) — вёска ў Летуве, на рацэ Мерачанцы. Цэнтар староства Аранскага раёну Аліцкага павету. Насельніцтва на 2001 год — 586 чалавек. Знаходзіцца за 19 км на захад ад Аранаў.

Пералая — даўняе магдэбурскае мястэчка гістарычнай Троччыны.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вялікае Княства Літоўскае[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Мескі герб, 1792 г.

Першы пісьмовы ўпамін пра Пералаю датуецца 1478 годам. У 1413 годзе яна ўвайшла ў склад Троцкага павету Троцкага ваяводзтва.

У XV ст. у Пералаі збудавалі касьцёл. У 1710 году мястэчка пацярпела ад мору. У 1792 годзе кароль і вялікі князь Станіслаў Аўгуст Панятоўскі надаў Пералаі Магдэбурскае права.

Пад уладай Расейскай імпэрыі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795 год) Пералая апынулася ў складзе Расейскай імпэрыі, у Троцкім павеце Віленскай губэрні.

Каля 1888 году ў Пералаі было 113 будынкаў.

Найноўшы час[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Па польска-летувіскіх баях і падпісаньні пагадненьня паміж міжваеннай Польскай Рэспублікай і Летувой у 1919 годзе Пералая апынулася ў складзе Летувы. За часамі Другой сусьветнай вайны з чэрвеня 1941 да 1944 году мястэчка знаходзілася пад акупацыяй Трэцяга Райху.

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Дэмаграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • XIX стагодзьдзе: ~1888 год — 790 чал, зь іх 738 каталікоў і 52 юдэі[1]
  • XXI стагодзьдзе: 2001 год — 586 чал.

Турыстычная інфармацыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Славутасьці[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Касьцёл Найсьвяцейшай Панны Марыі і Сьвятога Францішка Азіскага (1928—1930, збудаваны паводле праекту Вацлава Міхневіча)
  • Помнік Вітаўту Вялікаму (1930)

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Słownik geograficzny... T. IX. — Warszawa, 1888. S. 143.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Пералаясховішча мультымэдыйных матэрыялаў