Мерацкае ваяводзтва

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Мерацкае ваяводзтва — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Вялікім Княстве Літоўскім. Сталіца — места Мерач. Фактычна не было арганізаванае ў зьвязку з паўстаньнем Т. Касьцюшкі.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Утварылася 23 лістапада 1793 року згодна з пастановаю Гарадзенскага Сойму на месцы намінальнага Смаленскага ваяводзтва, спыніла сваё існаваньне ў выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай у 1795 року.

Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Падзялялася на тры зямлі:

Ураднікі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

На Вальным сойме было прадстаўленае двума сэнатарамі (ваяводам і кашталянам) і шасьцю пасламі (два з кожнай зямлі).

Ваяводы:

Кашталяны:

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Volumina Legum, T.X. Konstytucje Sejmu Grodzieńskiego z 1793 r / Wydał Z. Kaczmarczyk przy współudziale J. Matuszewskiego, M. Sczanieckiego i J. Wąsickiego. — Poznań, 1952.
  • Wolff J. Senatorowie i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego: 1385—1795. — Kraków, 1885.