Іван Кубракоў

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Іван Кубракоў
Ivan Kubrakov.jpg
10-ы міністар унутраных справаў Рэспублікі Беларусь
29 кастрычніка 2020 — дасюль
Прэзыдэнт: Аляксандар Лукашэнка
Прэм’ер-міністар: Раман Галоўчанка
Папярэднік: Юры Караеў
Старшыня ГУУС Менгарвыканкаму
28 сакавіка 2019 — 28 кастрычніка 2020
Прэзыдэнт: Аляксандар Лукашэнка
Прэм’ер-міністар: Раман Галоўчанка (з 4 чэрвеня 2020), Сяргей Румас
Папярэднік: Сяргей Дарошка
Начальнік УУС Віцебскага аблвыканкаму
12 траўня 2017 — 27 сакавіка 2019
Прэзыдэнт: Аляксандар Лукашэнка
Прэм’ер-міністар: Сяргей Румас (з 18 жніўня 2018), Андрэй Кабякоў
Наступнік: Міхаіл Грыб
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся: 5 траўня 1975 (46 гадоў)
Сьцяг СССР в. Маліноўка, Касьцюковіцкі раён, Магілёўская вобласьць, БССР, СССР
Адукацыя: Акадэмія міліцыі МУС Беларусі (1992)

Іва́н Уладзі́меравіч Кубрако́ў[1][2] (нар. 5 траўня 1975, в. Маліноўка, Касьцюковіцкі раён, Магілёўская вобласьць) — дзяржаўны дзяяч рэжыму Лукашэнкі ў Беларусі, генэрал-маёр міліцыі, міністар унутраных справаў з 29 кастрычніка 2020 году.

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Скончыў Менскую спэцыяльную сярэднюю школу МУС і Акадэмію Міністэрства ўнутраных справаў Рэспублікі Беларусь.

Службу ў ворганах унутраных справаў пачаў у 1995 годзе. З 2001 году працаваў участковым РУУС Цэнтральнага раёну Менску, потым — старэйшым участковым інспэктарам аддзелу аховы правапарадку і прафіляктыкі ўправы ўнутраных справаў адміністрацыі Цэнтральнага раёну Менску, які пасьля ўзначаліў. Кіраваў Заслаўскім аддзелам Менскага РУУС[3].

У 2015 годзе працаваў намесьнікам начальніка галоўнай управы — начальнікам управы аховы правапарадку галоўнай управы аховы правапарадку і прафіляктыкі міліцыі грамадзкай бясьпекі Міністэрства ўнутраных справаў Рэспублікі Беларусі.

У 2016 годзе працаваў намесьнікам начальніка галоўнай управы ўнутраных справаў Менскага гарвыканкаму — начальнікам міліцыі грамадзкай бясьпекі[4].

12 траўня 2017 году прызначаны начальнікам управы ўнутраных справаў Віцебскага аблвыканкаму[5].

29 чэрвеня 2018 году прысвоена званьне генэрал-маёра міліцыі[6].

28 сакавіка 2019 году прызначаны начальнікам галоўнага ўпраўленьня ўнутраных справаў Менскага гарвыканкаму[7][8][9][10].

15 кастрычніка ў этэры АНТ Іван Кубракоў выказваўся аб прымяненьні зброі супраць дэманстрантаў, але назваў гэта «крайняй мерай», «калі ўжо немагчыма выканаць пастаўленую задачу»[11].

29 кастрычніка 2020 году прызначаны міністрам унутраных справаў Беларусі[12].

Санкцыі ЭЗ й іншых краінаў[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

31 жніўня 2020 году ўключаны ў сьпіс асобаў, на якіх накладзена бестэрміновая забарона на ўезд у Латвію, пяцігадовая забарона на ўезд у Эстонію і забарона на ўезд у Летуву ў сувязі з тым, што «сваімі дзеяньнямі ён арганізаваў і падтрымаў фальсыфікацыю прэзыдэнцкіх выбараў 9 жніўня і наступнае гвалтоўнае задушэньне мірных пратэстаў»[13].

2 кастрычніка 2020 году Іван Кубракоў быў уключаны ў Чорны сьпіс Эўразьвязу. Згодна з рашэньнем Эўрапейскай рады(be), ён адказны «за кампанію рэпрэсіяў і запалохваньня, якую праводзіла міліцыя пасьля прэзыдэнцкіх выбараў 2020 году, у прыватнасьці за адвольныя арышты й жорсткае абыходжаньне з мірнымі дэманстрантамі, у тым ліку за катаваньні, а таксама за запалохваньне і гвалт у дачыненьні да журналістаў»[14].

Акрамя таго, Кубракова ў свае санкцыйныя сьпісы ўключылі Канада[15], Вялікабрытанія[16], Швайцарыя[17][18]. 20 лістапада да кастрычніцкага пакету санкцый ЭЗ далучыліся Альбанія, Ісьляндыя, Ліхтэнштайн, Нарвэгія, Паўночная Македонія, Чарнагорыя і Украіна[19].

Таксама 2 кастрычніка 2020 году Кубракоў быў уключаны у сьпіс спэцыяльна вызначаных грамадзянаў і заблякаваных асобаў ЗША[20].

Узнагароды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Цікавыя факты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • У 2014 годзе ў Барысаве прайшоў матч паміж Беларусьсю і Ўкраінай (0:2), тады затрымалі каля 30 заўзятараў за майкі з Пагоняй ды іншую атрыбутыку, некаторыя заўзятары з Украіны былі асуджаныя на суткі ў Беларусі. Тады Іван Кубракоў заяўляў, што «матч прайшоў спакойна», але з дакорам заўважаў, што Беларускую фэдэрацыю футболу за яго аштрафавалі на 18 тысячаў эўра[11].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Кубракоў Іван Уладзіміравіч
  2. ^ Чым вядомы новы кіраўнік МУС Іван Кубракоў і чаму яму так удзячныя амапаўцы
  3. ^ Главой столичной милиции назначен Кубраков. Где он работал, и за что омоновцы говорят ему спасибо
  4. ^ Іван Кубракоў асабіста кіраваў разгонам вулічных акцыяў (маўклівых акцыяў у 2011-м і пратэстаў недармаедаў у 2017-м). Ён нясе адказнасць за брутальнае збіццё анархістаў падчас акцыі ў Менску 15 сакавіка 2017-га. Потым Кубракоў заяўляў, што анархісты нібыта мелі з сабою нажы ды кастэты.
  5. ^ Указ Президента Республики Беларусь от 12 мая 2017 года № 164 «О назначении на должность»
  6. ^ Указ Президента Республики Беларусь от 29 июня 2018 года № 261 «О присвоении специального звания»
  7. ^ ГУУС Мінгарвыканкама ўзначаліў Іван Кубракоў(недаступная спасылка)
  8. ^ Указ Президента Республики Беларусь от 28 марта 2019 года № 1211 «Об И. В. Кубракове»
  9. ^ Начальнік ГУУС Мінгарвыканкама Іван Кубракоў: Не паддавайцеся на заклікі да парушэнняў літары закону
  10. ^ Кіраўнік мінскай міліцыі: пратэстоўцы напалі на Цэнтральнае РУУС
  11. ^ а б Пачынаў з участковага, кіраваў міліцыяй у Менску падчас пратэстаў у 2017 годзе. Хто такі новы міністар МУС Іван Кубракоў, Радыё Свабода, 29-10-2020
  12. ^ Кубракоў стаў новым міністрам унутраных спраў. Караеў будзе памочнікам Лукашэнкі па Горадзеншчыне, Радыё Свабода, 29-10-2020
  13. ^ Латвія, Літва і Эстонія ўключылі Лукашэнку і яшчэ 29 чыноўнікаў ў сьпіс пэрсон нон-грата. ПОЎНЫ СЬПІС, Радыё Свабода
  14. ^ Council Implementing Regulation (EU) 2020/1387 of 2 October 2020 implementing Article 8a(1) of Regulation (EC) No 765/2006 concerning restrictive measures in respect of Belarus // Official Journal of the European Union L 319 I
  15. ^ Regulations Amending the Special Economic Measures (Belarus) Regulations(анг.). Міністэрства міжнародных справаў Канады(en).
  16. ^ CONSOLIDATED LIST OF FINANCIAL SANCTIONS TARGETS IN THE UK(анг.). gov.uk(en)Праверана 2020-12-25 г.
  17. ^ Michael Shields; Kevin Liffey. (2021-07-07) Swiss widen sanctions list against Belarus(анг.). ReutersПраверана 2021-07-10 г. Архіўная копія ад 2021-07-07 г.
  18. ^ Sanctions program: Belarus: Verordnung vom 11. Dezember 2020 über Massnahmen gegenüber Belarus (SR 946.231.116.9), Anhang 1 Origin: EU Sanctions: Art. 2 Abs. 1 (Finanzsanktionen) und Art. 3 Abs. 1 (Ein- und Durchreiseverbot)(анг.). Дзяржаўны сакратарыят па эканамічных пытаньнях(de) (2021-07-07). Праверана 2021-07-10 г. Архіўная копія ад 2021-07-07 г.
  19. ^ Declaration by the High Representative on behalf of the EU on the alignment of certain third countries concerning restrictive measures against Belarus(анг.). Рада Эўрапейскага зьвязу (2020-11-20). Праверана 2021-09-13 г.
  20. ^ OFAC Sanctions List Search, Міністэрства фінансаў ЗША(en)
  21. ^ Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 16 сакавіка 2015 года № 122 «Аб узнагароджанні»(недаступная спасылка)
  22. ^ Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 30 сакавіка 2016 года № 118 «Аб узнагароджанні»(недаступная спасылка)