Юры Сівакоў

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Юры Сівакоў
Міністар унутраных справаў Рэспублікі Беларусь
8 лютага 1999 — 21 красавіка 2000
Прэзыдэнт: Аляксандар Лукашэнка
Папярэднік: Валянцін Агалец
Міністар спорту й турызму Рэспублікі Беларусь
23 студзеня 2003 — 6 ліпеня 2005
Прэзыдэнт: Аляксандар Лукашэнка
Наступнік: Аляксандар Грыгараў
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся: 5 жніўня 1946 (72 гады)
Аноры, Кіраўскі раён, Сахалінская вобласьць, РСФСР
Партыя: беспартыйны
Адукацыя: Акадэмія кіраваньня пры Прэзыдэнце Рэспублікі Беларусь
Узнагароды:
Ордэн Чырвонай Зоркі
Мэдаль За бездакорную службу 1 ступені

Юры Леанідавіч Сівакоў (нарадзіўся 5 жніўня 1946, Аноры, Кіраўскі раён, Сахалінская вобласьць, Расея) — беларускі вайсковы й дзяржаўны дзяяч, генэрал-лейтэнант.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 19611962 працаваў аўтасьлесарам на капальнях Магаданскае вобласьці. Праходзіў службу на розных камандных пасадах у частках і злучэньнях Узброеных сіл СССР. У 1966 скончыў Далёкаўсходнюю Вышэйшую танкавую камандную вучэльню. 19661968 камандзірам узводу (Адэская вайсковая акруга). У 19681974 мінуў шлях ад камандзіра ўзвода выведроты да намесьніка камандзіра палку Цэнтральнае групы войскаў.

У 1970-я камандаваў часткай у гарнізоне «Баравуха-1» пад Полацкам — адным з танкавых палкоў Полацкае танкавае дывізіі. У 1977 з залатым мэдалём скончыў камандны факультэт Ваеннай акадэміі бранятанкавых войскаў. У 19771985 займаў пасады ад камандзіра танкавага палка да намесьніка камандзіра дывізіі танкавага войска (Беларуская вайсковая акруга). 19851992 — намесьнік начальніка штаба грамадзянскае абароны Беларусі. Удзельнічаў у ліквідацыі наступстваў катастрофы на Чарнобыльскай АЭС (19861988).

У 19931994 загадчык сэктару Савету Міністраў Рэспублікі Беларусь. У 19941995 працаваў у апараце Савету бясьпекі Рэспублікі Беларусь, дзяржаўнага сакратарыяту Савету бясьпекі Рэспублікі Беларусь. У 1995 завочна скончыў Акадэмію кіраваньня пры прэзыдэнце Рэспублікі Беларусь. 30 сьнежня 1995 прыняты на вайсковую службу ўва ўнутраныя войскі МУС РБ. Тады ж прызначаны намесьнікам міністра ўнутраных справаў Рэспублікі Беларусь — камандавалым унутранымі войскамі. 7 траўня 1996 яму прысвоенае званьне генэрал-маёра.

8 лютага 199921 красавіка 2000 — міністар унутраных справаў Рэспублікі Беларусь. Прашэньне аб адстаўцы з пасады міністра напісанае на ўласнае жаданьне. 13 лістапада 200012 верасьня 2001 — намесьнік кіраўніка Адміністрацыі прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь. Ад канца 2001 узначальвае Беларускае фізкультурна-спартовае таварыства «Дынама». 23 студзеня 20036 ліпеня 2005 міністар спорту й турызму.

У цяперашні час Ю. Сівакоў працуе прарэктарам па выхаваўчай працы ў менскім інстытуце кіраваньня, выкладае ў ім крыміналёгію, крымінальна-выканаўчае права, а таксама чытае лекцыі па асновах кіраваньня органамі ўнутраных справаў у Акадэміі МУС Беларусі.

Крытыка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Падазраецца ў стварэньні т. зв. «Швадрону сьмерці» й арганізацыі забойстваў палітычных ворагаў рэжыму Аляксандра Лукашэнкі. Унесены ў Чорны сьпіс ЭЗ. 13 кастрычніка 2008 году міністры замежных справаў краінаў Эўразьвязу на паседжаньні ў Люксэмбурзе прыпынілі на паўгады дзеяньне забароны на ўезд у краіны зьвязу прэзыдэнта Беларусі Аляксандра Лукашэнка і «некаторых яго набліжаных». Санкцыі супраць былога міністра ўнутраных справаў Беларусі Ю. Сівакова засталіся ў сіле.

Узнагароды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Ордэны «За службу Радзіме ва Ўзброеных Сілах СССР» III ступені, Чырвонай Зоркі, «Знак Пашаны», ордэн Расейскай праваслаўнай царквы імя Роўнаапостальнага Вялікага Князя Ўладзімера ІІІ ступені, мэдалі «За баявыя заслугі», «За бездакорную службу» І ступені, «Вэтэран працы», больш за 20 ведамасных узнагарод.

Сям’я[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Зь сям’і вайскоўца. Жанаты, мае дачку.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]