Леанід Козік

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Леанід Козік
3-і старшыня Фэдэрацыі прафсаюзаў Беларусі
16 ліпеня 2002 — 25 верасьня 2014[1]
Прэзыдэнт: Аляксандар Лукашэнка
Папярэднік: Франц Вітко(en)
Наступнік: Міхаіл Орда
Дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь
кастрычнік 2004 — верасень 2008
Прэзыдэнт: А.Лукашэнка
Прэм’ер-міністар: Сяргей Сідорскі
Намесьнік кіраўніка Адміністрацыі прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь
12 верасьня 2001 — 16 ліпеня 2002
Прэзыдэнт: А.Лукашэнка
Прэм’ер-міністар: Уладзімер Ярмошын (да 1 кастрычніка 2001), Генадзь Навіцкі
Намесьнік прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь
4 лютага 1998 — 12 верасьня 2001
Прэзыдэнт: А.Лукашэнка
Прэм’ер-міністар: Сяргей Лінг (да 18 лютага 2000), У.Ярмошын
Дэпутат Вярхоўнага Савету Рэспублікі Беларусь
15 траўня 1990 — 14 траўня 1995
Прэзыдэнт: А.Лукашэнка
Прэм’ер-міністар: Вячаслаў Кебіч (да 21 ліпеня 1994), Міхаіл Чыгір
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся: 13 ліпеня 1948 (71 год)
Барысаў, Менская вобласьць, Беларуская ССР, СССР
Дзеці: Сын Андрэй, дачка
Бацька: Пётар Козік
Адукацыя: Беларускі дзяржаўны ўнівэрсытэт (1977, юрыст), Беларускі інстытут народнай гаспадаркі (1989)
Узнагароды:
Ордэн Працоўнага Чырвонага Сьцягу
Ордэн Пашаны (Беларусь)

1-я прэмія савецкіх прафсаюзаў (1985)

Леанід Пятровіч Козік (1948; Барысаў, Менская вобласьць, цяпер Беларусь) — дзяржаўны дзяяч Рэспублікі Беларусь. Заслужаны работнік прамысловасьці Беларусі (1994), кандыдат эканамічных навук (1997)[2]. Дэпутат Вярхоўнага Савету Рэспублікі Беларусь 12-га скліканьня (1990—1995) і Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га скліканьня (2004—2008), 3-і старшыня Фэдэрацыі прафсаюзаў Беларусі (2002—2014)[1].

Скончыў сярэднюю школу № 19 Барысава. Затым служыў у савецкім войску. Пасьля працаваў токарам(en) на Барысаўскім заводзе аўтатрактарнага электраабсталяваньня(ru) (БАТЭ). У 1977 г. скончыў юрыдычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту. У 1976—1977 гг. працаваў памочнікам пракурора Барысава. У 19781984 гг. — старшыня прафсаюзнага камітэту БАТЭ. Скончыў асьпірантуру Вышэйшай школы прафсаюзнага руху(ru) імя Мікалая Шверніка(ru) (Масква, Расейская СФСР). У 19851992 гг. працаваў кіраўніком Барысаўскай швейнай фабрыкі. У 1989 г. скончыў Беларускі інстытут народнай гаспадаркі[2].

З траўня 1990 г. па травень 1995 г. — дэпутат Вярхоўнага Савету Рэспублікі Беларусь 12-га скліканьня, дзе быў старшынёй Камісіі па эканамічнай рэформе. 15 красавіка15 траўня 1994 г. спрабаваў сабраць подпісы для вылучэньня на 1-ыя ў Беларусі прэзыдэнцкія выбары. У 1995—1998 гг. быў паўнамоцным прадстаўніком Рэспублікі Беларусь у Міжнародным эканамічным камітэце Садружнасьці незалежных дзяржаваў. У 1996—1999 гг. быў сябрам Выканаўчага камітэта Саюза Беларусі і Расеі. У 1997 г. у Маскве абараніў кандыдацкую дысэртацыю на тэму «Арганізацыйна-мэтадалягічныя асновы распрацоўкі міждзяржаўных эканамічных праграмаў: на прыкладзе праграмаў эканамічнай інтэграцыі Расейскай Фэдэрацыі і Рэспублікі Беларусь»[3]. Зь лютага 1998 г. па верасень 2001 г. — намесьнік прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь[2]. Зь верасьня 2001 г. па ліпень 2002 г. быў намесьнікам кіраўніка Адміністрацыі прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь. У 2002—2014 гг. быў старшынёй Фэдэрацыі прафсаюзаў Беларусі. 10 верасьня 2004 г., за месяц да парлямэнцкіх выбараў і незаконнага рэфэрэндуму датычна абраньня прэзыдэнта, падпісаў у якасьці сябра Рэспубліканскай каардынацыйнай рады кіраўнікоў палітычных партыяў і грамадзкіх аб’яднаньняў «Зварот да грамадзянаў Беларусі» з заклікам да падтрымкі А.Лукашэнкі на рэфэрэндуме[4]. З кастрычніка 2004 г. па верасень 2008 г. — дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га скліканьня ад Барысаўскай сельскай выбарчай акругі № 78[5]. У Палаце прадстаўнікоў быў сябрам Пастаяннай камісіі па бюджэце.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б Тацяна Каравянкова. Леанід Козік падаў заяву аб звальненьні з пасады старшыні ФПБ // БелаПАН, 25 верасьня 2014 г. Праверана 12 лістапада 2014 г.
  2. ^ а б в Козік // Беларуская энцыкляпэдыя ў 18 тамах / гал.рэд. Генадзь Пашкоў. — Менск: Беларуская энцыкляпэдыя імя Петруся Броўкі, 1999. — Т. 8. — С. 377. — 576 с. — 10 000 ас. — ISBN 985-11-0144-3
  3. ^ Леанід Козік. Арганізацыйна-мэтадалягічныя асновы распрацоўкі міждзяржаўных эканамічных праграмаў: на прыкладзе праграмаў эканамічнай інтэграцыі Расейскай Фэдэрацыі і Рэспублікі Беларусь(рас.) // Навуковая электронная бібліятэка дысэртацыяў (Пецярбург), 2015 г. Праверана 12 лістапада 2014 г.
  4. ^ Леанід Козік, ... . Зварот членаў Рэспубліканскай каардынацыйнай рады кіраўнікоў палітычных партыяў і грамадзкіх аб’яднаньняў да грамадзянаў Беларусі // Зьвязда : газэта. — 10 верасьня 2004. — № 215-216. — ISSN 1990-763x.
  5. ^ Уладзімер Васількоў, БелТА. Супрацоўніцтва зь Беларусьсю ніколі не супярэчыла нацыянальным інтарэсам Расеі // Зьвязда : газэта. — 27 студзеня 2007. — № 18 (25883). — ISSN 1990-763x.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]