Перайсьці да зьместу

Вільбут

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Willebut
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Willo + Buto
Іншыя формы
Варыянт(ы) Вілбут
Зьвязаныя імёны Бутвіл
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Вільбут»

Вільбут, Вілбут — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Вілібут або Вілбот (Willebut, Wilbot[a]) — імя германскага паходжаньня[1]. Іменная аснова -віл- (імёны ліцьвінаў Вільгерд, Вільгейда, Мунтвіл; германскія імёны Vilgard, Williheid, Muntwil) паходзіць ад гоцкага wilja 'воля'[2], а аснова -бут- (-бот-) (імёны ліцьвінаў Бутвід, Бутрык, Сайбут; германскія імёны Botvid, Butariks, Seiboth) — ад усходнегерманскага but- з значэньнем 'корань, камель' (гепідзкае butilo 'камель')[3]. Такім парадкам, імя Вільбут азначае «корань волі» (тое ж, што і Бутвіл)[4]. Адпаведнасьць імя Вільбут германскаму імю Willebut прызнае летувіскі лінгвіст Ёзас Юркенас(lt)[5].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: боярынъ Ковеньского Юрыи Павловичъ Вильбутовича (14 жніўня 1551 году)[6]; Балтромей Миколаевичъ Вилбутовъ (1567 год)[7]; Юрю Павловичу Вилбутовичу (1568 год)[8]; Stanislawowi Wilbutowiczowi (1587—1591 гады)[9]; Chrystophorus Wilbutowicz Papłłońskj (17 жніўня 1655 году)[10]; Krzysztoph Wilbutowicz Papłłońskj (20 кастрычніка 1655 году)[11]; Powiatu Upitskiego: Jarosz Wilbutowicz Papłłońskj (23 кастрычніка 1655 году)[12]; ur. Krzysztofowi Wilbutowiczowi [s] Papłońskiemu (4 красавіка 1659 году)[13]; Wilbutowa (1671—1681 гады)[14]; ród Wilbutów Ibian (1690 год)[15]; Jan Wilbut, danik (27 чэрвеня 1692 году)[16]; Władysław Wilbut Stocki (7 лістапада 1765 году)[17].

З XVII ст. прыдомкам Вільбутовіч або Вілбутовіч карыстаўся літоўскі шляхецкі род Паплонскіх[20].

Вільбуты-Стоцкія — літоўскі шляхецкі род[21].

Вільбутовічы (Wilbutowicz) гербу Стрэмя — літоўскі шляхецкі род[22].

  1. ^ Паводле назвы мясцовасьці Wilbotissun
  1. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1596.
  2. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  3. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 16.
  4. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 20.
  5. ^ Юркенас, Ю. Основы балтийской и славянской антропонимики. — Вильнюс, 2003. С. 38.
  6. ^ Метрыка Вялікага Княства Літоўскага. Кніга 35 (1551—1558 гг.). — Менск, 2020. С. 74.
  7. ^ Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 720.
  8. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 51 (1566—1574). — Vilnius, 2000. С. 187—188.
  9. ^ Ragauskaitė A. XVI a. II pusės Kauno miestiečių lietuviškos kilmės asmenvardžiai // Acta Linguistica Lithuanica. Nr 41 (1999). P. 148.
  10. ^ Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 283.
  11. ^ Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 298, 302, 319.
  12. ^ Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 335.
  13. ^ Metryka Litewska. Księga wpisów Nr. 131. — Warszawa, 2001. S. 206.
  14. ^ Zinkevičius Z. Lietuvių antroponimika: Vilniaus lietuvių asmenvardžiai XVII a. pradžioje. — Vilnius, 1977. P. 218.
  15. ^ Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Województwo trockie 1690 r. — Warszawa, 2000. S. 160.
  16. ^ Lietuvos inventoriai XVII a. — Vilnius, 1962. P. 375.
  17. ^ Malewski Cz. Popis szlachty lidzkiej z 1765 roku // Rocznik Stowarzyszenia Naukowców Polaków Litwy. 2005. S. 168—183.
  18. ^ Iwanowski E. A. Pamiątki polskie z różnych czasów. T. 1. — Kraków, 1882. S. 330, 367—368, 382, 384, 415.
  19. ^ Чарняўскі Ф. Ураднікі Менскага ваяводства XVI—XVIII стст. Біяграфічны даведнік. Выпуск I. — Менск, 2007. С. 58—60.
  20. ^ Stekert A. Przydomki polskie, litewskie i rusińskie. — Kraków, 1897. S. 131.
  21. ^ Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на С, Згуртаваньне беларускай шляхты
  22. ^ Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 5. — Rzeszów, 2001. S. 358.