Перайсьці да зьместу

Вільгейда

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Williheid
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Willo + Heido
Іншыя формы
Варыянт(ы) Вілейт
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Вільгейда»

Вільгейда — жаночае імя. Мужчынскае імя — Вілейт.

Паходжаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Вілігейд, Вілігейт або Вілгайда, пазьней Вілет (Williheid, Williheit, Wilhaidis, Willet[1]) — імя германскага паходжаньня[2][3]. Іменная аснова -віл- (імёны ліцьвінаў Вільбут, Вільгерд, Мунтвіл; германскія імёны Willebut, Vilgard, Muntwil) паходзіць ад гоцкага wilja 'воля'[4], а аснова -гейд- (-гайд-, -гейт-) (імёны ліцьвінаў Гайдэла, Гейдмант, Эйдрыг; германскія імёны Heidilo, Heidmund, Heitrig) — ад гоцкага haidus 'від, вобраз'[3] або haithi 'поле'[5]. Такім парадкам, імя Вільгейда азначае «вобраз волі»[3].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: duxit uxorem Wilheydam (Хроніка Рыбніцкага кляштару(de))[6]; Пашко Вилеитовичъ (1528 год)[7]; Wilheida Catharine (1828 год)[8]; parafii hoduciskiej… Wilejty, wioska (1784 год)[9].

Носьбіты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Ferguson R. The Teutonic Name-system Applied to the Family Names of France, England, & Germany. — London, 1864. P. 124.
  2. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1599.
  3. ^ а б в Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 20.
  4. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  5. ^ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 121.
  6. ^ Die Chroniken des Klosters Ribnitz. — Schwerin, 1909. S. 39.
  7. ^ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 94.
  8. ^ Mecklenburg-Schwerinsches Staatshandbuch. — Schwerin, 1828. S. 3.
  9. ^ Jodczyk K. Opisy parafii diecezji wileńskiej z 1784 roku. T. 1: Dekanat Brasław. — Białystok, 2009. S. 79, 82.
  10. ^ Rowell S. C. Lithuania Ascending: A Pagan Empire within East-Central Europe, 1295—1345. — Cambridge, 1994. P. 14.
  11. ^ Ліцкевіч А. Комплекс звестак «Летапісца вялікіх князёў літоўскіх» пра нобіля Вайдылу: да праблемы верагоднасці і кантэксту // Studia Historica Europae Orientalis. Вып. 6, 2013. С. 145.