Перайсьці да зьместу

Эйгела

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Eigel
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Eich + Gelo
Іншыя формы
Варыянт(ы) Эгела, Эгель, Эйгала, Эгяла
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Эйгела»

Эйгела (Эгела, Эгель), Эйгала (Эгяла) — мужчынскае імя.

Паходжаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Эйгел (Eigel) — імя германскага паходжаньня[1][2][3]. Іменная аснова -эйх- (-эй-) (імёны ліцьвінаў Эйгерд, Эйман, Эймунт; германскія імёны Eygerðr, Eimann, Eymunt) паходзіць ад гоцкага agi 'лязо, булат, меч'[4], а аснова -гайл- (-гал-, -гел-) (імёны ліцьвінаў Відзігайла, Інгела, Монтгайла; германскія імёны Widigail, Ingeila, Montigel) — ад гоцкага і бургундзкага gails 'жвавы, свавольны, ганарысты'[5]. Такім парадкам, імя Эйгайла азначае «жвавае лязо»[6].

У Прусіі бытавала імя Эйгел (Эйгайла, Эгель): Eygayle (1331 год)[7], Egel (1419 год)[7], Eigel (1425 год)[7].

У Польшчы адзначаецца прозьвішча Эйгель (Ejgel)[8].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: у Окъменянех чотыри чоловеки… Еикгело (9 лістапада 1449 году)[9]; hominibus… Heygaloviczy (22 лютага 1476 году)[10]; Гриц Еикголовичъ (1528 год)[11]; людей нашых тяглых… а Ондрушка Ейкгаловича (16 кастрычніка 1533 году)[12]; Петръ Екгеловичъ[13], люди лепунцы… Петръ Ейкгелович[14] (сьнежань 1534 году); волости Белицъкое… земли… въ Ейкгаловыцыну… Ейкгаловъщына (30 сакавіка 1541 году)[15]; Фронцко Екгяловичъ (1567 год)[16]; Samuel Egielewicz (10 жніўня 1706 году)[17]; Eygielewicz (1717 і 1719 гады)[18]; Eygierdance (1744 год)[19].

Носьбіты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

На гістарычнай Троччыне існуе вёска Эйгеланцы.

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Kapff R. Deutsche Vornamen: mit den von ihnen abstammenden Geschlechtsnamen sprachlich erläutert. — Nürtingen am Neckar, 1889. S. 17.
  2. ^ Alhaug G. 10 001 navn: norsk fornavnleksikon. — Cappelen Damm, 2011.
  3. ^ Eigel, Nordic Names
  4. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 19.
  5. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  6. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 26.
  7. ^ а б в Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 27.
  8. ^ Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 107.
  9. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 66.
  10. ^ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 2: 1468—1501. — Kraków, 1939. S. 349.
  11. ^ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 77.
  12. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 227 (8) (1533—1535). — Vilnius, 1999. P. 144.
  13. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 227 (8) (1533—1535). — Vilnius, 1999. P. 149.
  14. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 227 (8) (1533—1535). — Vilnius, 1999. P. 171.
  15. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 229 (10) (1540—1541). — Vilnius, 2003. P. 173—174.
  16. ^ Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 792.
  17. ^ Kaminskas-Krinčius A. Seniausiosios išlikusios originalios 1705—1726 m. Stakliškių bažnyčios krikšto metrikų knygos fragmento (1705—1710) publikacija. Bibliotheca Lituana. T. 2 (2012). P. 460.
  18. ^ Sinkevičiūtė D., Račickaja V. Lietuvių dvikamienių vardų kilmės asmenvardžiai ir jų kamienų užrašymo ypatybės Vilniaus naujųjų miestiečių ir laiduotojų 1661—1795 metų sąraše // Archivum Lithuanicum. T. 16, 2014. P. 301.
  19. ^ Diecezja Wileńska, 1744, Pawet, 20 лютага 2011 г.