Эйгела
| Эйґела лац. Ejgieła / Ejhieła | |
| Eigel | |
| Паходжаньне | |
|---|---|
| Мова(-ы) | германскія |
| Утворанае ад | Eich + Gelo |
| Іншыя формы | |
| Варыянт(ы) | Эйгель, Айгель, Эгела, Эгель, Эйгала, Эгяла, Эйкайла, Егел, Егал |
| Вытворныя формы | Эйгіл, Ягайла |
| Зьвязаныя артыкулы | |
| якія пачынаюцца з «Эйґела» | |
Эйгела (Эйгель, Эгела, Эгель), Айгель, Эйгала (Эгяла), Эйгайла — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.
Паходжаньне
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Эйгел або Айгел (Eigel, Aigel[1]) — імя германскага паходжаньня[2][3][4][5]. Іменная аснова -эйх- (-эй-) (імёны ліцьвінаў Эйгерд, Эйман, Эймунт; германскія імёны Eygerd, Eimann, Eymunt) паходзіць ад гоцкага agi 'лязо, булат, меч'[6], а аснова -гайл- (-гал-, -гел-) (імёны ліцьвінаў Відзігайла, Інгела, Монтгайла; германскія імёны Widigail, Ingeila, Montigel) — ад гоцкага і бургундзкага gails 'жвавы, свавольны, ганарысты'[7]. Такім парадкам, імя Эйгайла азначае «жвавае лязо»[8].
У Прусіі бытавала імя Эйгел (Эйгайла, Эгель): Eygayle (1331 год)[9], Egel (1419 год)[9], Eigel (1425 год)[9].
У Польшчы адзначаецца прозьвішча Эйгель (Ejgel)[10].
Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Eygayle dem Littowen (20 лютага 1303 году)[11]; чоловеки: Еикаило (7 лістапада 1442 году)[12]; у Окъменянех чотыри чоловеки… Еикгело (9 лістапада 1449 году)[13]; hominibus… Heygaloviczy (22 лютага 1476 году)[14]; Гриц Еикголовичъ (1528 год)[15]; людей нашых тяглых… а Ондрушка Ейкгаловича (16 кастрычніка 1533 году)[16]; Петръ Екгеловичъ[17], люди лепунцы… Петръ Ейкгелович[18] (сьнежань 1534 году); волости Белицъкое… земли… въ Ейкгаловыцыну… Ейкгаловъщына (30 сакавіка 1541 году)[19]; Фронцко Екгяловичъ (1567 год)[20]; Samuel Egielewicz (10 жніўня 1706 году)[21]; Eygielewicz (1717 і 1719 гады)[22]; Katarzyna Ejgiel (1719 год)[23]; Eygierdance (1744 год)[24]; Mateusz Ajgiel (1749 год)[25].
Носьбіты
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Грыц Эйгалавіч — бетыгольскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска Вялікага Княства Літоўскага 1528 году
- Емяльян Егела (Ягела; 1894—?) — беларус з ваколіцаў Клічава[26]
- Восіп Егаловіч (1918—?) — беларус з Жлобіна[27]
На гістарычнай Троччыне існуе вёска Эйгеланцы.
Глядзіце таксама
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Schiffmann K. Historisches Ortsnamen-Lexikon des Landes Oberösterreich. — Berlin, 1942. S. 29.
- ↑ Kapff R. Deutsche Vornamen: mit den von ihnen abstammenden Geschlechtsnamen sprachlich erläutert. — Nürtingen am Neckar, 1889. S. 17.
- ↑ Steub L. Die oberdeutschen Familiennamen. — München, 1870. S. 91.
- ↑ Alhaug G. 10 001 navn: norsk fornavnleksikon. — Cappelen Damm, 2011.
- ↑ Eigel, Nordic Names
- ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 19.
- ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
- ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 26.
- 1 2 3 Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 27.
- ↑ Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 107.
- ↑ Chartularium Lithuaniae res gestas magni ducis Gedeminne illustrans. — Vilnius, 2003. P. 16.
- ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 67.
- ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 66.
- ↑ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 2: 1468—1501. — Kraków, 1939. S. 349.
- ↑ Перапіс войска ВКЛ 1528 года. Метрыка ВКЛ. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 77.
- ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 227 (8) (1533—1535). — Vilnius, 1999. P. 144.
- ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 227 (8) (1533—1535). — Vilnius, 1999. P. 149.
- ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 227 (8) (1533—1535). — Vilnius, 1999. P. 171.
- ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 229 (10) (1540—1541). — Vilnius, 2003. P. 173—174.
- ↑ Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 792.
- ↑ Kaminskas-Krinčius A. Seniausiosios išlikusios originalios 1705—1726 m. Stakliškių bažnyčios krikšto metrikų knygos fragmento (1705—1710) publikacija. Bibliotheca Lituana. T. 2 (2012). P. 460.
- ↑ Sinkevičiūtė D., Račickaja V. Lietuvių dvikamienių vardų kilmės asmenvardžiai ir jų kamienų užrašymo ypatybės Vilniaus naujųjų miestiečių ir laiduotojų 1661—1795 metų sąraše // Archivum Lithuanicum. T. 16, 2014. P. 301.
- ↑ Birże, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Diecezja Wileńska, 1744, Pawet, 20 лютага 2011 г.
- ↑ Uciana, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Егела Емельян Денис.(недаступная спасылка), Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі
- ↑ Еголович Осип Антонович(недаступная спасылка), Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі