Перайсьці да зьместу

Зыгел

Дадаць спасылкі
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Зыґел
лац. Zygieł / Zyhieł
Sigel
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Sigo + Gelo
Sigo + суфікс з элемэнтам -л- (-l-)
Іншыя формы
Варыянт(ы) Зыгель, Зэгала, Жыгала, Жыгель, Сігайла, Сігель, Сегель
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Зыґел»

Зыгел (Зыгель), Зэгала, Жыгала (Жыгель), Сігайла (Сігель) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Паходжаньне

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Сігела або Сігала, пазьней Зыгель або Зэгель (Sigelo, Sigala, Sigel, Segel[1]) — імя германскага паходжаньня[2]. Іменная аснова сіг- (зыг-, зег-) (імёны ліцьвінаў Зігібут, Зыгер, Жыгімонт; германскія імёны Sigibot, Siger, Sigimunt) паходзіць ад гоцкага і бургундзкага sigus 'перамога'[3], а аснова -гайл- (-гал-, -гел-) (імёны ліцьвінаў Відзігайла, Інгела, Монтгайла; германскія імёны Widigail, Ingeila, Montigel) — ад гоцкага і бургундзкага gails 'жвавы, свавольны, ганарысты'[4].

У ваколіцах Мэмэлю адзначалася прозьвішча Siegel[5].

У Польшчы адзначаюцца прозьвішчы Сігель (Sigiel)[6] і Жыгела (Żygieło)[7].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Sygele (1 траўня 1291 году)[8]; Жигаля (2-я пал. XV ст.)[9]; служебника… Зыкля… тотъ Зыгкель (11 жніўня 1542 году)[10]; подданыхъ короля его милости Томаша Зигеля (5 лістапада 1551 году)[11]; Maciey Zegało (1554 год)[12]; sioło Mithkuny… Sthefan Zagiel z synmi thrzema Sthanisławem, Urbanem a Grygolem (28 жніўня 1598 году)[13]; Szegielowa wdowa (30 чэрвеня 1652 году)[14]; Żygielowicz... Zygiełowycz (1671—1681 гады)[15]; Anton Zegal (23 сакавіка 1698 году)[16]; u Kazimierza Żegiela (6 студзеня 1700 году)[17]; Zygieliewicz (1720 год)[18]; Katarzyna Sigiel (1798 год)[19]; Joanna Siegel (1826 год)[20]; Wojdat Sigajllo (XIX ст.)[21].

Носьбіты

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  • Жыгаля — жыхар Ноўгараду, які ўпамінаецца ў XV стагодзьдзі[9]
  • Якуб Мікалаевіч Зыгел — расенскі зямянін, які ўпамінаецца ў 1583 годзе[22]
  • Войцех Жыгелёвіч (Wojciech Żygielowicz) — жыхар Вільні, які ўпамінаецца ў 1631 годзе[23]
  • Ян Зыгелевіч (Jan Zygielewicz) — жыхар Вільні, які ўпамінаецца ў 1649 годзе[24]
  • Андрэй Жыгала — жыхар вёскі Новага Сяла (Менскае ваяводзтва), які ўпамінаецца ў 1777 годзе[25]
  • Андрэй, Марыя і Фядора Жыгалы — жыхары вёскі Адамаўкі (каля Будзенічаў, Менскае ваяводзтва), якія ўпамінаюцца ў 1779 годзе[26]

Жыгелевічы (Żygielewicz, Żygilewicz) — літоўскі шляхецкі род з Ашмянскага павету[27].

На гістарычнай Вількаміршчыне існуе вёска Жыгелішкі, на гістарычнай Віцебшчыне — Жыгалы.

Глядзіце таксама

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Крыніцы

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  1. ↑ Eule R. Germanische und fremde Personennamen als heutige deutsche Familiennamen // Festschrift zu dem fünfzigjährigen jubiläum des Friedrichs-realgymnasiums in Berlin. — Berlin, 1900. S. 55.
  2. ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1318.
  3. ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
  4. ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  5. ↑ SIEGEL, Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)
  6. ↑ Uzdila A. Kiek mūsų kalbos išlikę lenkų pavardėse // Terra Jatwezenorum. 2017—2018. P. 56.
  7. ↑ Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 382.
  8. ↑ Chartularium Lithuaniae res gestas magni ducis Gedeminne illustrans. — Vilnius, 2003. P. XXXI.
  9. 1 2 Зализняк А. А. Древненовгородский диалект. 2-е изд. — М., 2004. С. 682, 739.
  10. ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 225 (6) (1528—1547). — Vilnius, 1995. P. 227.
  11. ↑ Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 24. — Вильна, 1897. С. 128.
  12. ↑ Karalius L. 1554 metų Balninkų dvaro valakų matavimo registras // Istorijos šaltinių tyrimai. T. 5, 2014. P. 249.
  13. ↑ Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 502.
  14. ↑ Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 25. — Вильна, 1898. С. 346.
  15. ↑ Zinkevičius Z. Lietuvių antroponimika: Vilniaus lietuvių asmenvardžiai XVII a. pradžioje. — Vilnius, 1977. P. 224.
  16. ↑ Lietuvos inventoriai XVII a. — Vilnius, 1962. P. 424.
  17. ↑ Łapiński Ł., Wilczewski W. F. «Komput katolików» parafii żołudzkiej z 1700 roku // Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne. Nr. 115, 2021. S. 267.
  18. ↑ Sinkevičiūtė D. Lietuvių dvikamienių vardų trumpinių kilmės asmenvardžiai ir jų kamienų užrašymo ypatybės Vilniaus naujųjų miestiečių ir laiduotojų 1661—1795 metų sąraše // Archivum Lithuanicum. T. 18, 2016. P. 233.
  19. ↑ Grodno św. Franciszka Ksawerego (Fara), Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  20. ↑ Grodno św. Franciszka Ksawerego (Fara), Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  21. ↑ Jencius-Butautas V.Kunigaikščių portretų galerija Alovės dvare // Voruta. Nr. 5 (835), 2017. P. 5—14.
  22. ↑ Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. С. 104.
  23. ↑ Frejlich K. Pod przysądem horodnictwa wileńskiego. O jurydyce i jej mieszkańcach w XVII wieku. — Toruń, 2022. S. 193.
  24. ↑ Frejlich K. Pod przysądem horodnictwa wileńskiego. O jurydyce i jej mieszkańcach w XVII wieku. — Toruń, 2022. S. 159.
  25. ↑ Яўген Анішчанка, Будевичи инвентарь 1777 г. в Минском воеводстве, Архіў гісторыка Анішчанкі, 22 лютага 2018 г.
  26. ↑ Яўген Анішчанка, Буденичи инвентарь 1779 г., Архіў гісторыка Анішчанкі, 31 кастрычніка 2018 г.
  27. ↑ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 381.
Атрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Зыгел&oldid=2604292»