Піюс II (папа рымскі)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Піюс II (папа рымскі)
лац. Pius PP. II
Pintoricchio 014.jpg
Пасьвечаньні
Кансэкрацыя
 Juan Carvajal[d]
Асабістыя зьвесткі
Імя пры нараджэньніітал. Enea Silvio Piccolomini
Нарадзіўся 18 кастрычніка 1405[1]
П’енца, Republic of Siena[d][2]
Памёр не раней за 14 жніўня 1464 и не пазьней за 15 жніўня 1464
Анкона[d], Папская вобласьць[2]
Пахаваны Сант-Андрэа-дэльля-Вальле
Дэнамінацыяхрысьціянства
Дзецідзеці Энэа
АдукацыяСіенскі ўнівэрсытэт
Заняткіксёндз, дыплямат, пісьменьнік, прафэсар унівэрсытэту, паэт і гісторык
Гербгерб

Піюс II (па-лацінску: Pius PP. II), сьвецкае імя Энэа Сыльвіё Пікаляміні (па-італьянску: Enea Silvio Piccolomini; 18 кастрычніка 1405, Сарчыньяна, Рэспубліка Сіена14 жніўня 1464, Анкона, Папская вобласьць) — папа рымскі з 19 жніўня 1458 году па 14 жніўня 1464 году.

Зьяўляючыся гуманістам, Піюс II падтрымліваў разьвіцьцё культурнага жыцьця пры папскім двары. Сам ён увесь час цікавіўся клясычнай літаратурай, праводзячы ночы, як ён сам пра гэта казаў, за чытаньнем лацінскіх паэтаў або па напісаньні ўласнага дзёньніка. Ён пакінуў пасьля сябе адзіную вядомую нам папскую аўтабіяграфію, якая называлася «Камэнтары». За часам Піюса II пашырыўся рымскі ўнівэрсытэт Сапіенца. Піюс II выношваў фантастычныя пляны па навяртаньню ў хрысьціянства турэцкага султана.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Піюс II (папа рымскі)сховішча мультымэдыйных матэрыялаў

  1. ^ AA.VV. Encyclopedia of Popes — 2000.
  2. ^ а б Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Бэрлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118594702 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.