Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
(Перанакіравана з «Менскі політэхнічны інстытут»)
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт
Беларускі нацыянальны тэхнічны ўніверсітэт
BNTU.JPG
Лагатып БНТУ.png
Лягатып
Заснаваны 10 сьнежня 1920 (98 гадоў таму)
Тып грамадзкі
Рэктар Барыс Хрусталёў
Факультэтаў 17
Колькасьць пэрсаналу 2 тысячы (2011)
Колькасьць студэнтаў 35 тысячаў (2012)
Колькасьць магістрантаў 503 (2012)
Колькасьць асьпірантаў 267 (2012)
Месцазнаходжаньне
Геаграфічныя каардынаты 53°55′15″ пн. ш. 27°35′34″ у. д. / 53.92083° пн. ш. 27.59278° у. д. / 53.92083; 27.59278Каардынаты: 53°55′15″ пн. ш. 27°35′34″ у. д. / 53.92083° пн. ш. 27.59278° у. д. / 53.92083; 27.59278
Горад Менск
Краіна Беларусь
Кампус гарадзкі
Былыя назвы Беларускі дзяржаўны палітэхнікум (да 1 ліпеня 1922 году), Беларускі дзяржаўны інстытут сельскай гаспадаркі (да 1933 году), Беларускі політэхнічны інстытут (да 17 студзеня 1991 году), Беларуская дзяржаўная політэхнічная акадэмія (да 1 красавіка 2002 году)
Знаходзіцца ў складзе Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь
Вэб-сайт www.bntu.by
Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт на мапе Беларусі
Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт
Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт
Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт

Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт — найбуйнейшая паводле колькасьці навучэнцаў унівэрсытэт Беларусі й галоўная вышэйшая навучальная ўстанова інжынэрна-тэхнічнага профілю. На 2011 год меў 68 філіялаў катэдраў на прадпрыемствах[1]. На 2005 год меў 44 навуковыя падразьдзяленьні[2].

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

1920 год — Менская політэхнічная вучэльня ператворана ў Беларускі дзяржаўны політэхнічны інстытут (БДПІ). 1922 — рэарганізаваны ў Беларускі дзяржаўны інстытут сельскай гаспадаркі. 1933 — з далучэньнем менскіх энэргетычнага, будаўнічага, брыкетнага, хіміка-тэхналягічнага, харчовай прамысловасьці і Горацкага водна-мэліярацыйнага інстытутаў (утвораных у 1930—1931 гадах) створаны Беларускі політэхнічны інстытут[3].

1991 год — Беларускі ордэна Працоўнага Чырвонага Сьцягу політэхнічны інстытут ператвораны ў Беларускую дзяржаўную політэхнічную акадэмію (БГПА) (пастановай Савета Міністраў БССР ад 17 красавіка 1991 году № 149). 1997 год — Беларускай дзяржаўнай політэхнічнай акадэміі наданы статус вядучай інжынэрна-тэхнічнай вучэбнай установы ў нацыянальнай сыстэме адукацыі Рэспублікі Беларусь (Пастанова Савету Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 17 студзеня 1997 году № 6).

2002 год — Беларуская дзяржаўная політэхнічная акадэмія ператворана ў Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт (БНТУ) (указ Прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь № 165 ад 1 красавіка 2002 году).

Комплекс будынкаў БНТУ ўключаны ў Дзяржаўны сьпіс гісторыка-культурных каштоўнасьцяў Рэспублікі Беларусь[4].

Факультэты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Навучальны корпус №4 і інтэрнаты

Унівэрсытэт мае 17 факультэтаў, у тым ліку міжнароднай супрацы, 107 катэдраў, рыхтуе адмыслоўцаў па 89 спэцыяльнасьцях[5]. 14 факультэтаў вядуць таксама завочнае навучаньне. 7 факультэтаў маюць магістратуры.

  • Архітэктурны. Заснаваны ў 1970 годзе. Месьціцца ў галоўным корпусе на пр. Незалежнасьці, д. 65. Выпускае архітэктараў, дызайнэраў і рэстаўратараў. У тым ліку рыхтуе магістраў архітэктуры. Ажыцьцяўляе толькі дзённае навучаньне. Мае 6 катэдраў: 1) архітэктура вытворчых аб’ектаў і архітэктурныя канструкцыі, 2) архітэктура жылых і грамадзкіх будынкаў, 3) горадабудаўніцтва, 4) дызайн архітэктурнага асяродзьдзя, 5) малюнак, жывапіс і скульптура, 6) тэорыя і гісторыя архітэктуры.
  • Аўтатрактарны. Адчыніўся ў верасьні 1951 году. Знаходзіцца на вул. Я. Коласа, д. 12. Рыхтуе аўтаацэначнікаў, аўтамабілебудаўнікоў, аўтамэханікаў, аўтатэхнікаў, інжынэраў(be) рухавікоў унутранага згараньня, лягістаў, машынабудаўнікоў, рахункаводаў, трактарабудаўнікоў ды эканамістаў. У тым ліку рыхтуе магістраў. Ажыцьцяўляе дзённае ды завочнае навучаньне(ru). Мае 10 катэдраў: 1) арганізацыя аўтамабільных перавозак і дарожнага руху, 2) аўтамабілі, 3) ацэначная дзейнасьць на транспарце і ў прамысловасьці, 4) вялікагрузныя аўтамабілі і аўтацягнікі, 5) гідрапнэўмааўтаматыка і гідрапнэўмапрывад, 6) інжынэрная графіка машынабудаўнічага профілю, 7) рухавікі ўнутранага згараньня, 8) тэхнічная эксплёатацыя аўтамабіляў, 9) трактары, 10) эканоміка і лягістыка(en).
  • Будаўнічы. Заснаваны ў 1920 годзе. Месьціцца на пр. Незалежнасьці, д. 150. Выпускае інжынэраў будаўнічых вырабаў, мэнэджараў, цывільных будаўнікоў, эканамістаў ды экспэртаў у нерухомасьці. У тым ліку рыхтуе магістраў тэхнічных навук. Ажыцьцяўляе дзённае ды завочнае навучаньне. Мае 9 катэдраў: 1) арганізацыя будаўніцтва і кіраваньне нерухомасьцю, 2) будаўнічая мэханіка, 3) геатэхніка(en) і экалёгія ў будаўніцтве, 4) жалезабэтонныя(en) і каменныя канструкцыі, 5) інжынэрная графіка будаўнічага профілю, 6) мэталічныя і драўляныя канструкцыі, 7) тэхналёгія будаўнічай вытворчасьці, 8) тэхналёгія бэтона(be) і будаўнічыя матэрыялы(en), 9) эканоміка будаўніцтва.
  • Ваенна-тэхнічны. Адчыніўся ў верасьні 1951 году. Знаходзіцца на пр. Незалежнасьці, д. 59. Рыхтуе інжынэраў-будаўнікоў, інжынэраў-мэханікаў, інжынэрных выведнікаў(be), сапёраў(en), танкістаў і эканамістаў-мэнэджараў. Ажыцьцяўляе дзённае і завочнае навучаньне. Мае 5 катэдраў: 1) арганізацыя фінансавай дзейнасьці войскаў, 2) бранятанкавае ўзбраеньне і тэхніка, 3) ваенная аўтамабільная тэхніка, 4) ваенна-інжынэрная падрыхтоўка, 5) тактыка і агульнавайсковая падрыхтоўка.
  • Горнай справы і інжынэрнай экалёгіі (да 15 лютага 2007 году — прыродных рэсурсаў і экалёгіі). Заснаваны ў красавіку 2002 году. Месьціцца на вул. Я. Коласа, д. 14. Выпускае горных інжынэраў, мэханікаў і эколягаў. Ажыцьцяўляе дзённае і завочнае навучаньне. У тым ліку рыхтуе магістраў. Мае 4 катэдры: 1) ангельская мова, 2) горныя машыны, 3) горныя працы, 4) экалёгія.
  • Інжынэрна-пэдагагічны. Заснаваны ў 1964 годзе. Месьціцца на вул. Ф. Скарыны, д. 25/3. Выпускае выкладчыкаў, інжынэраў і праграмістаў. Ажыцьцяўляе дзённае ды завочнае навучаньне. Мае 4 катэдры: 1) вакуўмная і кампрэсарная тэхніка, 2) прафэсійнае навучаньне і пэдагогіка, 3) псыхалёгія, 4) тэхналёгія і мэтодыка выкладаньня.
  • Інфармацыйных тэхналёгіяў і робататэхнікі. Адчыніўся ў студзені 1983 году. Знаходзіцца на вул. Хмяльніцкага, д. 9. Рыхтуе аўтаматызатараў вытворчасьці, інжынэраў робататэхнікі й праграмістаў. Ажыцьцяўляе дзённае і завочнае навучаньне. Мае 6 катэдраў: 1) вышэйшая матэматыка(en), 2) праграмнае забесьпячэньне вылічальнай тэхнікі і аўтаматызаваных сыстэмаў(en), 3) робататэхнічныя(en) сыстэмы, 4) сыстэмы аўтаматызаванага праектаваньня(en), 5) тэхнічная фізыка, 6) электрапрывад(en) і аўтаматызацыя(en) прамысловых установак і тэхналягічных комплексаў.
  • Маркетынгу, мэнэджмэнту і прадпрымальніцтва. Заснаваны ў жніўні 1994 году. Месьціцца на пр. Незалежнасьці, д. 59. Выпускае маркетолягаў, прадпрымальнікаў, рэклямнікаў і эканамістаў. Ажыцьцяўляе дзённае і завочнае навучаньне. Мае 5 катэдраў: 1) асновы бізнэсу, 2) гандлёвае і рэклямнае абсталяваньне, 3) маркетынг, 4) міжнародныя эканамічныя дачыненьні, 5) сучасныя эўрапейскія мовы.
  • Машынабудаўнічы (да 1954 году — мэханічны). Адчыніўся ў студзені 1934 году. Знаходзіцца на вул. Хмяльніцкага, д. 9. Рыхтуе аўтаматызатараў вытворчасьці, дыягностыкаў прыладаў, інжынэраў і тэхнолягаў. Ажыцьцяўляе дзённае і завочнае навучаньне. У тым ліку выпускае магістраў. Мае 8 катэдраў: 1) дэталі машынаў, пад’ёмна-транспартныя машыны і мэханізмы(be), 2) інтэлектуальныя сыстэмы, 3) мэталарэзныя станкі(be) і інструмэнты, 4) тэарэтычная мэханіка, 5) тэорыя мэханізмаў і машынаў, 6) тэхналёгія машынабудаваньня(en), 7) супраціў матэрыялаў машынабудаўнічага профілю, 8) эканоміка і арганізацыя машынабудаўнічай вытворчасьці.
  • Мэханіка-тэхналягічны. Заснаваны ў 1958 годзе. Месьціцца на вул. Я. Коласа, д. 24. Выпускае зваршчыкаў, матэрыялаведаў, мэталюргаў і тэхнолягаў. Ажыцьцяўляе дзённае і завочнае навучаньне. У тым ліку рыхтуе магістраў тэхнічных навук. Мае 5 катэдраў: 1) ахова працы(be), 2) матэрыялазнаўства(en) ў машынабудаваньні, 3) машыны і тэхналёгія апрацоўкі мэталаў(en) ціскам, 4) машыны і тэхналёгія ліцейнай вытворчасьці, 5) мэталюргічныя тэхналёгіі, 6) мэталюргія ліцейных сплаваў, 7) парашковая мэталюргія(en), зварка(be) і тэхналёгія матэрыялаў(en), 8) хімія.
  • Прыборабудаўнічы (да 1984 году — оптыка-мэханічны). Адчыніўся ў студзені 1976 году. Знаходзіцца на вул. Я. Коласа, д. 22. Рыхтуе дыягностыкаў прыладаў, інжынэраў лазэрных прыладаў, канструктараў, мэнэджараў, мэтролягаў, нанатэхнолягаў і эканамістаў. Ажыцьцяўляе дзённае і завочнае навучаньне. Мае 8 катэдраў: 1) інжынэрная матэматыка(en), 2) інфармацыйна-вымяральная тэхніка(en) і тэхналёгіі, 3) канструяваньне і вытворчасьць(be) прыбораў, 4) лазэрная тэхніка і тэхналёгія, 5) мікра- і нанатэхніка, 6) стандартызацыя(be), мэтралёгія і інфармацыйныя сыстэмы, 7) эканоміка і кіраваньне навуковымі дасьледаваньнямі, праектаваньнем і вытворчасьцю, 8) экспэрымэнтальная і тэарэтычная фізыка.
  • Спартова-тэхнічны. Заснаваны ў 2010 годзе. Месьціцца ў галоўным корпусе. Выпускае інжынэраў спартовай тэхнікі. Ажыцьцяўляе толькі дзённае навучаньне. Мае 3 катэдры: 1) спартовая інжынэрыя(en), 2) спорт, 3) фізычная культура(en).
  • Транспартных камунікацыяў (да 2004 году — гідратэхнічнага і дарожнага будаўніцтва). Адчыніўся ў 1958 годзе. Знаходзіцца на пр. Незалежнасьці, д. 150. Рыхтуе геадэзістаў, дарожных будаўнікоў, інжынэраў і эканамістаў. Ажыцьцяўляе дзённае і завочнае навучаньне. Мае 7 катэдраў: 1) будаўніцтва і эксплёатацыя дарог, 2) будаўнічыя і дарожныя машыны, 3) вышэйшая матэматыка, 4) інжынэрная геадэзія, 5) масты і тунэлі, 6) праeктаваньне дарог, 7) супраціў матэрыялаў і тэорыя пругкасьці.
  • Тэхналёгіяў кіраваньня і гуманітарызацыі (да 2004 году — гуманітарнай адукацыі і кіраваньня). Заснаваны ў 2002 годзе. Месьціцца на вул. Я. Коласа, д. 14. Выпускае дызайнэраў, інжынэраў, канструктараў, мытнікаў, мэнэджараў, мэханікаў, рахункаводаў і эканамістаў. Ажыцьцяўляе дзённае і завочнае навучаньне. У тым ліку рыхтуе магістраў. Мае 10 катэдраў: 1) арганізацыя пакавальнай вытворчасьці, 2) гісторыя, сусьветная і айчынная культура, 3) замежныя мовы, 4) мытная справа, 5) мэнэджмэнт, 6) паліталёгія, сацыялёгія і сацыяльнае кіраваньне, 7) філязофскія вучэньні, 8) эканамічныя тэорыі, 9) эканоміка і права, 10) энэргазахаваньне(en) і аднаўляльныя крыніцы энэргіі.
  • Энэргетычнага будаўніцтва. Адчыніўся ў 1986 годзе. Знаходзіцца на пр. Незалежнасьці, д. 150. Рыхтуе водных будаўнікоў і інжынэраў, караблебудаўнікоў, цеплатэхнікаў і эканамістаў. Ажыцьцяўляе дзённае і завочнае навучаньне. Мае 6 катэдраў: 1) ангельская мова, 2) водазабесьпячэньне(en) і водаадвядзеньне, 3) гідратэхнічнае і энэргетычнае будаўніцтва, 4) караблебудаваньне(en) і гідраўліка, 5) цеплагазазабесьпячэньне і вэнтыляцыя(en), 6) фізыка.
  • Энэргетычны. Заснаваны ў 1920 годзе. Месьціцца на пр. Незалежнасьці, д. 65/2. Выпускае аўтаматызатараў інжынэраў, цеплатэхнікаў, электрыкаў і энэргетыкаў. Ажыцьцяўляе дзённае і завочнае навучаньне. Мае 10 катэдраў: 1) вышэйшая матэматыка, 2) прамысловая цеплаэнэргетыка і цеплатэхніка, 3) цеплавыя электрычныя станцыі, 4) эканоміка і арганізацыя энэргетыкі, 5) электразабесьпячэньне, 6) электратэхніка і электроніка, 7) электрычныя сыстэмы, 8) электрычныя станцыі.
Факультэт Год заснаваньня Разьмяшчэньне Спэцыяльнасьцяў Катэдраў
Архітэктурны 1970 Галоўны корпус 3 6
Аўтатрактарны 1951 вул. Я. Коласа, д. 12 15 10
Будаўнічы 1920 пр. Незалежнасьці, д. 150 5 9
Ваенна-тэхнічны 1964 пр. Незалежнасьці, д. 59 8 5
Горнай справы і інжынэрнай экалёгіі 2002 вул. Я. Коласа, д. 14 5 4
Інжынэрна-пэдагагічны 1964 вул. Ф. Скарыны, д. 25/3 3 4
Інфармацыйных тэхналёгіяў і рабататэхнікі 1984 вул. Хмяльніцкага, д. 9 6 6
Маркетынгу, мэнэджмэнту і прадпрымальніцтва 1994 пр. Незалежнасьці, д. 67 6 5
Машынабудаўнічы 1934 вул. Хмяльніцкага, д. 9 10 8
Мэханіка-тэхналягічны 1958 вул. Я. Коласа, д. 24 10 8
Прыборабудаўнічы 1976 вул. Я. Коласа, д. 22 12 8
Спартова-тэхнічны 2010 Галоўны корпус 3 3
Транспартных камунікацыяў 1958 пр. Незалежнасьці, д. 150 5 7
Тэхналёгіяў кіраваньня і гуманітарызацыі 2002 вул. Я. Коласа, д. 14 10 10
Энэргетычнага будаўніцтва 1986 пр. Незалежнасьці, д. 150 7 6
Энэргетычны 1920 пр. Незалежнасьці, д. 65/2 8 8

Падпарадкаваныя ўстановы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У падпарадкаваньні ўнівэрсытэту знаходзяцца 5 інстытутаў (1. дыстанцыйнай адукацыі, 2. інавацыйных тэхналёгіяў, 3. інтэграваных формаў навучаньня і маніторынгу адукацыі, 4. павышэньня кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кадраў ў новых кірунках разьвіцьця тэхнікі, тэхналёгіі й эканомікі, 5. павышэньня кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кадраў ў мэнэджмэнце і разьвіцьці пэрсаналу), навукова-тэхналягічны парк «Палітэхнік» і досьледны завод «Палітэхнік», цэнтры навукова-тэхнічнай супрацы з 7 краінамі (Вэнэсуэла, Казахстан, Паўднёвая Карэя, Кітай, Латвія, Расея і Сырыя). На 2012 год унівэрсытэт валодаў 12 студэнцкімі інтэрнатамі на 5 тысячаў месцаў[6].

Навучэнцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Язэп Юхо (1921—2004) — беларускі навукоўца, гісторык права. Доктар юрыдычных навук (1982), прафэсар катэдры тэорыі і гісторыі дзяржавы і права юрыдычнага факультэту БДУ (1983).
  • Жарэс Алфёраў (1930—2019) — савецкі і расейскі фізык, ляўрэат Нобэлеўскай прэміі ў галіне фізыкі ў 2000 годзе за распрацоўку паўправадніковых гетэраструктур і стварэньне хуткіх опта- і мікраэлектронных кампанэнтаў. Яго дасьледаваньні адыгралі вялікую ролю ў інфарматыцы.
  • Уладзімер Крукоўскі (нар. 1937) — беларускі мастак-плякатыст, журналіст. Адзін з аўтараў дзяржаўнага гербу Рэспублікі Беларусь «Пагоня», стваральнік больш як дзьвюхсот плякатаў разнастайнай тэматыкі.
  • Юрась Ляўкоў (нар. 1964) — беларускі музыка. Бас-гітарыст гурту N.R.M.

Выпускнікі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Сяргей Касьцюкевіч (нар. 1923) — машынабудаўнік. Кандыдат тэхнічных навук (1955), прафэсар (1984). Заслужаны работнік вышэйшай школы БССР (1975), пазьней працаваў у БНТУ
  • Яўген Сідаровіч (нар. 1939) — беларускі навуковец у галіне будаўнічае мэханікі. Доктар тэхнічных навук (2001), пазьней працаваў у БНТУ
  • Аляксандар Лакотка (нар. 1955) — беларускі архітэктар, этнограф. Доктар гістарычных навук (1993), доктар архітэктуры(2001), акадэмік НАН РБ, сябра Саюзу архітэктараў Беларусі
  • Тамара Чарняўская (нар. 1934) — беларускі гісторык архітэктуры. Кандыдат архітэктуры (1967), пазьней працавала у БНТУ
  • Барыс Батура (нар. 1947) — беларускі дзяржаўны дзяяч, старшыня Магілёўскага абласнога выканаўчага камітэту (2000—2008), старшыня Савету Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь (2008—2010), старшыня Менскага аблвыканкаму (з 2010). Генэрал-маёр рэзэрву (2011).
  • Леў Чайлытка (1938—1997) — заслу­жаны будаўнік Рэспублікі Беларусь (1993)
  • Віктар Даніленка (нар. 1936) — беларускі дыплямат
  • Аляксандар Герасіменка (нар. 1946) — беларускі палітык і дыплямат
  • Кастусь Тарасаў (1940—2010) — беларускі пісьменьнік, гісторык, дзеяч нацыянальна-дэмакратычнага руху Беларусі
  • Яўген Шмыгалёў (1927 або 1928—2000) — інжынэр, адзін з аўтараў артыкула «Курапаты — дарога сьмерці»
  • Генадзь Навіцкі (нар. 1949) — прэм’ер-міністар Рэспублікі Беларусь (2001—2003), старшыня Савету Рэспублікі Нацыянальнага сходу (2003—2008)
  • Міхаіл Марыніч (1940—2014) — былы міністар замежнаэканамічных сувязяў, былы дэпутат беларускага парлямэнту, былы амбасадар Беларусі ў Латвіі, былы палітвязень. Кандыдат эканамічных навук (1996). Старшыня Менскага гарадзкога выканаўчага камітэту (1990—1991)
  • Вячаслаў Кебіч (нар. 1936) — беларускі палітык, першы прэм’ер-міністар Рэспублікі Беларусь у пэрыяд з 1990 па 1994 год
  • Павал Марыеў (нар. 1938) — беларускі палітык. Герой Беларусі, доктар тэхнічных навук, заслужаны работнік прамысловасьці Рэспублікі Беларусь. Ганаровы грамадзянін Жодзіна і Менскай вобласьці (2008). Сябра Савету Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь (2003—2008)
  • Уладзімер Папруга (нар. 1960) — беларускі архітэктар-рэстаўратар
  • Анатоль Кулагін (нар. 1947) — беларускі мастацтвазнавец, гісторык архітэктуры. Кандыдат мастацтвазнаўства (1986)
  • Уладзімер Патупчык (нар. 1958) — беларускі дзяржаўны дзяяч
  • Віктар Бура (нар. 1953) — беларускі дзяржаўны дзяяч, намесьнік прэм’ер-міністра Беларусі (2006—2010). Амбасадар Ў Кітаі (ад 2011)
  • Уладзімер Сямашка (нар. 1949) — беларускі дзяржаўны дзяяч, першы намесьнік прэм’ер-міністра Беларусі
  • Аляксандар Азярэц (нар. 1953) — беларускі дзяржаўны дзяяч, міністар энэргетыкі Рэспублікі Беларусь (2006—2013)
  • Алесь Асташонак (1954—2004) — беларускі літаратар, перакладчык
  • Леанід Анфімаў (нар. 1954) — беларускі дзяржаўны дзяяч, намесьнік старшыні Камітэту дзяржаўнага кантролю Рэспублікі Беларусь
  • Тамара Габрусь (нар. 1945) — беларускі гісторык архітэктуры, мастацтвазнавец. Сябра Саюзу беларускіх пісьменьнікаў. Доктар мастацтвазнаўства (2002). Сябра Савету па манумэнтальным мастацтве Савету Міністраў Рэспублікі Беларусь (2003).
  • Юры Быкаў (нар. 1964) — ксёндз магістар
  • Уладзімер Навіцкі (нар. 1954) — беларускі спартовы журналіст, спартовы тэлекамэнтатар. Начальнік аддзела камэнтароў і падрыхтоўкі тэматычных праграм галоўнай дырэкцыі спартовага вяшчаньня Нацыянальнай дзяржтэлерадыёкампаніі. Заслужаны дзяяч культуры Рэспублікі Беларусь.
  • Віталь Рымашэўскі (нар. 1975) — беларускі палітык і грамадзкі дзяяч, сустаршыня «Беларускай хрысьціянскай дэмакратыі»
  • Мікалай Ладуцька (нар. 1959) — колішні старшыня Менскага гарадзкога выканаўчага камітэту; генэрал-маёр
  • Юры Чыж (нар. 1963) — беларускі прадпрымальнік, адзін з найбагацейшых людзей Беларусі
  • Фёдар Стрыкаў (нар. 1947) — ганаровы дарожнік, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га скліканьня (2004—2008)
  • Яўген Ліпковіч (нар. 1958) — беларускі грамадзкі актывіст і блогер
  • Аляксандар Кулікоўскі (нар. 1906) — вучоны ў галіне мэханізацыі торфаздабычы, кандыдат эканамічных навук (1954), кандыдат тэхнічных навук (1983)
  • Аркадзь Моркаўка (1900—1957) — беларускі паэт
  • Сяргей Ханжанкоў (нар. 1942) — арганізатар і кіраўнік маладзёвай антысавецкай арганізацыі, якая дзейнічала ў Менску ў 1962—1963 гадох і мела на мэце падарваць радыёглушыльную вежу ў Менску
  • Ігар Войтаў (нар. 1961) — беларускі дзяржаўны дзяяч. Доктар тэхнічных навук. Старшыня Дзяржаўнага камітэту па навуцы і тэхналёгіях ад 2009.
  • Мікалай Зайчанка (нар. 1948) — беларускі дзяржаўны дзяяч, міністар эканомікі Рэспублікі Беларусь (2003—2009). Кандыдат эканамічных навук.
  • Максім Клімковіч (нар. 1958) — беларускі пісьменьнік, драматург
  • Пётар Пётух (нар. 1950) — старшыня Менскага аблвыканкама (1994—1998), генэральны дырэктар «Белтрансгаз» (1998—2004)
  • Алесь Белы (нар. 1968) — беларускі гісторык. Доктар гуманітарных навук (PhD), гісторыя (2008). Ляўрэат прэміі беларускага ПЭН-цэнтру імя Францішка Багушэвіча 2001 году і Прэміі Міжнароднага Кангрэсу дасьледчыкаў Беларусі за найлепшую кнігу па гісторыі Беларусі 2013 году.
  • Алег Масьліеў (нар. 1978) — беларускі архітэктар
  • Іван Арабейка (нар. 1942) — беларускі паэт
  • Леанід Лукша (1930—2011) — беларускі навуковец, доктар тэхнічных навук, прафэсар. Заслужаны дзяяч навукі Беларусі.
  • Уладзімер Юрэвіч (1916—2005) — беларускі пісьменьнік і літаратуразнаўца. Адказны сакратар Камітэту па дзяржаўных прэміях БССР (з 1985). Сябра Саюзу пісьменьнікаў СССР з 1953 году. Заслужаны работнік культуры Беларускай ССР (1976). Дырэктар Літаратурнага музэю Янкі Купалы (1970—1972).
  • Упендра Махата (нар. 1960) — нэпальскі прадпрымальнік, дыплямат. Ганаровы генэральны консул Каралеўства Нэпал у Рэспубліцы Беларусь, прэзыдэнт Расейска-нэпальскай палаты па камэрцыі і прамысловасьці. Кіраўнік Міжнароднай асацыяцыі выпускнікоў БНТУ (2007). Прадпрымальнік году РФ (2007).

Выкладчыкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Юры Чантурыя (нар. 1949) — беларускі архітэктар і гісторык архітэктуры. Доктар архітэктуры, прафэсар. Чалец-карэспандэнт Беларускай акадэміі архітэктуры, замежны чалец Расейскай акадэміі архітэктуры і будаўнічых навук.
  • Мікола Купава (нар. 1946) — беларускі мастак. Уладальнік найвышэйшай узнагароды ў галіне кніжнага мастацтва ў Беларусі — Дыплёма і мэдаля імя Францішка Скарыны, ляўрэат прэміі Беларускага Фонду імя Тадэвуша Касьцюшкі, пераможца конкурсу «Вечныя месты». Сябра Саюзу мастакоў (з 1978).
  • Анатоль Мяцельскі (нар. 1950) — беларускі матэматык. Доктар фізыка-матэматычных навук (1998), прафэсар (1999).
  • Генадзь Лаўрэцкі (нар. 1958) — беларускі архітэктар і мастацтвазнавец. Кандыдат мастацтвазнаўства. Узначальвае архітэктурна-мастацкую раду Беларускага экзархату Расейскай праваслаўнай царквы.
  • Лявон Більдзюкевіч (1895—1942) — беларускі пэдагог, матэматык, грамадзкі дзяяч.
  • Уладзімер Стральцоў (1905—2001) — беларускі й расейскі кінарэжысэр, аўтар шэрагу кінастужак. Сябар Саюзу кінэматаграфістаў БССР ад 1957.
  • Міхась Гурын (нар. 1941) — беларускі археоляг, гісторык. Доктар гістарычных навук (1991).
  • Мікалай Мікулік (нар. 1932) — беларускі навукоўца ў галіне прыкладной матэматыкі. Доктар тэхнічных навук (1992), прафэсар (1991). Заслужаны працаўнік адукацыі Беларусі (1995).
  • Міхась Бельскі (1921—1988) — беларускі мастак, графік.
  • Леанід Ліпінскі (1921—1982) — беларускі гісторык. Доктар гістарычных навук (1975), прафэсар (1974).

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Навучальны год 2011-2012: лічбы і факты // Беларускае тэлеграфнае агенцтва, 1 верасьня 2012 г. Праверана 4 сакавіка 2013 г.
  2. ^ Надзея Нікалаева Будучыня навукова-тэхнічнага прагрэсу — у руках выпускнікоў БНТУ // Зьвязда : Газэта. — 18 лістапада 2005. — № 225 (25557). — ISSN 1990-763x.
  3. ^ Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт (Менск) // Цэнтральная навуковая бібліятэка імя Якуба Коласа Праверана 27 лютага 2013 г.
  4. ^ Пералік матэрыяльных аб'ектаў, якія маюць статус гісторыка-культурных каштоўнасцяў Рэспублікі Беларусь
  5. ^ Натальля Марцалева. Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт адзначае 90-годзьдзе // Белтэлерадыёкампанія, 14 студзеня 2011 г. Праверана 27 лютага 2013 г.
  6. ^ БДУ і БНТУ плянуюць забясьпечыць у гэтым годзе інтэрнатам амаль палову іншагародніх студэнтаў // Беларускае тэлеграфнае агенцтва, 21 жніўня 2012 г. Праверана 27 лютага 2013 г.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэтсховішча мультымэдыйных матэрыялаў