Анатоль Кулагін

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Анатоль Кулагін
Нарадзіўся 23 студзеня 1947(1947-01-23) (72 гады)
Барысаў, Менская вобласьць, БССР, СССР
Месца працы Белмясцпрампраект[d], Беларусьфільм і Інстытут мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклёру імя Кандрата Крапівы НАН Беларусі
Альма-матэр Беларускі нацыянальны тэхнічны ўнівэрсытэт
Навуковая ступень доктар мастацтвазнаўства[d]
Узнагароды і прэміі

Анатоль Мікалаевіч Кулагін (нарадзіўся 23 студзеня 1947 году, Барысаў) — беларускі мастацтвазнавец, гісторык архітэктуры. Кандыдат мастацтвазнаўства (1986).

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут (1960). З 1970 году ў Інстытуце мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклёру АН Беларусі.

Дасьледуе гісторыю і тэорыю архітэктуры і мастацтва Беларусі. У суаўтарстве з А. Валахановічам выдаў кнігу «Дзержинщина: Прошлое и настоящее» (1986). Працуючы над кнігай, аб’езьдзіў усе архітэктурныя помнікі і помнікі прыроды раёну, зрабіў замеры, замалёўкі, фатаздымкі іх і зьмясьціў у кнізе[1].

Асноўныя працы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Адзін з аўтараў:

  • Караткевіч В. Б., Кулагін А. М. Помнікі Слоніма. — Мн.: Навука і тэхніка, 1983.
  • Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі (т. 1—7, 1984—1988)
  • Гісторыя беларускага мастацтва (т. 2—3, 1988—1989)
  • Страчаная спадчына (1998)

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Кулагін Анатоль Мікалаевіч // Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Дзяржынскага р-на. — Менск: БЕЛТА, 2004. С. 606.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]