Аляксандар Лакотка

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Аляксандар Лакотка
Нарадзіўся 25 студзеня 1955(1955-01-25) (64 гады)
в. Кузьмічы, Зьдзецельскі раён
Навуковая сфэра архітэктура, этнаграфія
Месца працы БелНДІдзіпрасельбуд[d], Цэнтр па рэгенерацыі гісторыка-культурных ландшафтаў і тэрыторый[d], Беларускі дзяржаўны музэй народнай архітэктуры і побыту і Інстытут мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклёру імя Кандрата Крапівы НАН Беларусі
Альма-матэр БПІ
Навуковая ступень доктар гістарычных навук[d] і доктар архітэктуры
Вядомы як дасьледчык драўлянага дойлідзтва

Алякса́ндар Іва́навіч Лако́тка (нарадзіўся 25 студзеня 1955 году, вёска Кузьмічы, Зьдзецельскі раён) — беларускі архітэктар, этнограф. Доктар гістарычных навук (1993), доктар архітэктуры (2001)[1], акадэмік НАН РБ (2014, чалец-карэспандэнт НАН РБ ад 2004), сябра Саюзу архітэктараў Беларусі[1].

У 1977 годзе скончыў архітэктурны факультэт Беларускага політэхнічнага інстытуту. Працаваў архітэктарам у праектавым і рэстаўрацыйна-праектавым інстытутах, намесьнікам дырэктара Беларускага музэю народнай архітэктуры і побыту, з 1985 году ў Інстытуце мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклёру імя Кандрата Крапівы НАН Беларусі: начальнік аддзелу архітэктуры, з 1997 году намесьнік дырэктара па навуковай рабоце.

Дасьледуе драўлянае дойлідзтва. Аўтар кніжак «Беларускае народнае дойлідства» (1991), «Сілуэты старых прадмесцяў: Нарысы драўлянай архітэктуры» (1991), «Бераг вандраванняў: Адкуль у Беларусі мячэці» (1994), «Сцежкамі дзядоў» (1986, у сааўтарстве), шматлікіх нарысаў, артыкулаў.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б Афіцыйная біяграфія сайт Нацыянальнай акадэміі навук РБ(рас.)

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Мінска. У 4 кн. Кн. 1-я. — Менск: БЕЛТА, 2001. — 576 с.: іл. ISBN 985-6302-33-1.

Вонкавыя спасылы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]