Перайсьці да зьместу

Аген

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Agen
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Agi + суфікс з элемэнтам -н- (-n-)
Іншыя формы
Варыянт(ы) Агін, Ягін, Якін
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Аген»

Аге́н (Агін, Ягін, Якін) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Аген, Еген, Агін, Егіна або Екіна (Agenus, Egen, Agin, Egino[1], Ekino) — імя германскага паходжаньня[2]. Іменная аснова ег- (аг-, ек-) (імёны ліцьвінаў Ягвін, Ягінт, Ягоўд; германскія імёны Egwinus, Egind, Egold) паходзіць ад гоцкага agis 'страх' або agja 'вастрыё, меч'[3].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Новогородець… Внезда Ягинича (Цьвярскі летапіс)[4]; двора Жорославъки в Городеньскомъ повете, што перед тымъ з данины нашое Иванъ Кобяковъ держалъ, з людми из землями, и с челядю невольною… Олифер Лошинчичъ а Харъбута а Окген служъба (17 лістапада 1529 году)[5]; подле земль бояръ Упійскихъ Оагиновъ (1554 год)[6]; з Окгинъ (1567 год)[7]; Dominik Jakin Swolkień (7 лютага 1780 году)[8]; Parafia popielska… Ogieniszki dwór (1784 год)[9].

Агініч (Oginicz) — літоўскі шляхецкі род[10].

У XVI ст. існавала сяло Ягінішкі (Ягинишки) у Жамойцкім старостве[11].

  1. ^ Meineke B. Ortsnamen des Kreises Minden-Lübbecke. — Bielefeld, 2016. S. 122.
  2. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 36—37.
  3. ^ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 39.
  4. ^ ПСРЛ. Т. 15. — СПб, 1865. С. 289.
  5. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 25 (1387—1546). — Vilnius, 1998. P. 213.
  6. ^ Археографический сборник документов, относящихся к истории Северо-западной Руси. Т. 8. — Вильна, 1870. С. 36.
  7. ^ Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 808.
  8. ^ Akta sejmiku kowieńskiego z lat 1733—1795. — Warszawa, 2019. S. 307.
  9. ^ Skibicki S. Dekanat kupiski diecezji wileńskiej w świetle opisów parafii z 1784 r. w świetle opisów plebanów. — Białystok, 2009. S. 108—109.
  10. ^ Polska encyklopedja szlachecka. T. 9. — Warszawa, 1937. S. 135.
  11. ^ Спрогис И. Я. Географический словарь древней Жомойтской земли XVI столетия. — Вильна, 1888. С. 348.