Перайсьці да зьместу

Рагін

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
(Перанакіравана з «Рагінь»)
Ragina
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Rago + суфікс з элемэнтам -н- (-n-)
Іншыя формы
Варыянт(ы) Рэгін, Рэгінь, Рагінь, Рагіня, Рагіна, Рэгіна
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Раґін»

Рагін (Рагінь, Рагіня), Рэгін (Рэгінь) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. Жаночае імя — Рагіна (Рэгіна).

Рэгін, Раген або Рагіна (Regin, Ragenus, Ragina, Ragino) — імя германскага паходжаньня[1]. Іменная аснова -раг- (-рэг-) (імёны ліцьвінаў Рагла, Рагвалод, Рагайла; германскія імёны Ragilo, Ragvald, Ragel) паходзіць ад гоцкага raginon 'гаспадарыць, судзіць, выракоўваць', ragin 'вырак'[2].

У Прусіі бытавала імя Рэген: Regene (1318 год)[3].

У Польшчы адзначаецца прозьвішча Рагень (Ragień)[4].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Ragina Brodzianka (2 траўня 1558 году)[5]; Войтехъ, Матисъ, Михайло Рокгиничи… Матей Рокгиня, сынъ одинъ Петръ, при немъ братъ его Стасюкъ Рокгиня, сыновъ два: Матей, Янукъ (1595 год)[6]; Roginowicza (1671—1681 гады)[7]; Ragina wdowa (6 студзеня 1700 году)[8]; Ragina Nonawiczowna (1704 год)[9]; Zophia Raginowa (25 жніўня 1710 году)[10]; Regina Raginiowa (1 верасьня 1735 году)[11]; Lucia Raginowna (29 студзеня 1741 году)[12]; Catharina Raginiowna… Marianna Raginowna (7 лістапада 1745 году і 23 кастрычніка 1746 году)[13]; Marcin Regina… Maciy Regnia (1 ліпеня 1790 году)[14]; Marianna Regin (1801 год)[15]; Jan Reginiewicz (1803 год)[16].

  • Мальвіна Рэгіна (Regina) — уладальніца гаспадаркі ў Гірстунах каля Глыбокага на 1936 год[17]

Рагневічы (Ragniewicz) гербу Крыўда — шляхецкі род Рэчы Паспалітай[18].

На 1888—1905 гады існавала вёска (маёнтак) Рэгінаў (Рэгінава) у Слонімскім павеце Гарадзенскай губэрні[19][20].

Глядзіце таксама

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  1. Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1221—1222, 1241.
  2. Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
  3. Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 82.
  4. Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 267.
  5. Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 14. — Вильна, 1887. С. 49.
  6. Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 14. — Вильна, 1887. С. 514.
  7. Zinkevičius Z. Lietuvių antroponimika: Vilniaus lietuvių asmenvardžiai XVII a. pradžioje. — Vilnius, 1977. P. 188.
  8. Łapiński Ł., Wilczewski W. F. «Komput katolików» parafii żołudzkiej z 1700 roku // Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne. Nr. 115, 2021. S. 281.
  9. Pasvalio Šv. Jono Krikštytojo parapijos jungtuvių įrašai 1697—1705 m., Nepriklausomas virtualus archyvas GENMETRIKA
  10. Stakliškių Švč. Trejybės bažnyčia 1708—1710 m. jungtuvių įrašai, Nepriklausomas virtualus archyvas GENMETRIKA
  11. Stakliškių Švč. Trejybės bažnyčia, 1735—1737 m. mirties įrašai, Nepriklausomas virtualus archyvas GENMETRIKA
  12. Stakliškių Švč. Trejybės bažnyčia, 1736—1742 m. jungtuvių įrašai, Nepriklausomas virtualus archyvas GENMETRIKA
  13. Stakliškių Švč. Trejybės bažnyčia, 1743—1747 m. jungtuvių įrašai, Nepriklausomas virtualus archyvas GENMETRIKA
  14. Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 38. — Вильна, 1914. С. 84, 87.
  15. Krzemienica, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  16. Zdzięcioł, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  17. Ryszard Sys, Właściciele gospodarstw rolnych w woj. wileńskim w latach 1928—1939, publikacje «Pisarza hipotecznego zawarte w Dzienniku Województwa Wileńskiego za lata 1928—1939»
  18. Gajl T. Herby Szlacheckie Rzeczypospolitej Obojga Narodow. — Gdańsk, 2003. S. 305.
  19. Słownik geograficzny... T. IX. — Warszawa, 1888. S. 591.
  20. Указатель населенным местностям Гродненской губернии, с относящимися к ним необходимыми сведениями. — Гродна, 1905. С. 151.