Перайсьці да зьместу

Караман (імя)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Karaman
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Caro + Mann
Іншыя формы
Варыянт(ы) Карман
Зьвязаныя імёны Manakari
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Караман»

Караман, Карман — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Карыман, Караман або Карман (Karimanns[1], Karaman, Caraman, Caroman, Careman, Carman) і Манакар (Manakari[2]) — імёны германскага паходжаньня[3]. Іменная аснова -кар- (-кор-) (імёны ліцьвінаў Каргоўт, Карымонт, Карыят; германскія імёны Caragolt, Caromond, Cariatto) паходзіць ад гоцкага kaurus 'цяжкі, важкі'[4] або гоцкага[5] і бургундзкага kara 'турбота, клопат'[6], а аснова -ман- (імёны ліцьвінаў Мангерд, Дзерман, Есьман; германскія імёны Mangerðr, Derman, Esmann) — ад гоцкага manna[7], германскага man 'чалавек'[8].

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Korman[9].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: оу Коромана (XII—XIII стагодзьдзі)[10]; людеи у Полоцъком повете… а Караимановичовъ (29 чэрвеня 1440 — 27 чэрвеня 1492 году)[11]; слугами… Иванъ Короманов (1440—1492 гады)[12]; Ян Коромановичъ (1506—1539 гады)[13]; Рымъко Коръманъ[14], Петръ Кормановичъ[15], Митко Корманъ[16] (1528 год); в повете нашомъ Пиньском чотыри земли, то естъ дворища пустые в селе Тивровичехъ… а Карамановъское (10 сакавіка 1532 году)[17]; Кобрыньского повета… лесомъ на имя Корманомъ… лесомъ Корманомъ (12 сьнежня 1532 году)[18]; Хведъ Кормановичъ, лавникъ (1563 год)[19]; Бенедыктъ Рымковичъ Кормановича[20], Янъ Кормановичъ… Якубъ Станиславовичъ съ Кормановъ… Немира Кормановичъ[21] (1567 год); Степан Корманенко (1649 год)[22]; Petrum Karmanowicz (29 красавіка 1787 году)[23][a].

Карманы (Karman) — прыгонныя зь вёскі Забалоцьця, мястэчка Канстанцінава, засьценку Мурогаў (Ашмянскі павет) і ваколіцаў Сьвянцянаў, якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі[30][31].

Карманы (Karmann) — літоўскі шляхецкі род зь Вільні[32].

Кармановічы (Kormanowicz) гербу Наленч — шляхецкі род Рэчы Паспалітай[33].

На 1904 год існавала вёска Карманічы ў Красьнянскім павеце, а таксама вёска і сядзіба Карманічы ў Смаленскім павеце Смаленскай губэрні[34].

На 1906 год існавала вёска Карманы ў Гарадоцкім павеце, а таксама вёска Карманава (Карманова) у Невельскім павеце Віцебскай губэрні[35].

Карманэн (Karmohnen) — былая вёска каля Гумбінэну ў Прусіі[36].

На гістарычнай Аршаншчыне існуе вёска Карманоўка, на гістарычнай ЛідчынеКарманішкі. Назву Карманы маюць вёскі на гістарычнай Полаччыне.

  1. ^ Таксама:
  1. ^ Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 3: Die Burgunder, Schlußwort. — Berlin und Leipzig, 1936. S. 134.
  2. ^ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule. T. III: Les noms de personnes contenus dans les noms de lieux. — Paris, 1985. P. 407.
  3. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 603.
  4. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
  5. ^ K // Köbler G. Gotisches Wörterbuch. 4. Aufl, 2014.
  6. ^ Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 3: Die Burgunder, Schlußwort. — Berlin und Leipzig, 1936. S. 134.
  7. ^ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 167.
  8. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 23.
  9. ^ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 7: Suplement. Rozwiązanie licznych zagadek staropolskiej antroponimii. — Kraków, 2002. S. 86.
  10. ^ а б Зализняк А. А. Древненовгородский диалект. 2-е изд. — М., 2004. С. 452, 749.
  11. ^ Полоцкие грамоты XIII — начала XVI в. Т. 1. — М., 2015. С. 193.
  12. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 37.
  13. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 7 (1506—1539). — Vilnius, 2011. P. 642.
  14. ^ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 88.
  15. ^ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 115.
  16. ^ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 156.
  17. ^ Акты, отно­ся­щи­е­ся к исто­рии Запад­ной Рос­сии. Вып. 2. 18‑я и 32 кни­ги запи­сей Литовской мет­ри­ки: Мет­ри­ка коро­ле­вы Боны. — Москва, 2018. С. 83.
  18. ^ Акты, отно­ся­щи­е­ся к исто­рии Запад­ной Рос­сии. Вып. 2. 18‑я и 32 кни­ги запи­сей Литовской мет­ри­ки: Мет­ри­ка коро­ле­вы Боны. — Москва, 2018. С. 148.
  19. ^ Ревизия Кобринской экономии: составленная в 1563 году королевским ревизором Дмитрием Сапегой. — Вильна, 1876. С. 167.
  20. ^ Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 764.
  21. ^ Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 1091.
  22. ^ Реєстр Війська Запорозького 1649 року. — К., 1995. С. 297.
  23. ^ Stakliškių Švč. Trejybės bažnyčia, 1787—1790 m. jungtuvių įrašai, Nepriklausomas virtualus archyvas GENMETRIKA
  24. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 227 (8) (1533—1535). — Vilnius, 1999. P. 149.
  25. ^ Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 22.
  26. ^ Polska encyklopedja szlachecka. T. 6. — Warszawa, 1936. S. 266.
  27. ^ Poplatek J. Wykaz alumnów Seminarium Papieskiego w Wilnie 1582—1773 // Ateneum Wileńskie. R. 11, 1936. S. 232.
  28. ^ Описание документов архива западно-русских униатских митрополитов. Т. 1. — СПб., 1897. С. 145.
  29. ^ Яўген Анішчанка, Струнь инвентарь 1775 г. в Браславском повете, Архіў гісторыка Анішчанкі, 18 кастрычніка 2018 г.
  30. ^ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 332.
  31. ^ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 64, 139.
  32. ^ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 563.
  33. ^ Gajl T. Herby Szlacheckie Rzeczypospolitej Obojga Narodow. — Gdańsk, 2003. S. 284.
  34. ^ Список населенных мест Смоленской губернии. — Смоленск, 1904. С. 282, 382.
  35. ^ Список населенных мест Витебской губернии. Витебск, 1906. С. 80, 263.
  36. ^ Палмайтис Л. Предложение по научной русификации исконных наименований перешедшей в состав России северной части бывшей Восточной Пруссии. — Европейский институт рассеянных этнических меньшинств, 2003. С. 49.