Гіман
| Ґіман лац. Giman / Himan | |
| Gimiman | |
| Паходжаньне | |
|---|---|
| Мова(-ы) | германскія |
| Утворанае ад | Gimmo + Mann |
| Іншыя формы | |
| Варыянт(ы) | Кіман, Геман, Кеман |
| Зьвязаныя артыкулы | |
| якія пачынаюцца з «Ґіман» | |
Гі́ман (Геман), Кіман (Кеман) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.
Паходжаньне
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Гінаман, Гінман, Гіміман або Кінеман, пазьней Кінман (Ginaman[1], Ginman[2], Gimiman, Cynemann[3], Kinman[4]) — імя германскага паходжаньня[5]. Іменная аснова -гін- (-ген-, -кін-) (імёны ліцьвінаў Гендрута, Кімунд, Менгін; германскія імёны Genedrudis, Ginmund, Mennigen) паходзіць ад гоцкага gin- 'пачатак' (гоцкае *ginnan, германскае *gennan 'пачынаць'[6]), а аснова -ман- (імёны ліцьвінаў Мангерд, Дзерман, Есьман; германскія імёны Mangerðr, Derman, Esmann) — ад гоцкага manna[7], германскага man 'чалавек'[8].
У Беластоку адзначалася германскае прозьвішча Кіман: Henricus Kiman (1761 год), Hermana, Henrycha Kimana (1769 год), Martinus Kiman (1794 год)[9].
Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: miasto Knyszyn… Piotr Gemanoicz (1577 год)[10]; wieś Kiemany (1784 год)[11]; Jerzy Kiman (1797 год)[12]; Dorota Kieman (1800 год)[13]; Ewa Kimanowicz (1840 год)[14]; Melania Gimanowicz (1870 год)[15].
Носьбіты
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Гіманы (Gimon) — прыгонныя зь вёсак Аляюнцаў і Маскоўшчыны (Віленскі павет), якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі[16].
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 132.
- ↑ Ferguson R. The Teutonic Name-system Applied to the Family Names of France, England, & Germany. — London, 1864. P. 444.
- ↑ Briggs K. An index to personal names in English place-names. — Nottingham, 2023. P. 96.
- ↑ Reaney P. H., Wilson R. M. A Dictionary of English Surnames. — London and New York, 1991. P. 1850.
- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 641, 1089.
- ↑ G // Köbler G. Gotisches Wörterbuch. 4. Aufl, 2014.
- ↑ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 167.
- ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 23.
- ↑ Dacewicz L. Antroponimia Białegostoku w XVII—XVIII wieku. — Białystok, 2001. S. 151.
- ↑ Jabłonowski A. Podlasie. — Warszawa, 1908. S. 162.
- ↑ Ukmergės dekanato vizitacija 1784 m. Fontes Historiae Lituaniae. Wol. VIII. — Vilnius, 2009. P. 180.
- ↑ Nieciecz, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Nieciecz, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Nieciecz, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Mosarz, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 674.