Міхал Кезгайла

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Міхал Кезгайла
POL COA Zadora.svg
Герб «Задора»
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся
каля 1410
Памёр 1476
Вільня, Вялікае Княства Літоўскае
Род Кезгайлы
Бацькі Кезгайла Валімонтавіч
Алена

Міхал Кезгайла (Міхайла Кезгайлавіч; каля 1410 — 1476) — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага. Канцлер вялікі літоўскі1446), адначасна намесьнік смаленскі (14501458) і ваявода віленскі1459).

Ад вялікага князя Казімера атрымаў частку Лукомльскай воласьці (пазьнейшы маёнтак Халопенічы), Дварэц і Ельню ў Наваградзкім павеце, воласьці Бакшты (пазьнейшыя Дукора і Сьмілавічы) у Менскім павеце, у 1465Любчу, а таксама Ракаў з складу Заслаўскага княства[1].

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Прадстаўнік шляхецкага роду Кезгайлаў гербу «Задора», сын Кезгайлы Валімонтавіча, кашталяна віленскага. Меў братоў Яна і Дабяслава.

Быў паплечнікам вялікага князя Казімера, у часе адсутнасьці якога кіраваў дзяржаўнымі справамі.

Выступаў супраць Флярэнційскай уніі, хоць і быў каталіком[2]. Фундаваў родавую капліцу Зьвеставаньня Найсьвяцейшай Паньне Марыі ў Віленскай катэдры[3]. Не пакінуў нашчадкаў.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Насевіч В. Кезгайлы // ВКЛ. Энцыкл. Т. 2. — Менск, 2005. С. 80.
  2. ^ Spieralski Z. Michał Kieżgajło // Polski Słownik Biograficzny. T. XII. — Wrocław-Warszawa-Kraków, 1966—1967. S. 446.
  3. ^ Semkowicz W. O litewskich rodach bojarskich zbratanych ze szlachtą polską w Horodle r. 1413 // Miesięcznik Heraldyczny. Organ Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie. R. 6. Nr 11—12. 1913.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]