Войцех Манівід

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Войцех Манівід
POL COA Leliwa.svg
Герб «Ляліва»
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 1370
Памёр каля 1460
Пахаваны
Род Манівіды
Бацькі Кайлікін
Дзеці Іван (Івашка)

Манівід (у каталіцтве Войцех або, паводле мясцовай традыцыі, Альбэрт; каля 1360 — 1424) — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага. Намесьнік (13961413) і першы ваявода віленскі1413). Заснавальнік роду Манівідаў.

Ад вялікага князя Вітаўта атрымаў Геранёны, Суботнікі (абодва ў 1396), Лаздуны і Жупраны ў Ашмянскім павеце, Бярэзань, Гнязьдзілавічы, Дзедзелавічы, Домжарыцы, Докшыцы, Мсьціж у Харэцкай воласьці, Гасьцілавічы ў Лагойскім княстве (1407), Станькаў у Менскім павеце, Сярпейск у Смаленскай зямлі, Брагін, Горваль і Любеч у былым Чарнігаўскім княстве[1].

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Зь літоўскага баярскага роду, сын Кайлікіна (Гайлігіна). Меў брата Юрыя Гедыгольда. Пры складаньні Гарадзельскай уніі (1413) прыняў герб «Ляліва».

Згадваецца з 1387 у складзе рады вялікага князя.

Вядомыя пячаткі: з 1398 году з надпісам «SIGILL ALBRECI MONEWID» і з 1410 году з надпісам + s. alberti : capit : de : vilna, яшчэ адна з 1419 з гербам «Ляліва».

Першы раз ажаніўся зь Юліяніяй, дачкой Сьвятаслава Смаленскага, другі — зь Ядвігай. Меў сына Івана (праўдападобна, у першым шлюбе).

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Насевіч В. Манівідавічы // ВКЛ. Энцыкл. Т. 2. — Менск, 2005. С. 270.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]