Рудня-Гулева

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Рудня-Гулева
трансьліт. Rudnia-Hulieva
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Гомельская
Раён: Веткаўскі
Сельсавет: Сьвяцілавіцкі
Насельніцтва: 0 чал. (1992)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 2330
Нумарны знак: 3
Геаграфічныя каардынаты: 52°41′29″ пн. ш. 31°7′20″ у. д. / 52.69139° пн. ш. 31.12222° у. д. / 52.69139; 31.12222Каардынаты: 52°41′29″ пн. ш. 31°7′20″ у. д. / 52.69139° пн. ш. 31.12222° у. д. / 52.69139; 31.12222
Рудня-Гулева на мапе Беларусі ±
Рудня-Гулева
Рудня-Гулева
Рудня-Гулева
Рудня-Гулева
Рудня-Гулева
Рудня-Гулева

Ру́дня-Гу́лева[1]вёска ў Веткаўскім раёне Гомельскае вобласьці. Уваходзіць у склад Сьвяцілавіцкага сельсавету[1] (раней уваходзіла ў Рэчкаўскі сельсавет).

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Месьцілася на рацэ Нёманка за 5 км ад яе ўпадзеньня ў раку Сож. Час узьнікненьня — пачатак ХVІІІ стагодзьдзя. Назва вёскі паходзіць ад рудні Яна Гулі. Руднік Ян Гуля ўзгадваецца ў Чачэрскім інвэнтары 1704 году, як жыхар вёскі Рэчак. Тэкст інвэнтара паведамляе, што пры вёсцы знаходзілася рудня з дымарняй (плавільная печ) і млынам на адно кола. Знаходзячыся на пэрыфэрыі мадэрнізацыйных працэсаў, вёска паступова занепадала. Колькасьць жыхароў цягам 20 стагодзьдзя пастаянна зьмяншалася. У 1910 годзе ў вёсцы жыло 405 чалавек (77 двароў), у 1941 годзе — 215 чалавек (60 двароў), у 1989 — 107 чалавек (47 двароў). Тэхнагенная катастрофа на Чарнобыльскай АЭС (1986) і забруджваньне рэгіёну радыеактыўнымі рэчывамі падвялі рысу ў гісторыі існаваньня вёскі. Апошнія жыхары былі выселеныя ў 1989 годзе.[2]. На момант адсяленьня Рудня-Гулева была часткай саўгасу «Рэчкі». На тэрыторыі вёскі мясьціліся саўгасныя гаспадарчыя пабудовы (зернесклад, стайня, два кароўнікі), мэдычны пункт, васьмігадовая школа (драўляны будынак з грубкавым ацяпленьнем).

Сёньня вёска Рудня-Гулева ўваходзіць у склад Сьвяцілавіцкага сельсавету.

Крыніцы і заўвагі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4. (pdf) С. 110
  2. ^ У кнізе Памяць Веткаўскага раёну, напісана што вёска была адселена толькі ў 1992 годзе