Бабчын

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Бабчын
трансьліт. Babčyn
Першыя згадкі: XVI ст.
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Гомельская
Раён: Хвойніцкі
Сельсавет: Стралічаўскі
Насельніцтва: 0 чал.
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 2346
Нумарны знак: 3
Геаграфічныя каардынаты: 51°47′0″ пн. ш. 30°1′2″ у. д. / 51.78333° пн. ш. 30.01722° у. д. / 51.78333; 30.01722Каардынаты: 51°47′0″ пн. ш. 30°1′2″ у. д. / 51.78333° пн. ш. 30.01722° у. д. / 51.78333; 30.01722
Бабчын на мапе Беларусі ±
Бабчын
Бабчын
Бабчын
Бабчын
Бабчын
Бабчын

Ба́бчын[1] — былая вёска ў Стралічаўскім сельсавеце Хвойніцкага раёну Гомельскай вобласьці.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Паводле пісьмовых крыніцаў вёска згадваецца з пачатку XVI ст., як вёска ў Кіеўскім ваяводзтве Вялікага Княства Літоўскага. У 1740 годзе каля месца, дзе разьмяшчаўся замак колішняга ўладальніка мястэчка Вішнявецкага, пабудавана Крыжаўзьвіжанская царква. Пасьля 2-га падзелу Рэчы Паспалітай у 1793 годзе ў складзе Расейскай імпэрыі. У 1811 годзе сяло ва ўладаньні Ракіцкіх. У 1844 годзе ўладаньне Аскеркаў. У 1885 годзе дзейнічала вінакурня, млын. У 1897 годзе — царква, капліца, двухклясная царкоўна-прыходзкая школа, крама, ветраны млын. Фальварак (2 двары і 51 жыхар). У Мікуліцкай воласьці Рэчыцкага павету Менскай губэрні. У 1905 годзе створаны сялянскі саюз.

З 8 сьнежня 1926 году (да 16 ліпеня 1954 году) цэнтар Бабчынскага сельсавету Хвойніцкага раёну Рэчыцкай акругі, з 9 чэрвеня 1927 году па 26 ліпеня 1930 году — Гомельскай акругі, з 20 лютага 1938 году — Палескай вобласьці, з 8 лютага 1954 году — Гомельскай.

У 1930 годзе ў вёсцы арганізаваны калгасы «Камінтэрн» і «Кастрычнік». Працавалі 2 ветраныя млыны, 4 кузьні.

Падчас нямецка-савецкай вайны 17 траўня 1943 году нямецкія акупанты расстралялі 21 мясцовага жыхара. На фронце і партызанскай барацьбе загінулі 294 жыхары вёскі і вёсак уваходзячых у калгас «Кастрычнік». У памяць пра загінулых у 1970 годзе ў цэнтры вёскі, у сквэры, усталяваная культурная кампазыцыя.

У 1959 годзе вёска была цэнтрам калгасу «Кастрычнік». Дзейнічалі лясьніцтва, сярэдняя школа, Дом культуры, бібліятэка, фэльдшэрска-акушэрскі пункт, аддзяленьне сувязі, крама.

20 верасьня 2011 году вёска ліквідаваная рашэньнем Хвойніцкага раённага Савету дэпутатаў[2].

Геаграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

За 12 км на поўдзень ад раённага цэнтру Хвойнікі і чыгуначнай станцыі ў гэтым горадзе, разьмешчанай на галіне ВасілевічыХвойнікі адыходнай ад лініі БерасьцеГомель, за 122 км ад Гомелю.

Знаходзіцца на тэрыторыі Палескага дзяржаўнага радыяцыйна-экалягічнага запаведніка.

Транспартная сыстэма[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Транспартная сувязь па прасёлкавай, а затым па аўтадарозе ХвойнікіБрагін. Жылых хатаў няма (2004 год). Пляніроўка складаецца з крывалінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага захаду на паўночны ўсход, да яе прымыкае кароткая вуліца з мэрыдыянальнай накіраванасьцю і на поўначы прымыкае зьлёгку выгнутая вуліца. На захадзе невялікія адасобленыя ўчасткі забудовы. Забудова двухбаковая, хаты драўляныя, сядзібнага тыпу.

Водная сыстэма[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

На поўдні і захадзе мэлярацыйныя каналы, зьвязаныя з Паганянскім каналам.

Экалёгія і прырода[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Непадалёк ад вёскі ёсьць паклады торфу.

У сувязі з радыяцыйным забруджваньнем пасьля Чарнобыльскай катастрофы жыхары (194 сям’і) пераселеныя ў месцы не забруджаныя радыяцыяй.

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1834 год — 53 двары
  • 1850 год — 315 жыхароў
  • 1885 год — 56 дворов, 357 жыхароў
  • 1897 год — 92 двары, 523 жыхары (паводле перапісу)
  • 1908 год — 120 двароў, 713 жыхароў
  • 1959 год — 839 жыхароў (паводле перапісу)
  • 2004 год — жыхароў няма

Асобы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4. (pdf) С. 316
  2. ^ Об упразднении сельских населенных пунктов Хойникского района(рас.) / Решение Хойникского районного Совета депутатов от 20 сентября 2011 г. № 68
  3. ^ Біяграфія Міколы Мятліцкага. Вершы.ru. Праверана 19 красавіка 2011 г.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]