Перайсьці да зьместу

Ямаўт

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Amolt
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Amo + Walt
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Ямаўт»

Ямаўт — мужчынскае імя.

Паходжаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Амалд, Емалт або Амалт (Amoaldus[1], Emmolt, Amolt) — імя германскага паходжаньня[2]. Іменная аснова ам- (імёны ліцьвінаў Ямін, Ямунт; германскія імёны Ammin, Amund) мае значэньне 'актыўны, гарлівы, працавіты' і ўзыходзіць да стараісьляндзкага ama 'турбаваць, непакоіць'[3], а аснова -валд- (-алд, -олт) (імёны ліцьвінаў Геральт, Левалт, Рамвольт; германскія імёны Gerwald, Lewolt, Romuald) — ад гоцкага і германскага waldan 'валодаць, гаспадарыць' або wulþus 'слава, мажнасьць'[4].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: у волости Меречскои сорокъ и чотыри чоловека конюховъ и тяглыхъ людеи илъкговъскихъ… Татька Ямовътовича (16 лютага 1566 году)[5][a].

Заўвагі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Таксама:
    • Ямейка (адзначалася старажытнае германскае імя Emmecke[6]): Ямейкі (Jemejko) — літоўскі шляхецкі род зь Віленскага павету[7];
    • Амбут: Jan Ambutowicz (1667 год)[8];
    • Аман (адзначалася старажытнае германскае імя Amano[9], Aman[10]): Ямановъ Игнатъ (1500 год)[11], пустовщины… Омановщина (1 ліпеня 1542 году)[12];
    • Ямуць (адзначалася старажытнае германскае імя Amota[13]): Римко Ямутевич (1 ліпеня 1542 году)[14]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 33.
  2. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 88, 954.
  3. ^ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 33.
  4. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  5. ^ Метрыка Вялікага Княства Літоўскага. Кніга 44 (1559—1566 гг.). — Менск, 2001. С. 115.
  6. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 88.
  7. ^ Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 6. — Rzeszów, 2006. S. 175.
  8. ^ Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 1. — Warszawa, 2015. S. 57.
  9. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 96.
  10. ^ Gerchow J. Die Gedenküberlieferung der Angelsachsen. — Berlin; New York, 1988. P. 373.
  11. ^ Новгородские писцовые книги, изданные Археографической комиссией. Т. 3. — СПб., 1868.С. 299.
  12. ^ Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 26.
  13. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 97.
  14. ^ Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 18.