Перайсьці да зьместу

Сугінт

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Sugo + Gentt
Sugo + суфікс з элемэнтам -нд- (-nd-)
Іншыя формы
Варыянт(ы) Сугент, Сукінт, Сагінт
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Суґінт»

Сугінт (Сугент, Сукінт, Сагінт) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Сугент або Сугант (Sugenti, Sugant[1]) — імя германскага паходжаньня[2]. Іменная аснова суг- (імя ліцьвінаў Жугар; германскае імя Sugarius) паходзіць ад стараверхненямецкага saugen 'маўчаць' або ад асновы суд- (сут-)[3], а аснова -генд- (-гент-, -гінт-) (імёны ліцьвінаў Гінтэр, Агінт, Эйгінт; германскія імёны Genter, Aginto, Eigint) — ад гоцкага gands 'посах', пераноснае 'чары'[4].

У Польшчы адзначаецца прозьвішча Сугант (Sugont)[5].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Sagynthe Naywaithen zoen (23 студзеня 1406 году)[6]; Dalna Sugynthen son (13 чэрвеня 1406 году)[7]; чоловеки… Сукинть (1440—1492 гады)[8]; князя Ивановы люди Юрьевича болничане… Сукгинтъ… Сукгинтович (1469—1477 гады)[9]; село Сукгинты (травень 1584 году)[10]; nieboszczyka pana Jerzego Stanisławowicza Walentynowicza Suginta… pana Jozepha у Dawida Jerzewiczow Sugintow… od paniey Zophiy Bałtromieiewny Preykintowny Jerzyney Sugintowey (16 траўня 1640 году)[11]; Daniel Sugint… Jan Sugint… Józef Sugint… Michał Jakubowicz Sugint (1667 год)[12]; Józef Sugint… Hieronim Sugint… z P. Jerzym Sugintem… Adam Sugint… Jan Sugint… Andrzej Sugint… na miejscu P. Kazimierza Suginta (1690 год)[13]; Suginty (1744 год)[14]; Stefania Sugent (1913 год)[15]; Józef Sugint (1916 год)[16].

Сугінты гербу ўласнага і Сугінтовічы — літоўскія шляхецкія роды[18].

На тэрыторыі цяперашняй Летувы фіксаваліся прозьвішчы Сугента і Сугент у летувізаваных формах[19].

Глядзіце таксама

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  1. Briggs K. An index to personal names in English place-names. — Nottingham, 2023. P. 254.
  2. Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule. T. III: Les noms de personnes contenus dans les noms de lieux. — Paris, 1985. P. 450.
  3. Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 203.
  4. Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  5. Smoczyński W. Les Noms de famille polonais d’origine lituanienne // Proceedings of the Thirteenth International Congress of Onomastic Sciences, Cracow, August 21—25, 1978 / edited by Kazimierz Rymut. Vol. 2. — Kraków, 1982. P. 440.
  6. Codex epistolaris Vitoldi. — Cracoviae, 1882. P. 123.
  7. Codex epistolaris Vitoldi. — Cracoviae, 1882. S. 128.
  8. Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 50.
  9. Ivoška D., Ryčkov A. Brėžiant Vyžuonų ribą: šiaurės rytų Lietuvos XV a. asmenvardžiai ir (ne)pamirštas) kelias // Acta Linguistica Lithuanica. XCI, 2024. P. 37.
  10. Метрыка Вялікага Княства Літоўскага. Кніга 70 (1582—1585 гг.). — Менск, 2008. С. 112.
  11. Raganu teismai Lietuvoje. — Vilnius, 1987. P. 204—206.
  12. Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 5. — Warszawa, 2016. S. 417.
  13. Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 84—85, 120, 123, 127, 204.
  14. Diecezja Wileńska, 1744, Pawet, 20 лютага 2011 г.
  15. Rudomino, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  16. Rosja-Smoleńsk, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  17. Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 3. ― Вильна, 1904. С. 95.
  18. Polska encyklopedia szlachecka. T. 11. — Warszawa, 1938. S. 210.
  19. Lietuvių pavardžių žodynas. T. 2. — Vilnius, 1989. P. 854.