Майшагола

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Майшагола
лет. Maišiagala
Касьцёл Унебаўзяцьця Найсьв. Панны Марыі
Касьцёл Унебаўзяцьця Найсьв. Панны Марыі
Maisiagala COA.gif
Герб Майшаголы
Першыя згадкі: 1254
Магдэбурскае права: 23 лютага 1792
Краіна: Летува
Павет: Віленскі
Раён: Віленскі
Насельніцтва: 1634 чал. (2001)
Часавы пас: UTC+2
летні час: UTC+3
Паштовы індэкс: LT-14025
Геаграфічныя каардынаты: 54°52′20″ пн. ш. 25°4′0″ у. д. / 54.87222° пн. ш. 25.06667° у. д. / 54.87222; 25.06667Каардынаты: 54°52′20″ пн. ш. 25°4′0″ у. д. / 54.87222° пн. ш. 25.06667° у. д. / 54.87222; 25.06667
Майшагола на мапе Летувы
Майшагола
Майшагола
Майшагола
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Майшагола, Мейшагола[1] (па-летувіску: Maišiagala) — колішняе места, цяпер мястэчка ў Віленскім раёне Віленскага павету Летувы, на рацэ Мусе. Адміністрацыйны цэнтар Майшагольскага староства. Насельніцтва на 2001 год — 1634 чал.

Знаходзіцца за 25 км на поўнач ад Вільні, каля аўтамабільнай дарогі Вільня — Панявеж.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1254: першы меркаваны пісьмовы ўспамін пра Майшаголу, яшчэ ў часы паганства тут быў драўляны княжацкі замак і «вясковы двор» (паводле паданьня).
  • 1365: першы дакладны ўспамін пра Майшаголу[1], калі крыжакі спалілі аднайменныя двор і замак.
  • 1377: пасьля адмовы ад стальцу на карысьць свайго сына Ягайлы ў Майшаголе жыў і памёр у глыбокай старасьці вялікі князь Альгерд; як сьведчаць летапісныя крыніцы, тут ён быў пахаваны паводле паганскіх звычаяў.
  • кан. XV ст.: вялікі князь Аляксандар фундаваў будаўніцтва касьцёла Найсьв. Тройцы, а Станіслаў і Шымон Багдановічы ў 1495 ахвяравалі сродкі на стварэньне ў ім алтара; алтар рабіў майстар «Пётар Алтарыста».
  • 1503: вялікі князь Аляксандар надаў месту прывілей на пэўныя вольнасьці, пацьверджаны 27 сьнежня 1571 году Жыгімонтам Аўгустам.
  • XVI ст.: дзяржаўцам майшагольскім быў староста гарадзенскі Юрай Мікалаевіч, князь Радзівіл; ён лічыўся таксама і «гараднічым майшагольскага двара яго каралеўскай міласьці».[2]
  • 17731775: вальны сойм прыняў рашэньне пра перадачу Майшаголы і шэрагу іншых старостваў віленскаму біскупу Масальскаму ў абмен на Ляхавіцкае староства, якое мела на той час добра ўмацаваны замак.
  • 1789: у Майшаголе было 35 дымоў (каля 245 жыхароў[1]).
Герб Майшаголы (1792)

Славутасьці[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Гарадзішча
  • Касьцёл Унебаўзяцьця Найсьв. Панны Марыі (1865)
  • Могілкі: вайсковыя германскія часоў 1-й сусьветнай вайны, габрэйскія, каталіцкія, старыя каталіцкія
  • Сядзіба Гоўвальтаў

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б в Мейшагола // ВКЛ. Энцыкл. Т. 3. — Менск, 2010. С. 347
  2. ^ а б Мейшагола // Цітоў А. Геральдыка Беларускіх местаў / Маст. А. Бажэнаў. — Менск: «Полымя», 1998. — 287 с.: іл. ISBN 985-07-0131-5.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Майшаголасховішча мультымэдыйных матэрыялаў