Пазэльва

Пазэльва
лац. Pazelva
лет. *Želva*
	Пазэльва; лац. Pazelva; лет. Želva
	Населены пункт
	Касьцёл
	Герб
Краіна	Летува
Павет	Віленскі
Раён	Вількамірскі
Геаграфія
Плошча	2,73 км²;
Вышыня НУМ	140 м
Часавы пас	UTC+2; UTC+3 (летні час);
Каардынаты	55°13′08″ пн. ш. 25°05′49″ у. д.HGЯO
Насельніцтва
Колькасьць	457 чал. (2011)
	Пазэльва на мапе Летувы Пазэльва

Пазэльва (лет. Želva) — мястэчка ў Летуве, на рацэ Зэльве. Цэнтар староства Вількамірскага раёну Віленскага павету. Насельніцтва на 2011 год — 457 чалавек. Знаходзіцца за 22 км на ўсход ад Вількаміру.

Пазэльва — мястэчка гістарычнай Віленшчыны.

Назва

Тапонім Пазэльва ўтварыўся ад ракі Зэльвы, назва якой, як мяркуецца, мае балтыйскае (імаверна, яцьвяскае) паходжаньне, дакладных адпаведнасьцяў у сучасных мовах няма^[1].

Гісторыя

Вялікае Княства Літоўскае

Першы пісьмовы ўпамін пра Пазэльву датуецца 1373 годам. У 1385 годзе яна ўваходзіла ў склад Віленскага павету Віленскага ваяводзтва.

У 1753 годзе ў Пазэльве збудавалі касьцёл.

Пад уладай Расейскай імпэрыі

У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795 год) Пазэльва апынулася ў складзе Расейскай імпэрыі, у Вількамірскім павеце Віленскай губэрні. На 1859 год у мястэчку было 30 будынкаў.

За часамі Першай сусьветнай вайны ў 1915 годзе Пазэльву занялі войскі Нямецкай імпэрыі.

Найноўшы час

Па польска-летувіскіх баях і падпісаньні пагадненьня паміж міжваеннай Польскай Рэспублікай і Летувой у 1919 годзе Пазэльва апынулася ў складзе Летувы. За часамі Другой сусьветнай вайны з чэрвеня 1941 да 1944 году мястэчка знаходзілася пад акупацыяй Трэцяга Райху.

Насельніцтва

Дэмаграфія

XIX стагодзьдзе: 1859 год — 300 чал.^[2]
XXI стагодзьдзе: 2011 год — 457 чал.

Турыстычная інфармацыя

Славутасьці

Касьцёл Сьвятога Ігнація Лаёлы (1892)

Крыніцы

↑ Краткий топонимический словарь Белоруссии / В.А. Жучкевич. — Мн.: Изд-во БГУ, 1974. — 448 с. С. 140.
↑ Słownik geograficzny... T. VIII. — Warszawa, 1887. S. 899.

Вонкавыя спасылкі

Пазельва, Radzima.org

[1] Краткий топонимический словарь Белоруссии / В.А. Жучкевич. — Мн.: Изд-во БГУ, 1974. — 448 с. С. 140.

[2] Słownik geograficzny... T. VIII. — Warszawa, 1887. S. 899.

[1]

[2]