Пазэльва

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Пазэльва
лет. Želva
Касьцёл
Касьцёл
Coat of arms of Želva.png
Герб Пазэльвы


Краіна: Летува
Павет: Віленскі
Раён: Вількамірскі
Плошча: 2,73 км²
Насельніцтва: 457 чал. (2011)
Часавы пас: UTC+2
летні час: UTC+3
Геаграфічныя каардынаты: 55°13′08″ пн. ш. 25°05′49″ у. д. / 55.21889° пн. ш. 25.09694° у. д. / 55.21889; 25.09694Каардынаты: 55°13′08″ пн. ш. 25°05′49″ у. д. / 55.21889° пн. ш. 25.09694° у. д. / 55.21889; 25.09694
Пазэльва на мапе Летувы
Пазэльва
Пазэльва
Пазэльва
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Пазэльва (лет. Želva) — мястэчка ў Летуве, на рацэ Зэльве. Цэнтар староства Вількамірскага раёну Віленскага павету. Насельніцтва на 2011 год — 457 чалавек. Знаходзіцца за 22 км на ўсход ад Вількаміру.

Пазэльва — мястэчка гістарычнай Віленшчыны.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вялікае Княства Літоўскае[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Першы пісьмовы ўпамін пра Пазэльву датуецца 1373 годам. У 1385 годзе яна ўваходзіла ў склад Віленскага павету Віленскага ваяводзтва.

У 1753 годзе ў Пазэльве збудавалі касьцёл.

Пад уладай Расейскай імпэрыі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795 год) Пазэльва апынулася ў складзе Расейскай імпэрыі, у Вількамірскім павеце Віленскай губэрні.

На 1859 год у Пазэльве было 30 будынкаў.

Найноўшы час[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Па польска-летувіскіх баях і падпісаньні пагадненьня паміж міжваеннай Польскай Рэспублікай і Летувой у 1919 годзе Пазэльва апынулася ў складзе Летувы. За часамі Другой сусьветнай вайны з чэрвеня 1941 да 1944 году мястэчка знаходзілася пад акупацыяй Трэцяга Райху.

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Дэмаграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • XIX стагодзьдзе: 1859 год — 300 чал.[1]
  • XXI стагодзьдзе: 2011 год — 457 чал.

Турыстычная інфармацыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Славутасьці[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Касьцёл Сьвятога Ігнація Лаёлы (1892)

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Słownik geograficzny... T. VIII. — Warszawa, 1887. S. 899.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Пазэльвасховішча мультымэдыйных матэрыялаў