Віктор Юго

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Віктор Юго
Victor-Marie Hugo
Фатаздымак Віктора Юго, 1883
Фатаздымак Віктора Юго, 1883
Асабістыя зьвесткі
Імя пры нараджэньні Віктор-Мары Юго
Нарадзіўся 26 лютага 1802(1802-02-26)[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10][11][12][13][14][15][16]
Бэзансон[2][4]
Памёр 22 траўня 1885(1885-05-22)[1][2][3][4][5][6][8][10][11][13][14][15][16] (83 гады)
Парыж, Францыя[2]
Пахаваны Пантэон[d][4]
Бацькі Жазэф Леапольд Сыгісбэр Юго
Сафі Трэбюшэ
Сужэнец Адэль Фушэ
Дзеці Адэль Юго, Шарль Юго[4], Франсуа-Віктор Юго[4] і Леапальдына Юго
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці пісьменьнік
Кірунак рамантызм
Мова француская мова[3]
Узнагароды
Подпіс Victor Hugo Signature.svg

Вікто́р Юго́ (па-француску: Victor-Marie Hugo; 26 лютага 1802, Бэзансон, Францыя22 траўня 1885, Парыж, Францыя) — францускі пісьменьнік, раманіст, драматург, лідэр рамантычнага руху ў Францыі. Лічыцца адным з найвялікшых і самых выбітных францускіх пісьменьнікаў. У Францыі, літаратурная слава Юго прыйшла да яго ў першую чаргу праз паэзію, але таксама зьвязана з раманамі і драматычнымі творамі. Па-за Францыяй найбольш вядомымі творамі пісьменьніка лічацца раманы «Адрынутыя» (па-француску: Les Misérables, 1862), «Сабор Парыскай Божай маці» (1831) і «Чалавек, які сьмяецца» (1869)[17].

У маладосьці Юго быў прыхільнікам раялістаў, але зь цягам часу зьмяніў свае погляды да рэспубліканізму. У сваіх працах Віктор закранае палітычныя і сацыяльныя праблемы свайго часу. Пахаваны ў Пантэоне.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Віктор нарадзіўся ў сям’і генэрала напалеонаўскай арміі Леапольда Сыгісбэра Юго, якому быў прадастаўлены тытул графа, па сямейнай традыцыі Жазэфам Банапартам, каралём Гішпаніі. Маці пісьменьніка — Сафі Трэбюшэ. Віктор быў самым малодшы сынам у сям’і, а таксама меў двух братоў. Ягонае дзяцінства прайшло ў Парыжы. Частыя знаходжаньні ў Нэапалі і Гішпаніі з прычыны вайсковых прызначэньняў бацькі адбілася на ягоным раньнім узросьце. У 1811 годзе ён разам з братам Эжэнам навучаўся ў рэлігійнай установе Мадрыду, каледжы для шляхцічаў. У 1813 годзе па разрыве шлюбу бацькоў, Віктор разам з маці вярнуўся у Парыж.

У 1817 годзе ён прыняў удзел у конкурсе літаратурнай акадэміі ў Тулюзе. Праз два гады ён стаў ляўрэатам гэтай акадэміі. У 1819 годзе Юго атрымаў Залатую лілею за «Оду» у гонар ўсталяваньня статуі Генрыху IV і ў 1820 годзе атрымаў яшчэ адную узнагароду як заахвочвальны прыз за іншую оду: «Майсей на Ніле».

Беларускія пераклады[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Гаўрош: Апавяданне для дзяцей / Апрац. С. А. Іванчына-Пісарава. — Мн.: Белдзяржвыд, 1931.
  • Казэта: З роману «Адрынутыя» / Пер.з руск. А. Р. Ламацкага. — Мн.: ДВБ.Юндзетсектар, 1932.
  • Дзевяноста трэці: Раман / Віктар Гюго. — Мн.: Дзяржвыд Беларусі. Юн. літ., 1937.
  • Казета: Пер. з рус. мовы / В.Гюго. — Мн.: ДВБ. Дзіцячая. літ., 1937.
  • Адвержаныя: Скароч. тэкст: Пер. з рус. мовы. — Мн.: ДВБ. Дзіцячая. літ., 1938.
  • Гаўрош: Пер. з рус. мовы / Віктор Гюго. — Мн.: ДВБ. Дзіцячая літ., 1938.
  • Гаўрош: Пер. з рус. — Мн.: Дзярж. выд-ва БССР, 1946.
  • Казета (Урывак з рамана «Адвержаныя»): Для малод. узросту / Пер. У.Шахаўца. — Мн.: Белдзяржвыд. Рэд. дзіцяч.і юнац. літ., 1957.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б в http://www.senat.fr/senateur-3eme-republique/hugo_victor1354r3.html
  2. ^ а б в г д е Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Бэрлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118554654 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  3. ^ а б в г data.bnf.fr: плятформа адкрытых зьвестак — 2011.
  4. ^ а б в г д е ё ж з і к З. Венгерова Гюго, Виктор // Энциклопедический словарьСПб.: Брокгауз—Ефрон, 1893. — Т. IXа. — С. 956–959.
  5. ^ а б в Victor Hugo
  6. ^ а б в Victor Hugo / Нацыянальная Асамблея Францыі
  7. ^ а б Victor Marie Hugoministère de la Culture.
  8. ^ а б в Victor Hugo — 1834.
  9. ^ а б Victor Marie Hugo — 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7, 978-0-19-989991-3
  10. ^ а б в KulturNav — 2015.
  11. ^ а б в SNAC
  12. ^ а б Internet Broadway Database — 2000.
  13. ^ а б в Find a Grave — 1995. — ed. size: 165000000
  14. ^ а б в International Music Score Library Project — 2006.
  15. ^ а б в Internet Speculative Fiction Database — 1995.
  16. ^ а б в NooSFere author ID
  17. ^ Год Віктора Гюго. Золата Свабоды/Вострая брама. Радыё Свабода

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Віктор Югосховішча мультымэдыйных матэрыялаў