Барбароў

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Барбароў
трансьліт. Barbaroŭ
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Гомельская
Раён: Мазырскі
Сельсавет: Барбароўскі
Насельніцтва: 275 чал. (2009)[1]
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 2351
Нумарны знак: 3
Геаграфічныя каардынаты: 51°54′17″ пн. ш. 29°28′48″ у. д. / 51.90472° пн. ш. 29.48° у. д. / 51.90472; 29.48Каардынаты: 51°54′17″ пн. ш. 29°28′48″ у. д. / 51.90472° пн. ш. 29.48° у. д. / 51.90472; 29.48
Барбароў на мапе Беларусі ±
Барбароў
Барбароў
Барбароў
Барбароў
Барбароў
Барбароў
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Барбаро́ў[2] — вёска ў Беларусі, на правым беразе Прыпяці. Цэнтар сельсавету Мазырскага раёну Гомельскай вобласьці. Насельніцтва на 2009 год — 275 чал. Знаходзіцца за 27 км на паўднёвы захад ад чыгуначнай станцыі Міхалкі (лінія Каленкавічы — Оўруч), на аўтамабільнай дарозе Мазыр — Нароўля. Рачная прыстань.

Барбароў — даўняе мястэчка гістарычнай Мазыршчыны (частка Меншчыны), на ўсходзе Палесься. Да нашага часу тут захаваўся сядзібна-паркавы комплекс Горватаў, помнік архітэктуры і садова-паркавага мастацтва XIX стагодзьдзя, часткова зруйнаваны за савецкім часам.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вялікае Княства Літоўскае[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Першы пісьмовы ўпамін пра Барбароў датуецца 1432 годам. У пачатку XVI стагодзьдзя вялікі князь Жыгімонт Стары перадаў сяло А. Гаецкаму. У зборы дакумэнтаў Віленскай навучальнай акругі (т. 1, Вільня, 1867) Барбароў упамінаецца пад 1558 годам. Паселішча значыцца на мапе Вялікага Княства Літоўскага 1613 году.

Захаваліся дакумэнты за 1761 год пра царкоўны ўнёсак Г. Аскеркі. У Барбарове знаходзіліся ягоныя сядзіба і палац. Апісваючы паселішчы Беларускага Палесься, Адам Кіркор зазначыў наяўнасьць у мястэчку руінаў вялікага замка зь вежамі, валамі і равамі. Замест струхлелай у 1779 годзе тут збудавалі новую драўляную на цагляным падмурку Прачысьценскую царкву (згарэла ад удару маланкі ў 1896 годзе).

Пад уладай Расейскай імпэрыі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793 год) Барбароў апынуўся ў складзе Расейскай імпэрыі, у Мазырскім павеце Менскай губэрні. Маёнтак перайшоў да Я. Сіверса, з 1808 году — да Гольста, пазьней у валоданьні А. Горвата. На 1795 год у Барбарове было 85 двароў, на 1834 год — 91 двор. У 1821 годзе адкрылася школа для дзяцей сялянаў. На 1833 год існавалі карчма, 4 вадзяныя млыны і паромная пераправа. У сярэдзіне XIX стагодзьдзя на беразе ракі сфармавалася сядзіба — палац (не захаваўся), флігель і пэйзажны парк (5 дзесяцінаў). Дзейнічала капліца.

У 1863 годзе ў Барбарове адкрылася школа, якая месьцілася ў сялянскай хаце. Празь мястэчка праходзілі гасьцінцы зь Міхалкаў у Чарнобыль і Хвойнікі. Паводле вынікаў перапісу 1897 году — 108 двароў, хлебазапасны магазын, 2 крамы. Побач знаходзіліся аднайменныя фальваркі (16 двароў) і сядзіба з броварам. Апрача земляробства і сплава лесу, жыхары займаліся бандарным рамяством.

Найноўшы час[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай Барбароў абвяшчаўся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 году згодна з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі ён увайшоў у склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала мястэчка разам зь іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР. У 1924 годзе Барбароў вярнулі БССР, дзе ён стаў цэнтрам сельсавету. Статус паселішча панізілі да вёскі. На 2004 год тут было 102 гаспадаркі. У 2000-я гады Барбароў атрымаў афіцыйны статус аграгарадку.

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Дэмаграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • XIX стагодзьдзе: 1897 год — 584 чал. у мястэчку Барбарове, 82 чал. у фальварках
  • XX стагодзьдзе: 1959 год — 520 чал.; 1999 год — 240 чал.
  • XXI стагодзьдзе: 2004 год — 261 чал.[3]; 2009 год — 275 чал.[1] (перапіс)

Інфраструктура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У вёсцы працуюць базавая школа, дашкольная ўстанова, фэльчарска-акушэрскі пункт, дом культуры, бібліятэка, пошта.

Забудова[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Плян складаецца з простай, бессыстэмна забудаванай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага захаду на паўночны ўсход. Жылыя дамы драўляныя, сядзібнага тыпу.

Турыстычная інфармацыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Славутасьці[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Парк (1840-я)
  • Сядзіба Горватаў (XIX ст.)

Страчаная спадчына[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Капліца (XIX ст.; рымска-каталіцкая[4])
  • Палац Горватаў (XIX ст.)
  • Царква Прачыстай Багародзіцы (1779; Сьвяты Пасад)

Асобы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Міхаіл Мацэпура (1908—1972) — навуковец у галіне мэханізацыі і электрафікацыі сельскай гаспадаркі

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б http://pop-stat.mashke.org/belarus-census/homielskaja.htm
  2. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4. (pdf) С. 232
  3. ^ Гарады і вёскі Беларусі. Энцыкл. Т. 2. Кн. 2. — Менск, 2005.
  4. ^ Jelski A. Barbarów // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom I: Aa — Dereneczna. — Warszawa, 1880. S. 105.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Барбароўсховішча мультымэдыйных матэрыялаў