Барбароў

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Барбароў
Вобласьць: Гомельская
Раён: Мазырскі
Сельсавет: Барбароўскі
Насельніцтва: 275[1] (2010)
Тэлефонны код: +375 2363
Геаграфічныя каардынаты: 51°54′14.4″ пн. ш. 29°28′45.9″ у. д. / 51.904° пн. ш. 29.479417° у. д. / 51.904; 29.479417Каардынаты: 51°54′14.4″ пн. ш. 29°28′45.9″ у. д. / 51.904° пн. ш. 29.479417° у. д. / 51.904; 29.479417
Барбароў на мапе Беларусі
Барбароў
Барбароў
Барбароў
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Wikimedia Commons

Барбаро́ў[2] — вёска ў Беларусі, на правым беразе Прыпяці. Цэнтар сельсавету Мазырскага раёну Гомельскай вобласьці. Насельніцтва 261 чал. (2004). Знаходзіцца за 27 км на паўднёвы захад ад чыгуначнай станцыі Міхалкі (лінія Каленкавічы — Оўруч), на аўтамабільнай дарозе Мазыр — Нароўля. Рачная прыстань.

Барбароў — даўняе мястэчка гістарычнай Мазыршчыны (частка Меншчыны), на ўсходзе Палесься. Да нашага часу тут захаваўся сядзібна-паркавы комплекс Горватаў, помнік архітэктуры і садова-паркавага мастацтва XIX стагодзьдзя, часткова зруйнаваны за савецкім часам.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вялікае Княства Літоўскае[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Першы пісьмовы ўпамін пра Барбароў датуецца 1432. У пачатку XVI ст. вялікі князь Жыгімонт Стары перадаў сяло А. Гаецкаму. У зборы дакумэнтаў Віленскай навучальнай акругі (т. 1, Вільня, 1867) Барбароў упамінаецца пад 1558. Паселішча значыцца на мапе Вялікага Княства Літоўскага 1613.

Захаваліся дакумэнты за 1761 пра царкоўны ўнёсак Г. Аскеркі. У Барбарове знаходзіліся ягоныя сядзіба і палац. Апісваючы паселішчы Беларускага Палесься, А. Кіркор зазначыў наяўнасьць у мястэчку руінаў вялікага замка зь вежамі, валамі і равамі. Замест струхлелай у 1779 тут збудавалі новую драўляную на цагляным падмурку Прачысьценскую царкву (згарэла ад удару маланкі ў 1896).

Пад уладай Расейскай імпэрыі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Барбароў апынуўся ў складзе Расейскай імпэрыі, у Мазырскім павеце Менскай губэрні. Маёнтак перайшоў да Я. Сіверса, з 1808 — да Гольста, пазьней у валоданьні А. Горвата. На 1795 у Барбарове было 85 двароў, на 1834 — 91 двор. У 1821 адкрылася школа для дзяцей сялянаў. На 1833 існавалі карчма, 4 вадзяныя млыны і паромная пераправа. У сярэдзіне XIX ст. на беразе ракі сфармавалася сядзіба — палац (не захаваўся), флігель і пэйзажны парк (5 дзесяцінаў). Дзейнічала капліца.

У 1863 у Барбарове адкрылася школа, якая месьцілася ў сялянскай хаце. Празь мястэчка праходзілі гасьцінцы зь Міхалкаў у Чарнобыль і Хвойнікі. Паводле вынікаў перапісу (1897) — 108 двароў, хлебазапасны магазын, 2 крамы. Побач знаходзіліся аднайменныя фальваркі (16 двароў) і сядзіба з броварам. Апрача земляробства і сплава лесу жыхары займаліся бандарным рамяством.

Найноўшы час[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

25 сакавіка 1918 згодна з Трэцяй Устаўной граматай Барбароў абвяшчаўся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 згодна з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі ён увайшоў у склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала мястэчка разам зь іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР. У 1924 Барбароў вярнулі БССР, дзе ён стаў цэнтрам сельсавету. Статус паселішча панізілі да вёскі. На 2004 тут было 102 гаспадаркі. У 2000-я Барбароў атрымаў афіцыйны статус аграгарадку.

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Дэмаграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Інфраструктура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У вёсцы працуюць базавая школа, дашкольная ўстанова, фэльчарска-акушэрскі пункт, дом культуры, бібліятэка, пошта.

Забудова[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Плян складаецца з простай, бессыстэмна забудаванай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага захаду на паўночны ўсход. Жылыя дамы драўляныя, сядзібнага тыпу.

Турыстычная інфармацыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Выдатныя мясьціны[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Парк (1840-я)
  • Сядзіба Горватаў (XIX ст.)

Страчаная спадчына[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Капліца (XIX ст.; рымска-каталіцкая[4])
  • Палац Горватаў (XIX ст.)
  • Царква Прачыстай Багародзіцы (1779; Сьвяты Пасад)

Асобы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ http://pop-stat.mashke.org/belarus-census/homielskaja.htm
  2. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4. (pdf)
  3. ^ Гарады і вёскі Беларусі. Энцыкл. Т. 2. Кн. 2. — Менск, 2005.
  4. ^ Jelski A. Barbarów // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom I: Aa — Dereneczna. — Warszawa, 1880. S. 105.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Барбароўсховішча мультымэдыйных матэрыялаў