Чэлсі Лёндан

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Чэлсі
FC Chelsea.png
Поўная назва Футбольны клюб «Чэлсі»
Заснаваны 10 сакавіка 1905
Горад Лёндан, Ангельшчына
Стадыён Стэмфард Брыдж
Умяшчальнасьць: 41 841[1]
Прэзыдэнт Брус Бак
Галоўны трэнэр Маўрыцыё Сары
Чэмпіянат Прэм’ер-Ліга
 · 2017—2018 5 месца
Хатнія колеры
Выязныя колеры
Афіцыйны сайт

«Чэ́лсі» (па-ангельску: Chelsea F.C.) — ангельскі футбольны клюб з гораду Лёндану. Названы на імя лёнданскага раёну Чэлсі, у якім разьмешчаны хатні стадыён каманды. Заснаваны ў 1905 годзе й быў прыняты ў другі дывізіён Футбольнай лігі 1 чэрвеня 1905 году. Хатні стадыён — «Стэмфард Брыдж», які адкрыўся ў 1877 годзе. Каманда «Чэлсі» стваралася адмыслова для гульні на новым стадыёне. Пераможцы Лігі чэмпіёнаў (2012) і Лігі Эўропы (2013). Уладальнікам каманды зьяўляецца расейскі бізнэсмэн Раман Абрамовіч.

Асноўная форма — сінія кашулі й трусы зь белымі гетрамі, падобная камбінацыя выкарыстоўваецца з 1960-х гадоў. Клюбная эмблема некалькі разоў відазьмянялася ў спробах мадэрнізацыі клюбнай сымболікі; бягучая эмблема, цырыманіяльны сіні леў, які трымае посах, зьяўляецца мадыфікаванай вэрсіяй эмблемы, упершыню прынятай у 1953 годзе; дадзеная вэрсія эмблемы была прынятая ў 2005 годзе[2]. Клюб займае пятае месца паводле наведвальнасьці хатняга стадыёну за ўвесь час удзелу ў ангельскім футболе[3]. Сярэдняя наведвальнасьць хатніх матчаў у сэзоне 2011—2012 гадоў склала 40 651 чалавек, што зьяўлялася шостым паказчыкам у Прэм’ер-лізе[4].

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

2 чэрвеня 2003 году Кен Бэйтс прадаў «Чэлсі» расейскаму мільярдэру Раману Абрамовічу за амаль 140 млн фунтаў, што стала найбуйнейшым у сьвеце продажам ангельскага футбольнага клюбу[5]. Больш за 100 млн фунтаў стэрлінгаў было выдаткавана на новых гульцоў, але Кляўдыё Раньеры ня здолеў атрымаць якіх-небудзь трафэяў, таму быў заменены на партугальскага трэнэра Жузэ Маўрыньню. Пад кіраўніцтвам Маўрыньню «Чэлсі» стаў пятым ангельскім клюбам з часоў Другой сусьветнай вайны, якія абаранілі свой ​​тытул у сэзоне 2005—2006 гадоў[6]. Затым былі выйграныя Кубак Футбольнай асацыяцыі (2007) і два Кубкі футбольнай лігі (2005 і 2007).

20 верасьня 2007 году партугальскі трэнэр лёнданскага «Чэлсі» Жузэ Маўрыньню пакінуў свой пост. Клюб афіцыйна пацьвердзіў ад’езд Маўрыньню, разьмясьціўшы афіцыйнае паведамленьне аб гэтым на сайце клюбу. Афіцыйная вэрсія: «Сёньня ФК „Чэлсі“ й Жузэ Маўрыньню разарвалі дамову аб супрацоўніцтве па ўзаемнай дамоўленасьці». Маўрыньню прыйшоў у «Чэлсі» ўлетку 2004 году. Пад ягоным кіраўніцтвам клюб у 2005 і 2006 гадох станавіўся чэмпіёнам Ангельшчыны, у 2005 і 2007 гадох атрымаў перамогу ў Кубку ангельскай лігі, у 2007 годзе стаў уладальнікам Кубка Ангельшчыны, а ў 2005 годзе — пераможцам Супэркубка Ангельшчыны.

19 студзеня 2008 году «Чэлсі» атрымаў 300-ю перамогу ў Прэм’ер-Лізе, калі на хатняй арэне быў перайграны «Бірмінггэм Сіці» зь лікам 1:0. 24 траўня 2008 году, пасьля двухдзённых перамоваў, на афіцыйным сайце «Чэлсі» зьявілася паведамленьне аб скасаваньні кантракту з Аўрамам Грантам. Чыньнікам таму зьяўлялася параза клюбу ў фінале Лігі чэмпіёнаў. 53-гадовы ізраільскі спэцыяліст прапрацаваў у «Чэлсі» меней за год, у верасьні 2007 году зьмяніўшы на пасту галоўнага трэнэра партугальца Жузэ Маўрыньню.

12 чэрвеня 2008 году было абвешчана, што новым галоўным трэнэрам стаў бразыльскі спэцыяліст Луіс Фэліпэ Скалары[7], які зьяўляўся галоўным трэнэрам зборнай Партугаліі. У поле зроку кіраўніцтва клюбу, акрамя Скалары, знаходзіліся такія вядомыя трэнэры, як то Карлё Анчэлёцьці, Гуўс Гідынк і Лючана Спалецьці. Але не выканаўшы свае задачы, пастаўленыя кіраўніцтвам клюбу, быў звольнены з пасады галоўнага трэнэра ўжо ў лютым 2009 году[8]. «Сінія» скаціліся на 4 месца ў турнірнай табліцы ангельскай лігі, згуляўшы дома сухую нічыю з «Гал Сіці».

Да канца сэзону 2008—2009 гадоў клюб часова ўзначальваў Гуўс Гідынк, які адначасова трэнэраваў у зборнай Расеі[9]. У 2009 годзе «Чэлсі» пад кіраўніцтвам Гідынка атрымаў перамогу ў Кубку футбольнай асацыяцыі, аказаўшыся мацней за «Эвэртан» зь лікам 2:1.

Тытулы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Ангельшчына[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Міжнародныя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Стэмфард Брыдж[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асноўны артыкул: Стэмфард Брыдж (стадыён)

Эмблема[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

З часу ўзьнікненьня клюбу, «Чэлсі» меў чатыры асноўныя эмблемы, хоць усе зьведалі невялікія зьмены. У 1905 годзе была прынятая першая эмблема з выявай Пэнсіянэраў Чэлсі, эмблема спрыяла прысваеньню клюбу мянушкі «Пэнсіянэры», і застаецца на наступныя паўстагодзьдзя, хоць гэтая эмблема ніколі не зьявілася на форме. У рамках мадэрнізацыі Тэда Дрэйка з 1952 году, ён настойваў на тым каб выдаліць пэнсіянэраў з эмблемы і прыняць новую. У якасьці часавай эмблемы на адзін год было прынята выява зь літарамі FCC. У 1953 годзе эмблема была зьмененая на вэртыкальна стаялага сіняга льва з кіем, гэтая эмблема праіснавала яшчэ 30 гадоў.

Колеры[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Футбалісты «Чэлсі» заўсёды насілі блакітныя кашулі, хоць першапачаткова былі прынятыя з больш сьветлым адценьнем, чым цяпершаняя вэрсія, і ў адрозьненьне ад сёньняшніх былі апранутыя ў белыя шорты і цёмна-сінія шкарпэткі. Больш сьветлая сіняя форма была ўзятая з гоначных колераў тагачаснага прэзыдэнта клюбу, графа Кадогана.

1905—1912
2007—2008

Галоўныя трэнэры[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Джон Тэйт Робэртсан 1905—1907
  • Дэйвід Колдэргэд 1907—1933
  • Лэсьлі Найтан 1933—1939
  • Білі Бырэл 1939—1952
  • Тэд Дрэйк 1952—1961
  • Томі Догэрці 1962—1967
  • Дэйв Сэкстан 1967—1974
  • Рон Ст’юарт 1974—1975
  • Эдзі Макрыдзі 1975—1977
  • Кен Шэліта 1977—1978
  • Дэні Бланчфлаўэр 1978—1979
  • Джэф Гэрст 1979—1981
  • Джон Нэйл 1981—1985
  • Джон Голінз 1985—1988
  • Бобі Кэмпбэл 1988—1991
  • Ян Портэрфілд 1991—1993
  • Дэйвід Ўэб 1993

Гулец году[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Год Гулец
1967 Сьцяг Ангельшчыны Пэтэр Банэці
1968 Сьцяг Шатляндыі Чарлі Кук
1969 Сьцяг Ангельшчыны Дэйвід Ўэб
1970 Сьцяг Ангельшчыны Джон Голінз
1971 Сьцяг Ангельшчыны Джон Голінз
1972 Сьцяг Ангельшчыны Дэйвід Ўэб
1973 Сьцяг Ангельшчыны Пітэр Осгуд
1974 Сьцяг Ангельшчыны Гэры Лок
1975 Сьцяг Шатляндыі Чарлі Кук
1976 Сьцяг Ангельшчыны Рэй Ўілкінз
1977 Сьцяг Ангельшчыны Рэй Ўілкінз
1978 Сьцяг Ангельшчыны Мікі Дрой
 
Год Гулец
1979 Сьцяг Ангельшчыны Томі Ланглей
1980 Сьцяг Ангельшчыны Клайв Ўолкер
1981 Сьцяг Югаславіі Пэтэр Барота
1982 Сьцяг Ангельшчыны Майк Філерай
1983 Сьцяг Ўэйлзу Джой Джонз
1984 Сьцяг Шатляндыі Пат Нэвін
1985 Сьцяг Шатляндыі Дэйвід Сьпідзі
1986 Сьцяг Ўэйлзу Эдзі Нідзьвікі
1987 Сьцяг Шатляндыі Пат Нэвін
1988 Сьцяг Ангельшчыны Тоні Дарыга
1989 Сьцяг Ангельшчыны Грэм Робэртс
1990 Сьцяг Нідэрляндаў Кэн Монку
 
Год Гулец
1991 Сьцяг Ірляндыі Эндзі Таўнсэнд
1992 Сьцяг Ангельшчыны Пол Эліат
1993 Сьцяг Ямайкі Фрэнк Сынклер
1994 Сьцяг Шатляндыі Стыў Кларк
1995 Сьцяг Нарвэгіі Эрлянд Ёнсэн
1996 Сьцяг Нідэрляндаў Руўд Гуліт
1997 Сьцяг Ўэйлзу Марк Г’юз
1998 Сьцяг Ангельшчыны Дэніс Ўайз
1999 Сьцяг Італіі Джанфранка Дзола
2000 Сьцяг Ангельшчыны Дэніс Ўайз
2001 Сьцяг Ангельшчыны Джон Тэры
2002 Сьцяг Італіі Карлё Кудычыні
 
Год Гулец
2003 Сьцяг Італіі Джанфранка Дзола
2004 Сьцяг Ангельшчыны Фрэнк Лэмпард
2005 Сьцяг Ангельшчыны Фрэнк Лэмпард
2006 Сьцяг Ангельшчыны Джон Тэры
2007 Сьцяг Ганы Майкл Эсьен
2008 Сьцяг Ангельшчыны Джо Коўл
2009 Сьцяг Ангельшчыны Фрэнк Лэмпард
2010 Сьцяг Кот-д’Івуару Дыд’е Драгба
2011 Сьцяг Чэхіі Пэтар Чэх
2012 Сьцяг Гішпаніі Хуан Мата
2013 Сьцяг Гішпаніі Хуан Мата
2014 Сьцяг Бэльгіі Эдэн Азар
 
Год Гулец
2015 Сьцяг Бэльгіі Эдэн Азар
2016 Сьцяг Бразыліі Віліян
2017 Сьцяг Бэльгіі Эдэн Азар

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на 31 жніўня 2018 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Сьцяг Гішпаніі Бр Кепа Арысабаляга 1994
2 Сьцяг Нямеччыны Аб Антоніё Рудыгер 1993
3 Сьцяг Гішпаніі Аб Маркас Алёнса 1990
4 Сьцяг Гішпаніі ПА Франсэск Фабрэгас 1987
5 Сьцяг Італіі ПА Жаржыньню 1991
6 Сьцяг Ангельшчыны ПА Дэні Дрынкўотэр 1990
7 Сьцяг Францыі ПА Н’Галё Кантэ 1991
8 Сьцяг Ангельшчыны ПА Рос Барклі 1993
10 Сьцяг Бэльгіі ПА Эдэн Азар 1991
11 Сьцяг Гішпаніі ПА Пэдра 1987
12 Сьцяг Ангельшчыны ПА Рубэн Лофтус-Чык 1996
13 Сьцяг Аргентыны Бр Вільлі Кабальера 1981
15 Сьцяг Нігерыі ПА Віктар Мозэс 1990
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
17 Сьцяг Харватыі ПА Матэо Ковачыч 1994
18 Сьцяг Францыі Нап Аліўе Жыру 1986
20 Сьцяг Ангельшчыны Нап Калум Гадсан-Одаі 2000
21 Сьцяг Італіі Аб Давідэ Дзапакоста 1992
22 Сьцяг Бразыліі ПА Віліян 1988
24 Сьцяг Ангельшчыны Аб Гэры Кэгіл 1985
27 Сьцяг Даніі Аб Андрэас Крыстэнсэн 1996
28 Сьцяг Гішпаніі Аб Сэсар Асьпілікуэта 1989
29 Сьцяг Гішпаніі Нап Альвара Марата 1992
30 Сьцяг Бразыліі Аб Давід Луіс 1987
31 Сьцяг Ангельшчыны Бр Робэрт Грын 1980
33 Сьцяг Італіі Аб Эмэрсан 1994
44 Сьцяг Ўэйлзу ПА Ітан Ампаду 2000

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Інфармацыя пра клюб на афіцыйнай старонцы(анг.)
  2. ^ Chelsea centenary crest unveiled. BBC Sport
  3. ^ All Time League Attendance Records. Афіцыйны сайт ФК «Ньюкасл Юнайтэд»
  4. ^ Scroll down for more detail. tonykempster.co.uk
  5. ^ Russian businessman buys Chelsea. BBC Sport
  6. ^ Terry Eyes Back-to-Back Titles. Sporting Life
  7. ^ Scolari is new Chlesea manager. Афіцыйны сайт ФК «Чэлсі»
  8. ^ Chelsea sack Scolari. Афіцыйны сайт ФІФА
  9. ^ Chelsea confirm Hiddink as coach. BBC Sport

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Чэлсі Лёндансховішча мультымэдыйных матэрыялаў