Барусія Дортмунд

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Барусія Дортмунд
Borussia Dortmund logo.svg
Поўная назва Ballspiel-Verein Borussia 1909 e. V. Dortmund
Заснаваны 19 сьнежня 1909
Горад Дортмунд, Нямеччына
Стадыён Сыгнал Ідуна Парк
Умяшчальнасьць: 81 359
Прэзыдэнт Ганс-Ёахім Вацке
Кіраўнік Райнгард Раўбаль
Галоўны трэнэр Марка Розэ[1]
Чэмпіянат Бундэсьліга
 · 2020—2021 3 месца
Хатнія колеры
Выязныя колеры
Трэція колеры
https://www.bvb.de/

«Барусія» (па-нямецку: Borussia) — нямецкі футбольны клюб з гораду Дортмунд. Клюб быў заснаваны ў 1909 годзе футбалістамі з Дортмунду. 8-разовы чэмпіён Нямеччыны і чатырохразовы ўладальнік Кубка Нямеччыны. Уладальнік Кубка чэмпіёнаў (1997), уладальнік Кубка ўладальнікаў кубкаў (1966). «Барусія» зьяўляецца адным з самых пасьпяховых клюбаў у гісторыі нямецкага футболу[2][3].

З 1974 году Дортмунд гуляў свае хатнія матчы на «Вэстфаленштадыёне». Стадыён зьяўляецца самым вялікім стадыёнам у Нямеччыне. Чорны й жоўты зьяляюцца традыцыйнымі колерамі клюбу. Клюб мае даўняе суперніцтва з суседзямі па рурскім рэгіёне клюбам «Шальке-04». Матчы паміж гэтымі двума клюбамі маюць назоў рурскае дэрбі. «Барусія» таксама мае суперніцтва з «Баварыяй», вядомае як «Клясыка» (ням. Der Klassiker)[4][5]. З пункту гледжаньня фінансавых прыбыткаў, клюб з Дортмунду зьяўляецца другім па велічыні спартовым клюбам у Нямеччыне й адзінаццатым найбуйнейшым футбольным клюбам у сьвеце, зарабіўшы ў 2013 годзе 256,2 млн эўра[6]. Дэвізам клюбу ёсьць «Сапраўднае каханьне» (ням. Echte Liebe).

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Раньнія гады[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Клюб быў заснаваны 19 сьнежня 1909 году групай сэмінарыстаў у бары Zum Wildschütz (ням. «У стралка дзічыны»)[7]. Яны былі незадаволеныя тым, што іхны настаўнік, пастар Дэвальд ненавідзеў футбол і не жадаў уключаць яго ў праграму спартовага гуртка. Па іншай вэрсіі: сам пастар Дэвальд футбол не забараняў, больш за тое, заахвочваў гульню й нават купіў маладым вернікам мяч на царкоўныя грошы. Але Дэвальду не падабалася, што ягоныя падшэфныя пасьля футбольных матчаў дружнай кампаніяй накіроўваліся ў піўную. Пастар пашкадаваў, што далучыў маладых людзей да футболу, і стаў пераконваць іх вярнуцца ва ўлоньне Касьцёла. Частка юнакоў адраклася ад футболу, але 18 хлопцаў на чале з Францам Якабі добрай рады не прынялі[8]. Імя «Барусія» паходзіць ад лацінскай назвы Прусіі й суседняй браварні[9]. Спачатку каманда гуляла ў бела-блакітных паласатых кашулях з чырвонай паласой і чорных трусах. Сучасныя чорна-жоўтыя колеры зьявіліся ў 1913 годзе. Першыя гады існаваньня каманда правяла ў акруговых лігах. У часы Першай сусьветнай вайны большасьць гульцоў «Барусіі» забралі ў жаўнеры. Вярнуліся не шматлікія й у 1920-я гады каманду прыйшлося ствараць ці ледзь не з нуля. З суседзямі па Вэстфаліі «Барусія» гуляла зь пераменным посьпехам, вось толькі з «Шальке-04» адносіны не складаліся. Клюб з Гельзэнкірхэну стала абыгрываў дортмундцаў. Тым ня менш, уздыму «Барусіі» ў галоўную лігу Вэстфаліі ў 1936 годзе спрыяў адзін з найвялікшых гульцоў «Шальке» — Эрнст Куцора, які пачаў сваю трэнэрскую дзейнасьць у варожым лягеры.

Пасьля вайны[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пасьля вайны клюб, як і многія іншыя арганізацыі, так ці інакш, зьвязаныя з Трэцім Райхам, быў распушчаны. Таксама былі праведзены спробы аб’яднаць клюб з двума іншымі: Werksportgemeinschaft Hoesch і Freier Sportverein 98, як Sportgemeinschaft Borussia von 1898, але ў выніку было абрана імя Ballspiel-Verein Borussia (BVB). Першы сур’ёзны посьпех прыйшоў да клюбу ў 1947 годзе, калі «Барусія» атрымала перамогу ў чэмпіянаце Вэстфаліі, упершыню ва ўласнай гісторыі абыграўшы «Шальке-04». Адбылася гэтая падзея 18 траўня 1947 году. Матч скончыўся зь лікам 3:2. Тры галявыя перадачы ў гэтым матчы зрабіў капітан і лідэр «Барусіі» Аўгуст Ленц, які гуляў яшчэ ў даваеннай камандзе. У тым жа годзе «Барусія» выйшла ў фінал Брытанскай зоны акупацыі, але прайграла там «Гамбургу» зь лікам 0:1. А ў сэзоне 1947—1948 гадоў Барусія стала пераможцам толькі што створанай Заходняй Обэрлігі[10].

Упершыню чэмпіёнам дортмундзкі клюб мог стаць ў 1949 годзе, але ў фінале нацыянальнай лігі «Барусія» атрымала паразу ў дадатковы час ад футбольнага клюбу «Мангайм» зь лікам 3:2. У 1956 годзе дортмундзкі клюб упершыню стаў чэмпіёнам Нямеччыны (Обэрлігі). У 1956 годзе ў фінале зь лікам 4:2 быў перайграны «Карльсруэ» (чэмпіянат праходзіў у дзьве групы з матчам плэй-оф паміж пераможцамі груп). У 1957 годзе Барусія абараніла тытул, яна перамагла «Гамбург» зь лікам 4:1. Абедзьве гульні сталі пераможнымі адным і тым жа складам. Пасьля гэтага «Барусія» ўпершыню прыняла ўдзел у Кубку ўладальнікаў кубкаў. Таксама, у 1957 годзе, клюб быў названы найлепшым клюбам году сярод каманд усіх відаў спорту. У апошнім чэмпіянаце Нямеччыны, які праходзіў у «старым стылі», у 1963 годзе перамогу таксама трываў клюб з Дортмунду. На эўрапейскай арэне «Барусія» дамагчыся вялікіх посьпехаў ня здолела, спачатку ў Кубку чэмпіёнаў, «Барусія» на стадыі 1/8 фіналу атрымала паразу ад «Манчэстэр Юнайтэд», а ў наступным годзе была слабейшая за «Мілян», але ўжо на стадыі 1/4 фіналу.

Стадыён[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сыгнал Ідуна Парк (Вэстфаленштадыён). Хатняя арэна «Барусіі»
Асноўны артыкул: Вэстфаленштадыён

Стадыён «Барусіі», «Вэстфаленштадыён», у цяперашні час мае назоў «Сыгнал Ідуна Парк». Стадыён зьяўляецца найбуйнейшым стадыёнам у Нямеччыне й шостым паводле велічыні ў Эўропе. «Вэстфаленштадыён» замяніў стадыён «Ротэ Эрдэ», які знаходзіцца па суседзтве[11], што было зьвязана з ростам папулярнасьці клюбу. Адбылася гэтая падзея ў 1974 годзе, асноўная доля грошай была дадзена клюбу ад адміністрацыі гораду Дортмунд, бо новы стадыён павінен быў праводзіць матчы чэмпіянату сьвету па футболе 1974 году.

Паводле спонсарскага пагадненьня стадыён перайменаваны ў «Сыгнал Ідуна Парк»[12].

«Вэстфаленштадыён» зьведаў некалькі рэканструкцыяў на працягу сваёй гісторыі, каб павялічыць памеры стадыёну, у тым ліку пашырэньне стадыёну да чэмпіянату сьвету 2006 году. У 2008 годзе на стадыёне адчыніў дзьверы клюбны музэй. У 2011 годзе Барусія ўсталявала прыстасаваньні для атрыманьня сонечнай энэргіі на даху стадыёну дзякуючы камапніі Q-Cells[13].

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на 11 верасьня 2011 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Сьцяг Швайцарыі Бр Грэгар Кобэль 1997
2 Сьцяг Гішпаніі Аб Матэў Морэй 2000
4 Сьцяг Францыі Аб Сумайля Кулібалі 2003
5 Сьцяг Францыі Аб Дан-Аксэль Загаду 1999
7 Сьцяг ЗША ПА Джаваньні Рэйна 2002
8 Сьцяг Нямеччыны ПА Магмуд Даўд 1996
9 Сьцяг Нарвэгіі Нап Эрлінг Голян 2000
10 Сьцяг Бэльгіі Нап Тарган Азар 1993
11 Сьцяг Нямеччыны ПА Марка Ройс (капітан) 1989
13 Сьцяг Партугаліі Аб Рафаэл Герэйру 1993
14 Сьцяг Нямеччыны Аб Ніка Шульц 1993
15 Сьцяг Нямеччыны Аб Матс Гумэльс 1988
16 Сьцяг Швайцарыі Аб Мануэль Аканджы 1995
18 Сьцяг Нямеччыны Нап Юсуфа Мукако 2004
19 Сьцяг Нямеччыны ПА Юліян Брант 1996
20 Сьцяг Бразыліі ПА Рэйнэр (ар. Рэал) 2002
21 Сьцяг Нідэрляндаў Нап Доньель Мален 1999
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
22 Сьцяг Ангельшчыны ПА Джуд Бэлінггэм 2003
23 Сьцяг Нямеччыны ПА Эмрэ Джан 1994
24 Сьцяг Бэльгіі Аб Тама Мэнье 1991
25 Сьцяг Нямеччыны Бр Люка Унбэгаўн 2001
27 Сьцяг Нямеччыны Нап Штэфэн Тыгес 1998
28 Сьцяг Бэльгіі ПА Аксэль Вітсэль 1989
29 Сьцяг Нямеччыны Аб Марсэль Шмэльцэр 1988
30 Сьцяг Нямеччыны Аб Фэлікс Пасьляк 1998
32 Сьцяг Гвінэі ПА Абдуляй Камара 2004
34 Сьцяг Харватыі Аб Марын Понграчыч (ар. Вольфсбург) 1997
35 Сьцяг Швайцарыі Бр Марвін Гіц 1987
36 Сьцяг Нямеччыны Нап Ансгар Кнаўф 2002
37 Сьцяг Нямеччыны ПА Тобіяс Рашль 2000
38 Сьцяг Швайцарыі Бр Раман Бюркі 1990
39 Сьцяг Нямеччыны Нап Марыюс Вольф 1995
40 Сьцяг Нямеччыны Бр Штэфан Дрляча 1999

Рэзэрвовая каманда[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Transfermarkt — 2000.
  2. ^ «Fußball Deutsche Meister seit 1903 Tabelle Liste Statistik Übersicht deutsche Fußballmeister Fussballmeister DFB». Sport-finden.de
  3. ^ «Alle Sieger des Landesmeister-Cups und der Champions League». Kicker.de.
  4. ^ «Spoils shared in der Klassiker». bundesliga.com
  5. ^ «Der Klassiker: Borussia Dortmund — FC Bayern München». FIFA
  6. ^ All to play for Football Money League.(анг.) Deloitte
  7. ^ Барусія Дортмунд
  8. ^ Die BVB-Chronik - Das Jahr 1909(ням.). Offizielle BVB-Webseite | bvb.de. Праверана 28 красавіка 2020 г.
  9. ^ История ФК "Боруссия Дортмунд"(рас.). Еврофутбол.Ру (2006). Архіўная копія ад 5 мая 2007 г.
  10. ^ «Черно-желтые» протестанты(рас.). Сайт расейскіх заўзятараў клюбу. Архіўная копія ад 10 студзеня 2007 г.
  11. ^ «Umbau des Signal Iduna Parks». Westline.de
  12. ^ СИГНАЛ ИДУНА ПАРК // Большая российская энциклопедия. Электронная версия (2020); https://bigenc.ru/sport/text/5142842 Дата обращения: 28.04.2020
  13. ^ «Q-Cells and German football champion Borussia Dortmund enter into partnership». Q-cells.com

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Барусія Дортмундсховішча мультымэдыйных матэрыялаў