Лэстэр Сіці

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Лэстэр Сіці
Leicester City.svg
Поўная назва Leicester City Football Club
Заснаваны 1884
Горад Лэстэр, Ангельшчына
Стадыён Кінг Паўэр
Умяшчальнасьць: 32 312
Прэзыдэнт Аяват Шрывадганапрабга
Кіраўнік King Power[1]
Галоўны трэнэр Брэндан Роджэрз
Чэмпіянат Прэм’ер-Ліга
 · 2020—2021 5 месца
Хатнія колеры
Выязныя колеры
Трэція колеры
http://www.lcfc.com

«Лэстэр Сіці» (па-ангельску: Leicester City) — ангельскі футбольны клюб з гораду Лэстэр. Чэмпіён Ангельшчыны (2016), чатырохразовы фіналіст Кубка Ангельшчыны і трохразовы ўладальнік Кубка футбольнай лігі. Свае хатнія матчы клюб праводзіць на стадыёне «Кінг Паўэр», які здольны зьмясьціць 32 312 гледачоў. «Лэстэр Сіці» быў заснаваны ў 1884 годзе як «Лэстэр Фос», гуляючы на пляцоўцы непадалёк ад Фос Роўд. У 1891 годзе клюб пераехаў на стадыён «Філбэрт Стрыт», дзе праводзіў хатнія матчы на працягу 111 гадоў[2], перш чым рушыць на суседні стадыён «Ўолкерз» у 2002 годзе.

У сэзоне 2015—2016 гадоў «Лэстэр Сіці» стаў чэмпіёнам Ангельшчыны, дасягнуўшы найвялікшага посьпеху ў сваёй гісторыі. Шэраг газэтаў назваў перамогу гэтага тытулу клюбам як найвялікшы спартовы шок, які меў месца калі-небудзь. У выніку каманда атрымала назву «неверагодныя», на ўзор каманды «Арсэналу» пачатку 2000-х, якія мелі мянушку «непераможныя»[3]. Дагэтуль, найвышэйшым дасягненьнем клюбу было 2-е месца ў сэзоне 1928—1929 гадоў, калі Прэм’ер-Ліга называлася яшчэ першым дывізіёнам. «Лэстэр Сіці» быў далучаны да футбольнай лігі ў 1894 годзе. З 1996 па 2002 гады клюб гуляў у Прэм’ер-Лізе, пасьля чаго некалькі разоў вяртаўся ў найвышэйшы ангельскі дывізіён.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Клюбная кашуля, якую выкарыстоўвалі ў 1948 годзе.

Клюб быў створаны ў 1884 годзе выхаванцамі каледжу Ўігестан пад назвай «Лэстэр Фос». Клюб далучыўся да Футбольнай асацыяцыі ў 1890 годзе[4]. Перш чым пераехаць на Філбэрт-стрыт у 1891 годзе, клюб гуляў на пяці розных пляцоўках, у тым ліку ў парку Вікторыя на паўднёвым усходзе ад цэнтру горада[5]. Клюб таксама ўступіў у лігу Мідлэнду ў 1891 годзе і быў абраны ў другі дывізіён Футбольнай лігі ў 1894 годзе. Першай у гісторыі Футбольнай лігі гульнёй лэстэрцаў стала параза ад «Грымсьбі Таўн» зь лікам 4:3, але на наступным тыдні пасьля гэтага рушыла і першая перамога ў лізе ў матчы супраць «Ротэргэма Юнайтэд» на Філбэрт-стрыт. У тым жа сэзоне адбылася і самая буйная дасюль перамога клюбу, калі зь лікам 13:0 быў зьнішчаны «Нотс Алімпік» у гульні адборачнага матчу на Кубак Ангельшчыны[6]. У сэзоне 1907—1908 гадоў клюб заняў 2 месца ў другім дывізіёне, атрымаўшы падвышэньне ў Першы дывізіён, найвышэйшы ўзровень ангельскага футболу таго часу. Тым ня менш, у новым сэзоне ў эліце клюб не ўтрымаўся, трываючы ў тым ліку буйную паразу зь лікам 12:0 ад «Нотынггэма Форэста»[6].

Пасьля перапынку, зьвязаным зь Першай сусьветнай вайной, клюб быў перафармаваны і новая дружына атрымала назву «Лэстэр Сіці», да таго ж Лэстэр атрымаў статус гораду да гэтага часу. Лэстэрцы не карысталіся вялікім посьпехам у 1920-х гадах. Аднак, у 1930-я гады здарыўся спад, то бок клюб пакінуў Першы дывізіёнў у сэзоне 1934—1935 гадоў[7], а пасьля падвышэньня ў сэзоне 1936—1937 гадоў, яшчэ раз быў вымушаны пакінуць эліту у сэзоне 1938—1939 гадоў[6].

Робі Сэвідж у кашулі «Лэстэр Сіці» падчас сэзону 1997—1998 гадоў.

«Сіці» ўпершыню ў сваёй гісторыі дасягнуў фіналу Кубка Ангельшчыны ў 1949 годзе[6][8], прагуліўшы «Ўулвэргэмптан Ўандэрэрз» зь лікам 3:1. Праз тыдзень пасьля фіналу «лісы» сьвяткавалі ў апошнім туры сэзону нічыю, якая выратавала клюб ад паніжэньня з Другога дывізіёну[9]. У 1954 годзе «Лэстэр Сіці» здабыў перамогу ў Другім дывізіёне, дзякуючы дапамогі Артура Роўлі, аднаго з самых таленавітых нападнікаў клюбу. Не зважаючы на гэта, дружына вылецела зь Першага дывізіёну ў наступным сэзоне, пад кіраўніцтвам Дэйва Гэлідэя яны вярнуліся ў найвышэйшы дывізіён у 1957 годзе[10], а Роўлі забіў рэкордныя 44 галы за адзін сэзон[11]. «Лэстэр Сіці» заставаўся ў Першым дывізіёне да 1969 году[12], і гэта быў іхны самы працяглы пэрыяд у гісторыі на той час. Пад кіраўніцтвам Мэта Гіліса і ягонага памочніка Бэрта Джонсана клюб яшчэ двойчы дасягаў фіналу Кубка Ангельшчыны, але трываў паразу ў 1961 і 1963 гадоў[6]. Сэзон 1962—1963 гадоў стаў нашумелым для клюбу, бо зімой клюб ачоліў Першы дывізіён, дзякуючы выдатнай гульні на замерзлых пляцоўках клюб атрымаў мянушку «Лядовыя каралі». У выніку сэзон скончыўся для клюбу 4 месцам, лепшым пасьляваенным фінішаваньнем «лісаў».

Гіліс здабыў з «Лэстэрам» першы клюбны трафэй, атрымаўшы перамогу ў Кубку лігі 1964 году. Супернікам у фінале быў «Сток Сіці» з агульным лікам 4:3[6]. Клюб паўтарыў выхад у фінал наступным сэзонам, але трываў паразу зь лікам 3:2 ад «Чэлсі». Пасьля няўдалага пачатку сэзону Мэт Гіліс падаў у адстаўку ў лістападзе 1968 году, а ягоны пераемнік Фрэнк О’Фарэл ня здолеў перашкодзіць вылету каманды. Не зважаючы на вылет, клюб у 1969 годзе прасунуўся ў фінал Кубка Ангельшчыны, дзе прагуляў «Манчэстэр Сіці» зь лікам 1:0. У 1971 годзе «Лэстэр Сіці» падвысіўся назад у Першы дывізіён[6]. На новы сэзон Джымі Блумфілд быў прызначаны на пасаду галоўнага трэнэра, і ягоная каманда засталася ў Першым дывізіёне на час ягонага кіраваньня. У сэзоне 1973—1974 гадоў лэстэрцы дасягнулі паўфіналу Кубка Ангельшчыны[13].

Фрэнк Маклінтак, вядомы на працягу сямі гадоў гулец «Лэстэр Сіці» ў пасьпяховы пэрыяд з канца 1950-х да сярэдзіны 1960-х гадоў, зьмяніў Джымі Блумфілда на ягонай пасадзе ў 1977 годзе. У выніку ўжо па сканчэньні сэзону 1977—1978 гадоў пакінуў Першы дывізіён, а Маклінтак сышоў у адстаўку. У 1980-х гадах дружына мяняла трэнэраў і скакала па лігах, вяртаючыся і вылятаючы ў Першы дывізіён. Адметным стаў 1982 год, калі «лісы» дасягнуў паўфіналу Кубка Ангельшчыны, а таксама зьяўленьне ў складзе клюбу маладога Гэры Лінэкера.

Дасягненьні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на 6 верасьня 2021 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Сьцяг Даніі Бр Каспэр Шмэйхэль (капітан) 1986
2 Сьцяг Ангельшчыны Аб Джэймз Джастын 1998
3 Сьцяг Францыі Аб Вэсьлі Фафана 2000
4 Сьцяг Турэччыны Аб Чаглар Сёюнджу 1996
5 Сьцяг Ангельшчыны Аб Раян Бэртранд 1989
6 Сьцяг Паўночнай Ірляндыі Аб Джоні Эванз 1988
7 Сьцяг Ангельшчыны ПА Гарві Барнз 1997
8 Сьцяг Бэльгіі ПА Юры Тылеманс 1997
9 Сьцяг Ангельшчыны Нап Джэймі Вардзі 1987
10 Сьцяг Ангельшчыны ПА Джэймз Мэдысан 1996
11 Сьцяг Ангельшчыны ПА Марк Олбрайтан 1989
12 Сьцяг Ўэйлзу Бр Дэні Ўорд 1993
14 Сьцяг Нігерыі Нап Келечы Ігэанача 1996
16 Сьцяг Харватыі Аб Філіп Бэнкавіч 1997
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
17 Сьцяг Гішпаніі Нап Айосэ Пэрэс 1993
18 Сьцяг Ганы Аб Дэніел Амарці 1994
19 Сьцяг Ангельшчыны Нап Адэмола Лукман (ар. РБ Ляйпцыг) 1997
20 Сьцяг Ангельшчыны ПА Гамза Чаўдгэры 1997
21 Сьцяг Партугаліі Аб Рыкарду Пэрэйра 1993
22 Сьцяг Ангельшчыны ПА Кіран Д’юсбэры-Гол 1998
23 Сьцяг Даніі Аб Янік Вэстэргор 1992
24 Сьцяг Сэнэгалу ПА Нампалі Мэндзі 1992
25 Сьцяг Нігерыі ПА Ўілфрыд Ндыдзі 1996
27 Сьцяг Бэльгіі Аб Тымаці Кастань 1995
29 Сьцяг Замбіі Нап Патсан Дака 1998
33 Сьцяг Ангельшчыны Аб Люк Томас 2001
35 Сьцяг Швайцарыі Бр Эльдын Якупавіч 1984
42 Сьцяг Францыі ПА Бубакары Сумарэ 1999

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Thai-based consortium seal Leicester City deal — 2010.
  2. ^ «A History of Filbert Street». Filbertstreet.net
  3. ^ David Bevan (2016). «The Unbelievables: The Amazing Story of Leicester's 2015/16 Season». DeCoubertin Books. ISBN 978-1909245440.
  4. ^ Sewell, Albert (1974). «Observers Book of Association Football». London, England: Frederick Warne & co. — С. 58. — ISBN 978-0-7232-1536-3.
  5. ^ «Short sporting lifetime». Leicester Mercury.
  6. ^ а б в г д е ё «The History of Leicester City Football Club». Leicester City F.C.
  7. ^ «Leicester City 1934—1935: English Division Two (old) Table». Statto.
  8. ^ «FA Cup 1949». Soccerbase.
  9. ^ «Leicester City 1948–1949: Results». Statto.
  10. ^ «Legends — Dave Halliday». QosFC.
  11. ^ «All Time Leicester Records & Achievements». Soccerbase.
  12. ^ «Leicester City drops into second division». Leader-Post.
  13. ^ «Liverpool in 5th Cup Final»(недаступная спасылка). The Age.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]