Ювэнтус Турын

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Ювэнтус
Juventus F.C. Logo.png
Поўная назва Juventus Football Club
Заснаваны 1 лістапада 1897
Горад Турын, Італія
Стадыён Ювэнтус
Умяшчальнасьць: 41 507
Прэзыдэнт Андрэа Аньельлі
Галоўны трэнэр Масыміліяна Алегры
Чэмпіянат Сэрыя A
 · 2017—2018 1 месца
Хатнія колеры
Выязныя колеры
Афіцыйны сайт

«Ювэ́нтус» (таксама: «Ювэ», ад лац. iuventus — «юнацтва») — італьянскі футбольны клюб з Турыну. Зьяўляецца самым тытуляваным клюбам Італіі па колькасьці чэмпіёнстваў ва ўнутраным першынстве і перамогаў у Кубку Італіі. Клюб быў заснаваны ў 1897 годзе групоўкай маладых турынскіх студэнтаў[1], сярод іх, быў і першы прэзыдэнт клюбу, Эўджэніё Канфары, і ягоны брат Энрыка, аўтар гістарычнай памяці[2]. Клюб належыць сям’і бізнэсоўцаў Аньельлі з 1923 году, што зьяўляецца найстарэйшым спартовым партнэрствам у Італіі, у выніку чаго «Ювэнтус» стаў першым прафэсійным клюбам у краіне[3]. З часам клюб стаў сымбалем нацыянальнай культуры[4][5], у сувязі зь іхнымі посьпехамі, некаторыя зь якіх зрабілі значны ўплыў у італьянскім грамадзтве, асабліва ў 1930-я гады й у першыя пасьляваенныя дзесяцігодзьдзі, ідэалягічнай палітыцы й сацыяльна-эканамічнаму паходжаньню тых, хто спачувае клюбу. Колькасьць заўзятараў клюбу зьяўляецца ня толькі самай вялікай у Італіі, але і адной з найбуйнейшых у сьвеце. Падтрымка «Ювэнтусу» шырока распаўсюджана па ўсёй краіне й за мяжой, у асноўным у краінах са значнай прысутнасьцю італьянскіх імігрантаў[6].

«Ювэнтус» гістарычна зьяўляецца самым пасьпяховым клюбам у італьянскім футболе й адным з самых тытуляваных у сьвеце[7]. «Ювэнтус», больш, чым любы іншы італьянскі клюб, мае рэкордныя 32 нацыянальныя чэмпіёнскія тытулы, рэкордныя 11 перамогаў у розыгрышах італьянскага кубку й 7 перамогаў у нацыянальным Супэркубку, а таксама адзінаццаць перамогаў у міжнародных спаборніцтвах. У адпаведнасьці з рэйтынгам апублікаваным у 2009 годзе Міжнароднай фэдэрацыяй футбольнай гісторыі й статыстыкі, арганізацыі, што падначалена ФІФА, клюб, паводле вынікаў выступаў у міжнародных спаборніцтвах, быў прызнаны найлепшым клюбам Італіі й другім клюбам Эўропы XX стагодзьдзя[8].

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

«Ювэнтус» быў заснаваны як «спартовы клюб Ювэнтус» у канцы 1897 году навучэнцамі ліцэю імя Масыма д’Адзэльлё ў Турыне, але быў перайменаваны ў «футбольны клюб Ювэнтус» праз два гады[9]. Клюб далучыўся да розыгрышаў італьянскага футбольнага першынства ў 1900 годзе. У 1904 годзе бізнэсовец Марка Аймонэ-Марсан фінансава падтрымаў клюб, а таксама даў магчымасьць клюбу зьехаць з трэніравальнай пляцоўкі П’яцца д’Армі на больш зручны вэлядром імя Ўмбэрта I. У гэты пэрыяд каманда мела ружовы і чорны камплект формы. У 1905 годзе «Ювэнтус» атрымаў перамогу ў чэмпіянаце італьянскай лігі, гуляючы менавіта на вэлядроме імя Ўмбэрта I. Да гэтага ж часу адносіцца зьмена клюбных колераў на чорны і белы, якія былі дараваныя ангельскім клюбам «Нотс Каўнці».

У 1923 годзе кантроль над клюбам атрымаў уласьнік заводу Fiat Эдаарда Аньельлі. Ён жа пабудаваў новы клюбны стадыён. Гэта дапамагло клюбу ў атрыманьні другога чэмпіёнства ў сэзоне 1925—1926 гадоў, калі «Ювэнтус» аказаўся мацней за клюб «Альба Рома» з агульным лікам 12:1. Гэты сзон стаў выдатным для турынскага нападніка Антоніё Вояка[10]. Клюб зарэкамэндаваў сябе як асноўная рухаючая сіла ў італьянскім футболе ў 1930-х гадах, стаўшы першым прафэсійным клюбам краіны, што прывяло да пяці пасьлядоўных перамогаў у італьянскім чэмпіянаце. Клюб утварыў ядро зборнай Італіі падчас эры Віторыё Поцца, у тым ліку на сусьветнае першынство 1934 году, калі зборная Італіі стала наймацнейшай у сьвеце[11]. На той час за клюб гулялі такія футбалісты, як Раймунда Орсі, Люіджы Бэрталіні, Джаваньні Фэрары і Люіс Монці.

Дасягненьні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на 28 жніўня 2018 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Сьцяг Польшчы Бр Войцех Шчэнсны 1990
2 Сьцяг Італіі Аб Матыя Дэ Шыльлё 1992
3 Сьцяг Італіі Аб Джорджа К’еліні 1984
4 Сьцяг Марока Аб Мэдхі Бэнатыя 1987
5 Сьцяг Босьніі і Герцагавіны ПА Міралем П’яніч 1990
6 Сьцяг Нямеччыны ПА Самі Хэдыра 1987
7 Сьцяг Партугаліі Нап Крыштыяну Раналду 1985
10 Сьцяг Аргентыны Нап Паўлё Дыбаля 1993
11 Сьцяг Бразыліі Нап Дуглас Коста 1990
12 Сьцяг Бразыліі Аб Алекс Сандру 1991
14 Сьцяг Францыі ПА Блез Мацюідзі 1987
15 Сьцяг Італіі Аб Андрэа Барцальі 1981
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
16 Сьцяг Калюмбіі ПА Хуан Куадрада 1988
17 Сьцяг Харватыі Нап Марыё Манджукіч 1986
18 Сьцяг Італіі Нап Мойзэ Кен 2000
19 Сьцяг Італіі Аб Леанарда Бануччы 1987
20 Сьцяг Партугаліі Аб Жуан Кансэлу 1994
21 Сьцяг Італіі Бр Карлё Пінсольлё 1990
22 Сьцяг Італіі Бр Матыя Пэрын 1992
23 Сьцяг Нямеччыны ПА Эмрэ Джан 1994
24 Сьцяг Італіі Аб Даніеле Ругані 1994
30 Сьцяг Уругваю ПА Радрыга Бэнтанкур 1997
33 Сьцяг Італіі Нап Фэдэрыка Бэрнардэскі 1994
37 Сьцяг Італіі Аб Леанарда Сьпінацоля 1993

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ «Juventus Football Club: The History». Juventus Football Club S.p.A
  2. ^ «Andrea Agnelli: the 25th chairman of Juventus». Juventus F.C. S.p.A
  3. ^ Hazzard, Patrick; Gould, David (2001). «Fear and loathing in world football». Berg Publishers. pp. 209, 215. ISBN 1-85973-463-4.
  4. ^ «Inter-Juve, resto del mondo contro il made in Italy». Corriere dello Sport.
  5. ^ Giovanni Arpino. «Quando si dice Juventus…». La Stampa. p. 19.
  6. ^ «Juventus F.C.: nasce l'Associazione Piccoli Azionisti». Borsa Italiana S.p.A. 24
  7. ^ «Juventus building bridges in Serie B». Fédération Internationale de Football Association.
  8. ^ «Europe's club of the Century». International Federation of Football History & Statistics.
  9. ^ Juventus Football Club: The History. Juventus Football Club S.p.A
  10. ^ Modena, Panini Edizioni (2005). Almanacco Illustrato del Calcio – La Storia 1898—2004.
  11. ^ Italy – International matches 1930–1939. The Record Sport Soccer Statistics Foundation.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Ювэнтус Турынсховішча мультымэдыйных матэрыялаў