Тотэнгэм Готспур
| Тотэнгэм Готспур | ||||||
 | ||||||
| Поўная назва | па-ангельску: Tottenham Hotspur Football Club | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Заснаваны | 5 верасьня 1882 | |||||
| Горад | Лёндан, Ангельшчына | |||||
| Стадыён | Тотэнгэм Готспур Умяшчальнасьць: 62 214 | |||||
| Прэзыдэнт | Дэніел Леві[d] | |||||
| Кіраўнік | ENIC Group[d] | |||||
| Галоўны трэнэр | ||||||
| Чэмпіянат | Прэм’ер-Ліга | |||||
| · 2025—2026 | 17 месца | |||||
| ||||||
 Галерэя здымкаў у Вікісховішчыtottenhamhotspur.com (анг.) (кар.) | ||||||
«Тотэнгэм Готспур» (па-ангельску: Tottenham Hotspur FC) — ангельскі футбольны клюб. Штаб-кватэра і стадыён знаходзяцца ў паўночнай частцы Лёндану. За сваю больш чым стогадовую гісторыю клюб стаў адным з самых тытулаваных на імглістым Альбіёне. Дата заснаваньня клюбу — 1882 год. Дэвіз клюбу — Audere est Facere («Адважыцца — значыць зрабіць»).
«Тотэнгэм Готспур» першым у XX стагодзьдзі зрабіў залаты дубль, выйграўшы й чэмпіянат, і Кубак Ангельшчыны ў сэзоне 1960—1961 гадоў. У 1963 годзе «Шпоры» сталі першым брытанскім клюбам, які стаў уладальнікам эўрапейскага кубка, Кубка ўладальнікаў кубкаў УЭФА. У 1980-я гады «Шпоры» выйгралі некалькі трафэяў: двойчы Кубак Ангельшчыны, Супэркубак Ангельшчыны, Кубак УЭФА ў сэзоне 1983—1984 гадоў. У 2008 годзе клюб выйграў Кубак футбольнай лігі, перайграўшы ў фінале «Чэлсі» зь лікам 2:1 у дадатковы час, такім чынам, «Тотэнгэм» атрымоўвае тытул хоць бы адзін раз на дэкаду на працягу апошніх 60 гадоў, як і «Манчэстэр Юнайтэд».
«Тотэнгэм» мае даўняе суперніцтва з найбліжэйшым суседам «Арсэналам»: матчы паміж гэтымі дзьвюма камандамі называюць «Паўночналёнданскім дэрбі».
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Заснаваньне
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Гісторыя клюбу «Тотэнгэм Готспур» пачалася 5 верасьня 1882 году, калі некалькі вучняў адной зь мясцовых школ вырашылі заснаваць сваю футбольную каманду. Яны былі сябрамі крыкетнага клюбу, але крыкетны сэзон ужо скончыўся, а хацелася пагуляць яшчэ ў што-небудзь. Першапачаткова каманда звалася «Готспур» у гонар сэра Гэнры Пэрсі па мянушцы Готспур, якую ён атрымаў за запальчывы нораў. Першапачатковы офіс маладога клюбу знаходзіўся ў Асацыяцыі маладых хрысьціян. З 1884 году клюб атрымаў сваю сёньняшнюю назву, каб клюб ня блыталі зь іншай камандай — «Лёндан Готспур».
1887—1920 гады
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
Першы афіцыйна зарэгістраваны матч «Тотэнгэм» правёў супраць клюбу «Даян Сквэр» — продка будучага «Арсэналу». Гульня так і ня скончылася з-за зьмярканьня, але на момант заканчэньня гульні лік быў 2:1 на карысьць «Тотэнгэму». А першы афіцыйны матч на першынство Ангельшчыны адбыўся 24 верасьня 1892 году ў першынстве Паўднёвага альянсу. Быў пераможаны «Політэхнік» зь лікам 2:1. У 1899 годзе «шпоры» пераехалі да «Гай Роўд». У далейшым гэта месца стала называцца «Уайт Гарт Лэйн». У 1900 годзе каманда атрымала перамогу ў турніры на Кубак Паўднёвай лігі, які дазволіў «Тотэнгэму» згуляць у Кубку Ангельшчыны, дзе «шпоры» здолелі прасунуцца да фіналу. Іхным супернікам быў «Шэфілд Юнайтэд», на стадыёне «Крыстал Пэлас» было прададзена 114 815 квіткоў. На 11-й хвіліне матчу «Шэфілд» адкрыў лік, але нападнік «шпораў» Аляксандар Браўн яго зрабіў роўным. На 50-й хвіліне той жа Браўн вывеў лёнданскі клюб наперад, але праз хвіліну «Шэфілд» забіў вельмі спрэчны гол: пасьля пракіду мяча ў штрафную пляцоўку брамнік «шпораў» выпусьціў мяч з рук. Судзьдзя на лініі палічыў, што трэба прызначыць кутні, але галоўны арбітар сустрэчы залічыў гол, які стаўся апошнім у матчы. У выніку была прызначына яшчэ адна гульня, якая прайшла на гэты раз у Болтане. «Тотэнгэм» прапусьціў першым, але здолеў адыграцца й перамог зь лікам 3:1. У парыве пачуцьцяў, калі капітану каманды Джонзу ўручалі кубак, жонка дырэктара клюбу павязала на кубак некалькі рознакаляровых стужачак. З тых часоў гэта стала традыцыяй.
У 1908 годзе «Тотэнгэм» трапіў у другі дывізіён замест «Сток Сіці» й адразу заняў другое месца, выйшаўшы ў першы дывізіён. Там ён заняў 15 месца. У 1912 годзе мэнэджарам каманды стаў Пітэр Макўільям. У 1915 годзе «Тотэнгэм» заняў апошняе месца й адправіўся ў другой дывізіён, але з-за Першай сусьветнай вайны футбольныя спаборніцтвы былі перапыненыя. У 1919 годзе па сканчэньні вайны найвышэйшую лігу сфармавалі зноўку й пастанавілі павялічыць колькасьць сябраў да 22, аднак «шпоры» трапілі ў другі дывізіён. У сэзон 1919—1920 гадоў «Тотэнгэм» стаў пераможцам другога дывізіёну, што дало клюбу мажлівасьць вярнуцца ў эліту.
1920—1974
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
23 красавіка 1921 году Макўільям прывёў «Тотэнгэм» да іхняга другога трыюмфу ў Кубку Ангельшчыны, у фінале якога лёнданцы перамаглі «Ўулвэргэмптан Ўандэрэрз» зь мінімальным лікам 1:0. Пасьля другога месца ў лізе ў 1922 годзе каманда фінішавала ў сярэдзіне табліцы ў наступныя пяць сэзонаў і была паніжаная ў рангу ў сэзоне 1927—1928 гадоў ужо па сыходзе Макўільяма. Большую частку 1930-х і 1940-х гадоў каманда спаборнічала ў другім дывізіёне, за выключэньнем кароткага часу вяртаньня ў найвышэйшы дывізіён у сэзонах 1933—1934 і 1934—1935 гадоў.
Былы гулец каманды Артур Роў быў прызначаны галоўным трэнэрам у 1949 годзе. Роў распрацаваў стыль гульні, вядомы як «аддай і бяжы», які аказаўся пасьпяховым у раньнія гады працы трэнэра. Роў вярнуў каманду ў элітную лігу, дзякуючы першаму радку паводле вынікаў сэзону другога дывізіёну 1949—1950 гадоў[2]. Ужо ў наступным сэзоне па вяртаньні «Тотэнгэм» стаў чэмпіёнам краіны[3][4]. Роў пайшоў у адстаўку ў красавіку 1955 году праз хваробу, выкліканую стрэсам ад кіраўніцтва клюбам[5]. Перад сыходам ён падпісаў аднаго з футбалістаў, які пазьней стаў найбольш вядомым гульцом каманды, то бок Дэні Бланчфлаўэра, які двойчы атрымліваў узнагароду найлепшага футбаліста паводле вэрсіі Асацыяцыі футбольных журналістаў, у час калі бараніў колеры лёнданскага клюбу[6].
Біл Нікалсан заняў пасаду галоўнага трэнэра ў кастрычніку 1958 году. Ён стаў найбольш пасьпяховым трэнэрам у гісторыі клюбу, прывёўшы каманду да буйных трафэяў тры сэзоны запар у пачатку 1960-х гадоў. У 1961 годзе нават быў зроблены дубль, у 1962 годзе каманда стала ўладальнікам Кубка Ангельшчыны, а праз год «Тотэнгэм» трыюмфаваў у Кубку ўладальнікаў кубкаў[7]. Яшчэ ў 1959 годзе Нікалсан падпісаў Дэйва Макея й Джона Ўайта, якія сталі ключавымі гульцамі каманды, на якіх трымаліся здабытыя посьпехі. Таксама важным футбалістам каманды стаў Джымі Грывэз, які далучыўся да каманды ў 1961 годзе й стаў найбольш выніковым бамбардзірам у гісторыі найвышэйшага дывізіёну ангельскага футболу[8].
Сэзон 1960—1961 гадоў пачаўся з сэрыі з 11 перамог, затым рушыла нічыя й яшчэ чатыры перамогі, што на той час уважалася за найлепшы старт у гісторыі найвышэйшага дывізіёну ангельскага футболу[9]. Тытул чэмпіёнаў быў заваяваны 17 красавіка 1961 году, калі «Тотэнгэм» перамаглі будучага віцэ‑чэмпіёна краіны «Шэфілд Ўэнздэй» удома зь лікам 2:1, маючы яшчэ тры матчы наперадзе. Дубль быў дасягнуты, калі лёнданцы выгулялі «Лэстэр Сіці» ў фінале Кубка Ангельшчыны 1960—1961 гадоў. Гэта быў першы дубль XX стагодзьдзя й першы з часу, калі «Астан Віла» зрабіла тое самае ў 1897 годзе[10]. У наступным годзе «Тотэнгэм Готспур» узяў свой другі запар кубак краіны, перамогшы ў фінале «Бэрнлі»[11].
15 траўня 1963 году «Тотэнгэм» стаў першай брытанскай камандай, якая здабыла эўрапейскі трафэй, уласна ўзяўшы Кубак уладальнікаў кубкаў 1962—1963 гадоў, разграміўшы ў фінале гішпанскі «Атлетыка» зь лікам 5:1[12]. У 1967 годзе каманда зноў трыюмфавала ў Кубку Ангельшчыны, узяла два Кубкі лігі ў 1971 і 1973 гадах, а таксама фінішавала на другім радку ў лізе ў сэзоне 1962—1963 гадоў. У 1973—1974 гадоў ангельцы прасунуліся да фіналу Кубка УЭФА, дзе саступілі нідэрляндзкаму «Фэеноорду». Усяго Нікалсан заваяваў восем буйных трафэяў за свае 16 гадоў на пасадзе трэнэра[7].
Дасягненьні
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Чэмпіёны Ангельшчыны: 2
- Уладальнікі Кубка Ангельшчыны: 8
- Уладальнікі Кубка ангельскай лігі: 4
- 1971, 1973, 1999, 2008
- Уладальнікі Кубка кубкаў: 1
- Уладальнікі Кубка УЭФА / Лігі Эўропы: 3
Склад
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Актуальны на 21 лютага 2026 году
|
|
.svg){kind=small}
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ https://www.tottenhamhotspur.com/news/2026/march/roberto-de-zerbi-joins-as-men-s-head-coach/
- ↑ Drury, Reg. Obituary: Arthur Rowe // The Independent, 11.11.1993 г. Архіўная копія ад 15.03.2016 г.
- ↑ The Joy of Six: Newly promoted success stories. The Guardian (21.01.2011). Праверана 03.10.2018 г. Архіўная копія ад 04.10.2018 г.
- ↑ Stokkermans, Karel (17.06.2018) English Energy and Nordic Nonsense. RSSSF. Праверана 03.10.2018 г. Архіўная копія ад 04.10.2018 г.
- ↑ Harris, Tim Players: 250 Men, Women and Animals Who Created Modern Sport. — Vintage Digital. — ISBN 9781409086918
- ↑ Danny Blanchflower – Captain, leader, All-Time Great. Tottenham Hotspur Football Club (10.02.2016). Праверана 30.06.2018 г. Архіўная копія ад 29.06.2018 г.
- 1 2 The Bill Nicholson years – glory, glory – 1960–1974. Tottenham Hotspur Football Club (25.10.2014). Праверана 30.06.2018 г. Архіўная копія ад 19.08.2020 г.
- ↑ Wilson, Jeremy. Special report: Jimmy Greaves pays tribute to Cristiano Ronaldo as Portuguese closes in on his magical mark // The Telegraph, 28.02.2017 г. Архіўная копія ад 10.01.2022 г.
- ↑ Smith, Adam. Manchester City smash all-time Football League record with win at Swansea // Sky Sports, 14.12.2017 г. Архіўная копія ад 07.01.2022 г.
- ↑ 1961 – Spurs' double year // BBC Sport, 10.05.2001 г. Архіўная копія ад 12.08.2017 г.
- ↑ The Cup Final 1962. British Pathé. Праверана 30.06.2018 г. Архіўная копія ад 07.01.2022 г.
- ↑ It was 50 years ago today – our historic win in Europe.... Tottenham Hotspur Football Club (15.05.2013). Праверана 30.06.2018 г. Архіўная копія ад 12.08.2017 г.
Вонкавыя спасылкі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Афіцыйны сайт (анг.)
- Сайт заўзятараў «Тотэнгэм Готспур» (рас.)
- Суполка прыхільнікаў (рас.) (бел.)