Сальваторэ Сырыгу

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Сальваторэ Сырыгу
Сальваторэ Сырыгу
Пэрсанальная інфармацыя
Нарадзіўся 12 студзеня 1987 (32 гады)
Нуора, Італія
Рост 192 см
Вага 80 кг
Пазыцыя брамнік
Клюбная інфармацыя
Клюб Тарына
Нумар 39
Клюбы
Гады Клюб Гульні (галы)¹
2006—2011
2007—2008
2008—2009
2011—2017
2016—2017
2017
2017—
Палерма
Крэманэзэ
Анкона
Пары Сэн-Жэрмэн
Сэвільля
Асасуна
Тарына
69 (0)
19 (0)
15 (0)
145 (0)
2 (0)
18 (0)
2 (0)
Зборныя
2010— Італія 17 (0)

¹ Колькасьць гульняў і галоў за прафэсійны клюб лічыцца толькі
для нацыянальнай лігі, адкарэктавана на
6 верасьня 2017.
² Колькасьць гульняў і галоў за нацыянальную зборную
ў афіцыйных матчах, адкарэктавана на
22 чэрвеня 2016.

Сальвато́рэ Сы́рыгу (па-італьянску: Salvatore Sirigu; нарадзіўся 12 студзеня 1987 году, Нуора, Італія) — італьянскі футбаліст, брамнік клюбу «Тарына» і нацыянальнай зборнай Італіі.

Кар’ера[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сальваторэ Сырыгу пачаў кар’еру ў моладзевых камандах «Росада» й «Сынісколя», адкуль перайшоў у іншы моладзевы клюб, «Пуры й Форт». У 2002 годзе Сырыгу прайшоў прагляд у «Кальяры», але ўжо праз тыдзень ён быў «забракаваны»[2]. У тым жа годзе ён прайшоў прагляд у «Вэнэцыі», і застаўся ў клюбе да 2005 году, выступаючы за моладзевы склад каманды. 22 жніўня 2004 году пасьля матчу Кубка Італіі супраць «Трыестыны» ў крыві Сырыгу быў знойдзены тэстастэрон-эпітэстастэрон са значэньнем 6, пры норме ў адну адзінку, за гэта галкіпэр мог быць дыскваліфікаваны на 8 месяцаў, чаго аднак не здарылася з-за аналізу ягонай генэтычнай будовы цела[3].

«Палерма»[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 2005 годзе Сырыгу перайшоў у «Палерма», стаўшы асноўным брамнікам моладзевага складу каманды й трэцім галкіпэрам асновы клюбу. 8 лістапада 2006 году ён дэбютаваў у складзе «расанэра» ў матчы Кубка Італіі супраць «Сампдорыі» (1:0). Наступныя два гады правёў у арэндах у італьянскіх клюбаў.

У 2009 годзе Сырыгу вярнуўся ў «Палерма» на ролю зьменшчыка асноўнага брамніка каманды, Рубіньнё. Пасьля некалькіх няўдалых матчаў бразыльца, у склад быў пастаўлены Сырыгу. Ён дэбютаваў у Сэрыі А ў матчы супраць «Ляцыё» (1:1), некалькі разоў выратаваўшы сваю каманду. У наступнай гульні супраць «Ювэнтусу» (2:0), ён выступіў беспамылкова[4]. Пасьля гэтых матчаў Сырыгу цьвёрда стаў галкіпэрам нумар адзін у камандзе й працягнуў кантракт з клюбам да 2015 году з штогадовай заработнай платай у 135 тыс. эўра[5]. У чэрвені 2011 году Сырыгу выказаў жаданьне застацца ў складзе «Палерма»[6].

«Пары Сэн-Жэрмэн»[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

28 ліпеня 2011 году гулец падпісаў кантракт з францускім клюбам «Пары Сэн-Жэрмэн» тэрмінам на 4 гады[7][8].

Міжнародная кар’ера[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

28 лютага 2010 году Сырыгу быў выкліканы ў склад нацыянальнай зборнай Італіі на матч супраць зборнай Камэруну[9]. Усю гульню Сальваторэ правёў на лаве запасных. Першы матч за нацыянальную зборную згуляў 10 жніўня 2010 году супраць зборнай Кот д’Івуару (0:1).

Дасягненьні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

«Пары Сэн-Жэрмэн»:

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Сальваторэ Сырыгусховішча мультымэдыйных матэрыялаў