Тарына Турын

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Тарына
Torino FC Logo.png
Поўная назва Torino Football Club SpA
Заснаваны 1906
Горад Турын, Італія
Стадыён Стадыё Алімпіка
Умяшчальнасьць: 27 958
Кіраўнік Урбана Кайра
Галоўны трэнэр Іван Юрыч
Чэмпіянат Сэрыя A
 · 2020—2021 17 месца
http://torinofc.it/

«Тарына» (па-італьянску: Torino) — італьянскі футбольны клюб з гораду Турын. Заснаваны ў 1906 годзе. Сяміразовы чэмпіён Італіі і пяціразовы ўладальнік Кубка Італіі. Клюб правёў большую частку сваёй гісторыі ў найвышэйшым дывізіёне італьянскага футболу. Асноўнымі колерамі клюбу зьяўляюцца бардовы й белы.

Апошняе чэмпіёнства клюбу датавана сэзонам 1975—1976 гадоў. Найвышэйшым посьпехам клюбу на эўрапейскай арэне лічыцца другое месца ў Кубку УЭФА сэзону 1991—1992 гадоў. Гістарычна склалася так, што «Тарына» ўваходзіць у лік пяці самых пасьпяховых клюбаў у італьянскім футболе ў пляне перамогаў у чэмпіянаце. У 2005 годзе клюб быў перафундаваны.

З сэзону 2012—2013 гадоў клюб гуляе ў Сэрыі A.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Футбольны клюб «Тарына» быў заснаваны 3 сьнежня 1906 году пасьля сустрэчы ў броварным камбінаце Фойгт недалёка ад цэнтру Турына. Асноўнымі гульцамі клюбу адразу сталі некалькі гульцоў «Ювэнтуса» на чале з Альфрэда Дыкам, які пакінуў «Ювэнтус» пасьля таго, як клюб выказаў жаданьне зьехаць з Турыну[1]. Акрамя Альфрэда Дыка, іншымі заснавальнікамі клюбу зьяўляюцца швайцарскі бізнэсовец Ганс Шонброд, які стаў першым старшынём, і Віторыё Поцца, які пазьней стаўся галоўным трэнэрам зборнай Італіі[2]. Першай пляцоўкай клюбу стаў стадыён Вэлядрома Умбэрта I. Клюб папоўнілі такасама некаторыя гульцы зь іншых клюбаў, у тым ліку з клюбу «Тарэнэзэ», які стаў у выніку быў распушчаны[3]. Той факт, што раскол раскол у «Ювэнтусе» й стварэньне «Тарына» не было сяброўскім працэсам, назіраўся ўздым мясцовага супрацьстаяньня, якое стала вядома як Дэрбі дэля Моле[4].

«Тарына» прыняў удзел у першым у сьвеце міжнародным турніры, Torneo Internazionale Stampa Sportiva, у 1908 годзе, якое было арганізавана ў Турыне, дзякуючы італьянскаму часопісу La Stampa Sportiva. «Тарына» атрымаў паразу ў фінале ад швайцарскага клюбу «Сэрвэт» зь лікам 3:1[5]. У 1909 годзе клюб удзельнічаў у міжнародным турніры на прызы сэра Томаса Ліптана пад назвай «Тарына XI», цікава што склад клюбу быў складзены ня толькі са сваіх гульцоў, але й з гульцоў свайго суперніка «Ювэнтусу», але клюб ня здолеў дайсьці да фіналу[6].

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на 7 верасьня 2021 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Сьцяг Альбаніі Бр Этрыт Бэрыша 1989
3 Сьцяг Бразыліі Аб Глэйсан Брэмэр 1997
4 Сьцяг Італіі ПА Тамаза Побэга (ар. Мілян) 1999
5 Сьцяг Італіі Аб Арманда Іцца 1992
6 Сьцяг Чэхіі Аб Давід Зіма 2000
7 Сьцяг Італіі Нап Сымонэ Дзадза 1991
8 Сьцяг Італіі ПА Даніеле Базэльлі 1992
9 Сьцяг Італіі Нап Андрэа Бэлёцьці (капітан) 1993
10 Сьцяг Сэрбіі ПА Саша Лукіч 1996
11 Сьцяг Харватыі Нап Марка П’яца (ар. Ювэнтус) 1995
13 Сьцяг Швайцарыі Аб Рыкарда Радрыгес 1992
14 Сьцяг Харватыі Нап Ёсіп Брэкала (ар. Вольфсбург) 1998
15 Сьцяг Аргентыны Аб Крыстыян Ансальдзі 1986
17 Сьцяг Кот-д’Івуару Аб Вільфрэд Сынго 2000
19 Сьцяг Парагваю Нап Антоніё Санабрыя 1996
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
20 Сьцяг Італіі Нап Сымонэ Эдэра 1997
22 Сьцяг Бэльгіі ПА Дэніс Прат (ар. Лэстэр Сіці) 1994
24 Сьцяг Італіі ПА Сымонэ Вэрдзі 1992
25 Сьцяг Кот-д’Івуару ПА Бэн Лясын Кон 2000
26 Сьцяг Кот-д’Івуару Аб Кафі Джыджы 1992
27 Сьцяг Косава Аб Мёргім Войвада 1995
32 Сьцяг Сэрбіі Бр Ваня Мілінкавіч-Савіч 1997
34 Сьцяг Нігерыі Аб Ола Айна 1996
38 Сьцяг Італіі ПА Ралянда Мандрагора (ар. Ювэнтус) 1997
70 Сьцяг Даніі Нап Магнус Вармінг 2000
77 Сьцяг Польшчы ПА Караль Лінэты 1995
88 Сьцяг Вэнэсуэлы ПА Тамас Рынкон 1988
89 Сьцяг Італіі Бр Люка Джэмэльлё 2000
90 Сьцяг Румыніі Бр Рэзван Сава 2002
99 Сьцяг Італіі Аб Алясандра Буонджорна 1999

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]