Андрэа Бэлёцьці

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Андрэа Бэлёцьці
Gallo Belotti 2.jpg
Пэрсанальная інфармацыя
Нарадзіўся 20 сьнежня 1993(1993-12-20) (28 гадоў)
Рост 181 см[1]
Вага 72 кг[1]
Пазыцыя нападнік
Клюбная інфармацыя
Клюб Тарына
Нумар 9
Клюбы
Гады Клюб Гульні (галы)¹
2012—2014
2013—2014
2014—2015
2015—
Альбіналефэ
Палерма (арэнда)
Палерма
Тарына
37 (14)
24 (10)
38 (6)
212 (93)
Зборныя
2016— Італія 39 (12)

¹ Колькасьць гульняў і галоў за прафэсійны клюб лічыцца толькі
для нацыянальнай лігі, адкарэктавана на
28 жніўня 2021.
² Колькасьць гульняў і галоў за нацыянальную зборную
ў афіцыйных матчах, адкарэктавана на
11 ліпеня 2021.

Андрэ́а Бэлё́цьці (па-італьянску: Andrea Belotti; нар. 20 сьнежня 1993 году) — італьянскі футбаліст, нападнік і капітан клюбу «Тарына» і нацыянальнай зборнай Італіі.

Кар’ера[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Клюбная[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пасьля няўдалага прагляду ў акадэміі «Аталянты»[2] далучыўся да клюбу «Альбіналефэ», у які прайшоў моладзевую сыстэму. Дэбютаваў за першую каманду ў сэзоне 2011—2012 гадоў, калі правёў восем матчаў у Сэрыі B і забіў два галы. У сэзоне 2012—2013 гадоў Бэлёцьці дамогся сталага месца ў асноўным складзе, заявіўшыся на поле 31 матчы і забіўшы 12 галоў.

2 верасьня 2013 году гулец быў аддадзены ў арэнду ў клюбе «Палерма» Сэрыі В, сума дамовы склала 500 тысяч эўра з умовай выкупу ў 2,5 млн эўра[3]. За сыцылійцаў дэбютаваў 24 верасьня 2013 году, зьявіўшыся на замену Давідэ Дзі Джэнара, у гульні супраць «Бары» і зарабіў асыстэнцкі бал, дапамогшы Кайлу Лафэрці забіць адзіны гол клюбу, але «Палерма» трывала паразу зь лікам 1:2. Першы гол у табары «Палерма» забіў 5 кастрычніка ў матчы супраць «Брэшыі». Паводле вынікаў сэзону яшчэ 3 траўня 2014 году клюб атрымаў падвышэньне ў Сэрыю А пасьля перамогі зь лікам 1:0 у гасьцёх над «Наварай». Сам Бэлёцьці скончыў сэзон, забіўшы 10 галоў у лізе. 18 чэрвеня 2014 году «Палерма» скарыстаўся правам выкупіць палову кантракта ў быць у суўладаньні[4]. Нападнік дэбютаваў у Сэрыі А 31 жніўня 2014 году ва ўзросьце 20 гадоў, замяніўшы Паўлё Дыбалю у нічыйным хатнім матчы супраць «Сампдорыі» зь лікам 1:1[5]. 12 верасьня «Палерма» абвесьціў, што клюб выкупіў астатнюю частку ягонага кантракта. 24 верасьня адзначыўся дублем упершыню ў сваёй кар’еры ў Сэрыі А ў матчы супраць «Напалі», які скончыўся зь лікам 3:3. За ўвесь сэзон Бэлёцьці згуляў у 38 гульнях, у асноўным выходзячы на замены, у якіх забіў шэсьць мячоў.

18 жніўня 2015 году афіцыйна далучыўся да табару «Тарына». Гэтая ўгода каштавала турынцам 7,5 млн эўра[6]. Свой першы гол забіў за «Тарына» ў пераможным матчы супраць «Балёньні», які скончыўся зь лікам 2:0. 16 студзеня 2016 году Бэлёцьці адзнычыўся дублем у браму над «Фразынонэ», зрабіўшы важкі ўнёсак у перамогу зь лікам 4:2[7]. Сэзон скончыў з 12 галамі на сваім рахунку, стаўшы сталым гульцом асноўнага складу. Новы сэзон распачаў голам у браму «Міляну» на Сан-Сыра, а ў наступнай сустрэчы адзначыўся хет-трэкам у браму «Балёньні» (5:1)[8]. 4 сьнежня падоўжыў кантракт з «Тарына» да 2021 году[9], які прадугледжваў куплю гульца за 100 млн эўра толькі замежным клюбам. 5 сакавіка 2017 году нападнік упершыню зьявіўся ў складзе клюбу з капітанскай повязьзю ў матчы супраць «Палерма», у якім забіў самы хуткі хет-трык у Сэрыі А з 30 студзеня 2000 году, за 7 хвілін 15 сэкундаў, перасягнуўшы папярэдні рэкорд, які належаў украінцу Андрэю Шаўчэнку[10].

Міжнародная[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Бэлёцьці яшчэ зь юнацтва прыцягваўся да складу зборнай Італіі розных узростаў. 27 жніўня 2016 году Бэлёцьці ўпершыню быў выкліканы ў склад нацыянальнай зборнай Італіі Джанам П’ерам Вэнтурам на таварыскі матч супраць зборнай Францыі 1 верасьня і на матч кваліфікацыі чэмпіянату сьвету 2018 году 5 верасьня супраць зборнай Ізраілю[11]. Першы свой гол нападнік забіў 9 кастрычніка ў матчы кваліфікацыі да чэмпіянату сьвету, дапамогшы выгуляць зборную Македоніі ў гасьцёх зь лікам 3:2[12]. У чэрвені 2021 году ён быў улучаны ў склад Італіі на чэмпіянат Эўропы 2020 году трэнэрам зборнай Рабэрта Манчыні[13].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]